fbpx

Ομιλίες

Χαιρετισμός στο Επιστημονικό Συνέδριο ΕΛ.Ε.ΣΥ.Π.

Mar 5, 2016

Χαιρετισμός της Ελένης Αυλωνίτου στο Επιστημονικό Συνέδριο ΕΛ.Ε.ΣΥ.Π. με θέμα “Η Ατομική και η Συλλογική Προσέγγιση στη Συμβουλευτική για τη Διαχείριση Κρίσεων και τη Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας Κοινωνικά Ευάλωτων Ομάδων”, 5-6 Μαρτίου 2016   Στα δύσκολα χρόναι της οικονομικής κρίσης που περάσαμε και που περνάμε ακόμα η ανάγκες της Ελληνικής κοινωνίας γιά επιστημονική ψυχολογική στήριξη κορυφώθηκαν. Σε τέτοιες καταστάσεις όλοι έχουμε πρόβλημα, αλλά εντελώς χαρακτηριστικά όσοι έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα έχουν συνήθως και τη μικρότερη πρόσβαση στη λύση του! Λόγοι νοοτροπίας, εξοικείωσης, ενημέρωσης και υλικών μέσων συχνά κάνουν εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη βοήθειας να δυσκολεύονται περισότερο να την ζητήσουν και να την εξασφαλίσουν. Ετσι η επικέντρωση στη στήριξη Κοινωνικά Ευάλωτων Ομάδων είναι αυτή τη στιγμή το πιό κρίσιμο και ευαίσθητο θέμα. Σύντομα, πολύ σύντομα, η βασική οικονομική κρίση που μας έφερε ως εδώ θα βρίσκεται πίσω μας. Ας μην κοροϊδευόμαστε όμως, η παλίρροια της οικονομικής ανάπτυξης δεν θα ανεβάσει όλες τις βάρκες το ίδιο. Μερικές θα ανέβουν πιό αργά, άλλες θα ανέβουν πιό λίγο και μερικές θα κινδυνεύσουν να μείνουν κολλημένες στη λάσπη αν δεν βοηθηθούν να ξεκολλήσουν. Πολλά προβλήματα θα λυθούν μόνα τους, δεν θα λυθούν όμως όλα. Είναι μεγάλη πρόκληση το να καταφέρουμε να μην μείνει κανένας πίσω, και ενώ τα μακροοικονομικά θέματα αντιμετωπίζονται με λίγες στοχευμένες κεντρικές παρεμβάσεις, σε ατομικό επίπεδο χρειάζεται η επίπονη λεπτοδουλειά που κάνετε εσείς. Σε αυτή τη λεπτοδουλειά χρειάζεται η συμβολή της πολιτείας, κυρίως με τη χρηματοδότηση των κατάλληλων κοινωνικών δομών. Δεν σας κρύβω όμως ότι η οικονομική στενότητα θα είναι γιά κάποιο διάστημα υπαρκτή, οπότε πρέπει οι σχετικές δράσεις να είναι επιστημονικά στοχευμένες και αποτελεσματικές. Χαιρετίζω εκ μερους της κυβέρνησης τη σημερινή σας προσπάθεια να εξασφαλίσετε αυτή τη μέγιστη επιστημονική επάρκεια στο δύσκολο έργο σας, που όλοι το έχουμε τόσο...

Περισσότερα

Αθλητικό στοίχημα

Jan 14, 2016

Αθλητικό στοίχημα   Ομιλία της Ελένης Αυλωνίτου στην επιστημονική ημερίδα «Τυχερά Παίγνια στην Ελλάδα της κρίσης: Οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των τυχερών παιχνιδιών» του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στις 14 Ιανουαρίου 2016   Πριν δέκα χρόνια, πριν ξεσπάσει η κρίση, την εποχή που όταν πέρναγες απέξω από τράπεζα σε κυνηγούσαν στο δρόμο να σου δώσουν δάνειο με το ζόρι, είχα γράψει ένα άρθρο στην Αυγή με τον τίτλο “Τζόγος”, που θέλω να σας διαβάσω τη πρώτη του παράγραφο: Οποιος παρακολουθεί τα τελευταία χρόνια το χρηματιστήριο της Αθήνας, θα έχει διαπιστώσει ότι η μεγάλη κίνηση, η μεγάλη άνοδος και τα μεγάλα κέρδη εντοπίζονται κυρίως σε δύο κλάδους, τις τράπεζες και τα τυχερά παιχνίδια. Αυτό το γεγονός εκφράζει αρκετά πιστά την οικονομική κατάσταση του μέσου Ελληνα αυτά τα χρόνια, αφού ο περισσότερος κόσμος ζει με δανεικά και τζογάρει μπας και βγάλει τα χρέη. Κάτι αντίστοιχο κάνει και η Ελληνική κυβέρνηση, που επίσης ζει με δανεικά και περιμένει από τον τζόγο να ξεχρεώσει, αν και ο κυβερνητικός τζόγος διεξάγεται σε άλλο επίπεδο. Αυτά στις 10 Ιουλίου 2005. Η συνέχεια του άρθρου αφορούσε την τότε ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ. Οι γενικότερες διαπιστώσεις όμως της εισαγωγής αποδείχτηκαν δυστυχώς τραγικά σωστές. Η πορεία του τραπεζικού συστήματος της χώρας από τότε ως τώρα είναι κατανοητή με οικονομικούς όρους. Η πορεία των τυχερών παιχνιδιών είναι κάπως πιό σύνθετη. Η κρίση έπληξε και τα τυχερά παιχνίδια, πράγμα πρωτοφανές στην Ελλάδα, σίγουρα όμως κράτησαν καλύτερα από τις τράπεζες. Την ίδια στιγμή το ιντερνετικό στοίχημα μπήκε στη ζωή μας, χαλαρώνοντας το κρατικό μονοπώλιο. Στο τέλος βέβαια πουλήθηκε και το κρατικό μονοπώλιο σε ιδιώτες. Ετσι ο τζόγος στην Ελλάδα πέρασε μέσα σε μερικές δεκαετίες: από την απαγόρευση γιά λόγους προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στο κρατικό μονπώλιο γιά τη προστασία του κοινωνικού συνόλου και την αύξηση των εσόδων του δημοσίου, στη μερική ιδιωτικοποίηση υπό κρατικό έλεγχο γιά την αύξηση των εσόδων του δημοσίου και τη προστασία του κοινωνικού συνόλου, στην πλήρη ιδιωτικοποίηση γιά την αύξηση των εσόδων του δημοσίου και των ιδιωτικών κερδών, ενώ τώρα οδεύει στο δρόμο της αύξησης των ιδιωτικών κερδών – σκέτα, χωρίς περικοκλάδες. Ηταν ψευδεπίγραφη λοιπόν η ταμπέλα στην αρχή της διαδρομής, που έγραφε “από εδώ πάμε γιά τη προστασία του κοινωνικού συνόλου από το τζόγο“; Πιστεύω πως όχι, ήταν αρχικά ειλικρινής. Η πορεία όμως έδειξε ότι, όλοι οι δρόμοι πάνε παντού και το που θα καταλήξεις, εξαρτάται από το που διαλέγεις να στρίψεις σε κάθε σταυροδρόμι. Ετσι σήμερα τα τυχερά παιχνίδια έχουν φτάσει να θεωρούνται κανονικός κλάδος της οικονομίας και το κύριο θέμα που αφορά το κράτος είναι η αποτελεσματικότερη φορολόγησή τους. Α ναι, βάλαμε και απαγόρευση εισόδου ανηλίκων στα πρακτορεία του ΟΠΑΠ, λες και αυτό θα προστατέψει τα παιδιά από τον εθισμό στο τζόγο. Λες και τα παιδιά κινδύνευαν να εθιστούν στο τζόγο την εποχή που μπορούσε να τα στείλει ο πατέρας τους να του ρίξουν ένα δελτίο Προ-Πο, αλλά δεν κινδυνεύουν καθόλου σήμερα που μπορούν να τζογάρουν μιά χαρά από το κινητό τους! Στις μέρες μας λοιπόν που ο κάθε λογής τζόγος έχει όχι μόνο απελευθερωθεί, αλλά και διεθνοποιηθεί, δημιουργούνται δύο διακριτά ζητήματα, που στο παρελθόν είτε δεν υπήρχαν είτε δεν έπαιρναν τις διαστάσεις που παίρνουν σήμερα. Το πρώτο ζήτημα είναι ότι, με τη νομιμοποίηση του τζόγου υπάρχουν πιά νόμιμες εταιρίες, ιδιωτικές ή κρατικές, που έχουν έννομο συμφέρον και δικαίωμα να διαφημίζουν το προϊόν τους γιά να αυξήσουν τη πελατεία τους. Ετσι η νομιμοποίηση, που αρχικά αποσκοπούσε στη δημιουργία ελεγχόμενης διεξόδου στο τζόγο, σήμερα δημιουργεί κίνητρο να ξοδεύονται σημαντικά χρηματικά ποσά γιά τη μεγαλύτερη δυνατή διάδοση του τζόγου. Δεν αντιμετωπίζουμε πιά τον τζόγο σαν μιά κακή συνήθεια που της δίνουμε νόμιμη διέξοδο. Σήμερα ξοδεύουμε γιά να αυξήσουμε...

Περισσότερα

Στρατηγικό Σχέδιο γιά τη Βιώσιμη Ανάπτυξη της Δυτικής Αθήνας

Jan 9, 2016

Στρατηγικό Σχέδιο γιά τη Βιώσιμη Ανάπτυξη της Δυτικής Αθήνας   Ομιλία της Ελένης Αυλωνίτου στην Ημερίδα γιά τη βιώσιμη ανάπτυξη της Δυτικής Αθήνας στη αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Περιστερίου στις 9 Ιανουαρίου 2016   Τη στιγμή που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κλείνει τα τελευταία ζητήματα γιά την πρώτη αξιολόγηση, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο γιά την αναδιάρθρωση του χρέους και το ξεκίνημα της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, η κατάρτιση Στρατηγικού Σχεδίου γιά τη Βιώσιμη Ανάπτυξη της Δυτικής Αθήνας είναι ζωτικής σημασίας. Στην Ελλάδα ένα δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό της οικονομικής δραστηριότητας συγκεντρώνεται στο λεκανοπέδιο της Αθήνας, όπου η δυτική Αθήνα έχει υπάρξει παραδοσιακά προνομιακός χώρος συγκέντρωσης ελαφράς και μεσαίας βιομηχανικής δραστηριότητας και υποστηρικτικών αποθηκευτικών και μεταφορικών υπηρεσιών. Η δυτική Αθήνα είναι ακόμα παραδοσιακά περιοχή κατοικίας εργατικών στρωμάτων, οπότε έχει πληγεί ιδιαίτερα από τη σημερινή οικονομική κρίση σε όλα τα μέτωπα. Ετσι η επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης στη δυτική Αθήνα μπορεί να θεωρηθεί βασικό κριτήριο της γενικότερης επιτυχίας της οικονομικής πολιτικής μας. Το ζήτημα της ανάπτυξης στη δυτική Αθήνα θέτει επί τάπητος το διπλό θέμα της κοινωνικής και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας. Η κοινωνική βιωσιμότητα αποκλείει την επιλογή της οικονομικής ανάπτυξης στη βάση του μειωμένου εργατικού κόστους. Μπορεί πριν 60 χρόνια να ήταν η Ελλάδα χώρα χαμηλού εργατικού κόστους, σήμερα όμως δεν είναι, ενώ δεν μπορεί και δεν πρέπει να ξαναγίνει, αφού κάτι τέτοιο θα σήμαινε ολοκληρωτική κοινωνική καταστροφή. Δεν μπορεί επίσης η οικονομική ανάπτυξη να στηριχτεί στην εσκεμμένη υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Η οικιστική ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών, η πυκνότητα του πληθυσμού, η ιδιάζουσα γεωγραφία της χώρας και το γεγονός ότι κλιματολογικά και γεωγραφικά η Ελλάδα έχει όλα τα προνόμια που την καθιστούν ιδανικό τουριστικό προορισμό καθιστούν την περιβαλλοντική υποβάθμιση όχι μόνο ηθικά ανεπιθύμητη, αλλά και οικονομικά ασύμφορη. Μέσα στα πλαίσια αυτά αναζητούμε τις λύσεις. Μερικές από τις παλιές οικονομικές δραστηριότητες της περιοχής θα ανακάμψουν. Αλλες θα κινηθούν σε χαμηλότερα επίπεδα από ότι στο παρελθόν. Στη θέση τους θα αναπτυχθούν καινούργιες οικονομικές δραστηριότητες. Αυτό που μπορεί να κάνει η δυτική Αθήνα είναι να διαμορφωθεί σε προνομιακό χώρο όπου η μικρή επιχείρηση θα μπορεί να γίνει μεσαία. Χώροι εδώ υπάρχουν στη ζώνη Κηφισσού και όχι μόνο, τόσες επιχειρήσεις έχουν κλείσει. Οι συγκοινωνίες είναι καλές και με την σχεδιαζόμενη οριζόντια σύνδεση της δυτικής Αθήνας μπορούν να γίνουν καλύτερες. Υπάρχει τοπική αγορά. Υπάρχει σημαντικός πληθυσμός. Υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις βελτίωσης της ποιότητας ζωής με την αξιοποίηση ελεύθερων χώρων πρασίνου, χώρων πολιτισμού και ποικίλων κοινωνικών υποδομών. Βέβαια το κράτος δεν μπορεί να υποδείξει ποιές οικονομικές δραστηριότητες θα είναι κερδοφόρες και ποιές όχι. Πρέπει όμως να εξασφαλίσει ότι οι δραστηριότητες θα πληρούν τους όρους κοινωνικής και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας. Στο παρελθόν, όποτε το κράτος δαπανούσε πακτωλούς κοινωνικών και κοινοτικών πόρων σε οικονομικές δραστηριότητες της επιλογής του, συνήθως χρηματοδοτούσε κυρίως τη διαπλοκή. Γιατί η πραγματικά βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη απαιτεί έναν όρο ακόμα, που νομίζω ότι τον διαθέτουμε. Απαιτεί...

Περισσότερα

Ομιλία στη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, 10/10/2015

Oct 10, 2015

Ομιλία της Ελένης Αυλωνίτου στη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στις 10/10/2015   Οταν ξεκινήσαμε να φτιάξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να συνθέσουμε σε ένα κόμμα διάφορες μικρές αριστερές ομάδες γιά τις οποίες η πολυδιάσπαση γιά ψύλλου πήδημα είχε γίνει τρόπος ζωής. Στο περιβάλλον αυτό ήταν αναπόφευκτο να καταλήξουμε σε ένα κόμμα – συνομοσπονδία, δηλαδή σε πολλά συστεγαζόμενα κόμματα στη συσκευασία του ενός. Αυτό το δύσκολο σχήμα κατάφερε να αρθρώσει έναν πολιτικό λόγο ανεξάρτητο από τους υπονομευτικούς εναγκαλισμούς της κατ’ ευφημισμό «κεντροαριστεράς». Κατάφερε να αναδείξει την αλαζονεία του μεταπολιτευτικού δικομματικού συστήματος και, μετά την αποτυχία των μνημονιακών πολιτικών, κατάφερε στο τέλος να το ανατρέψει. Πετύχαμε αυτή τη πολιτική ανατροπή, που το βάθος της φάνηκε στις πρόσφατες εκλογές, επειδή καταφέραμε ως κόμμα να επικοινωνήσουμε με τον μέσο άνθρωπο. Αυτό το κάναμε έξω, στον κόσμο, μιλώντας απλά, καθαρά, έντιμα. Αποκτήσαμε την εμπιστοσύνη του κόσμου επειδή μας ένοιωσε κοντά του, κοντά στα προβλήματά του και όχι κλεισμένους στους δικούς μας θεωρητικούς λαβυρίνθους. Το κάναμε δηλαδή δουλεύοντας προς τα έξω. Ενα σημαντικό όμως μέρος του στελεχειακού μας δυναμικού δυσκολεύτηκε να στραφεί στο κόσμο, συνέχισε να δρά κυρίως προς το εσωτερικό του κόμματος. Δρούσαν ως κόμμα μέσα στο κόμμα, και μαζικός τους χώρος ήταν κατά τη γνώμη τους το ίδιο το κόμμα. Πέρασαν μαζί μας μέσα από μιά κοσμογονία χωρίς να καταλάβουν τι ακριβώς συνέβαινε. Ετσι όταν δεν τους βγήκε το θεωρητικό σχήμα, βγήκαν οι ίδιοι από το κόμμα. Εκεί όμως διαπίστωσαν ότι ο κόσμος ούτε τους ήξερε, ούτε ήθελε να τους μάθει. Στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου λοιπόν δικαιωθήκαμε, όχι όμως ως άτομα και ως στελέχη. Αυτό που δικαιώθηκε ήταν η επιλογή της εξωστρέφειας που κάναμε. Εχουμε μπροστά μας δύσκολο κυβερνητικό έργο. Θα κριθούμε πιά όχι από τις προθέσεις μας ή τα καλά μας λόγια. Από εδώ και πέρα θα κριθούμε από το αποτέλεσμα. Πρέπει να βγάλουμε τη χώρα από το οικονομικό τέλμα και θα το κάνουμε. Αν θέλετε ένα απλό αριθμητικό μέτρο επιτυχίας, θα κριθούμε και θα κρινόμαστε κάθε μέρα από το ποσοστό της ανεργίας. Στο μεταξύ όμως η «συσκευασία δώρου» που ήταν το κόμμα μας σκίστηκε, τα δώρα ευκαιρίας χάθηκαν και έμεινε το κόμμα μας, ο ΣΥΡΙΖΑ, σκέτος. Χωρίς μπιχλιμπίδια. Πρέπει τώρα να ανοίξουμε τις κομματικές οργανώσεις μας στο κόσμο, διαμορφώνοντας αυτή τη φορά ένα κόμμα μαζικό. ΕΝΑ κόμμα, ενιαίο, χωρίς κλειστούς θύλακες. Αλλά και ένα κόμμα ΜΑΖΙΚΟ, που δεν φοβάται να γράψει νέα μέλη γιά να μην αραιωθούν οι εσωκομματικοί συσχετισμοί. Σε μιά χώρα 11 εκατομμυρίων κατοίκων έχουμε 36% στο εκλογικό σώμα και 32.000 μέλη πριν από τις αποχωρήσεις. Πιό κλειστοί δε γίνεται, ούτε μασονική στοά να ήμασταν! Ας συγκρίνουμε με τους Ποδέμος, σε μιά Ισπανία με 4 φορές μεγαλύτερο πληθυσμό από την Ελλάδα και με πολιτική απήχηση τη μισή από τη δική μας, οι Ποδέμος έχουν 380.000 μέλη. Αναλογικά εμείς θα έπρεπε να είχαμε 190.000 μέλη. Πού βρίσκονται; Στα σπίτια τους γιά να μη χαλάσουμε τους εσωκομματικούς συσχετισμούς μας! Αυτά σύντροφοι πρέπει να τελειώσουν εδώ. Οπως είπαμε και στις εκλογές, μόνο μπροστά! Ας το κάνουμε λοιπόν άφοβα και μέσα στο κόμμα...

Περισσότερα

Ομιλία στη προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Γαλάτσι, 15 Σεπτεμβρίου 2015

Sep 15, 2015

Ομιλία της Ελένης Αυλωνίτου στη προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Γαλάτσι στις 15 Σεπτεμβρίου 2015   Όσοι σου λένε ”δε μπορείς” στο λέω να το ξέρεις, είναι αυτοί που τρέμουνε μήπως τα καταφέρεις Αυτή τη μαντινάδα θυμήθηκα αυτές τις μέρες, βλέποντας και ακούγοντας εκπροσώπους του παλιού πολιτικού κατεστημένου να προσπαθούν να κλείσουν μιά αριστερή παρένθεση και να μην τους κλείνει. Είχαν σκαρφιστεί μιά απλή συνταγή. Μετά από 40 χρόνια διαπλοκής, διαφθοράς και απάτης στη διακυβέρνηση της χώρας και μετά από 5 χρόνια μονομερούς λιτότητας σε βάρος των εργαζομένων, αφού εξαφάνισαν το 1/3 της Ελληνικής οικονομίας και άφησαν τον ένα εργαζόμενο στους 3 άνεργο, αναπόφευκτα θα εκλεγόταν μιά Αριστερή κυβέρνηση. Μόλις αναλαμβάνει λοιπόν η Αριστερά την κατηγορούν γιά την ύφεση και την ανεργία που δημιούργησαν οι ίδιοι, ψάχνοντας αφελείς που θα τους ξαναψηφίσουν γιά να τους ξαναφέρουν στη κυβέρνηση, ώστε να συνεχίσουν άλλα 40 χρόνια διαπλοκής, διαφθοράς και απάτης. Στα χαρτιά το έβρισκαν έξυπνο, πρωτότυπο, ευρηματικό. Τόσο ξεκομμένοι είναι πιά από το λαό. Ελα όμως που δεν τους βγαίνει. Δεν είναι μόνο η μνήμη και η αγανάκτηση του κόσμου που τους το χαλάει. Είναι και που η κυβέρνηση της Αριστεράς προχώρησε μπροστά και τους άφησε πίσω. Πριν 5 χρόνια ο ανεκδιήγητος απόγονος μιάς πολιτικής δυναστείας στάθηκε στη παραλία του Καστελόριζου και καταδίκασε τη χώρα στη φτώχεια και την εξαθλίωση, γιά να μη θίξει τα συμφέροντα των ξένων τραπεζών και hedge funds που είχαν στη κατοχή τους Ελληνικά ομόλογα. Μπορούσε τότε η χώρα μας να κάνει από μόνη της περικοπή του υπέρογκου χρέους που είχε μαζευτεί. Κάτι τέτοιο θα ήταν απόλυτα νόμιμο και σύμφωνο με τους κανόνες της Ευρωζώνης. Ηταν όμως άλλες οι προτεραιότητες των συστημικών κομμάτων εκείνης της εποχής. Μετέτρεψαν το Ελληνικό κρατικό χρέος προς ιδιώτες σε διακρατικό, σώζοντας τις ξένες τράπεζες στη πλάτη του Ελληνικού λαού. Μας καταδίκασαν σε ατέλειωτη λιτότηα ακριβώς γιά να μη θίξουν τους συνεταίρους τους. Οπως ήταν φυσικό, το πρόγραμμα αυτό, που είχε στόχο να σώσει τις ξένες τράπεζες, πέτυχε το στόχο του και τις έσωσε. Δεν είχε όμως ποτέ στόχο να σώσει τον Ελληνικό λαό και δεν μας έσωσε, μας καταδίκασε σε 5 χρόνια ύφεσης και ανεργίας. Μέσα στα 5 αυτά χρόνια όμως πόσες φορές δεν ακούσαμε Πρωθυπουργούς και Υπουργούς να μας λένε ότι το Ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο! Επρεπε να έρθει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, γιά να θέσει η χώρα μας επίσημα στους εταίρους το πρόβλημα του χρέους. Να πει επιτέλους ότι αυτό το χρέος ΔΕΝ είναι βιώσιμο, ότι πνίγει τη χώρα και ότι πρέπει να μειωθεί. Δεν χάρηκαν που το άκουσαν βέβαια. Ακολούθησε μιά σκληρή, πολύ σκληρή διαπραγμάτευση. Χρησιμποίησαν εκβιασμούς, απειλές, λοιδορίες, παραβίαση και απειλή παραβίασης του κοινοτικού κεκτημένου και ότι άλλο μπόρεσαν να επινοήσουν γιά να μας κάνουν να υποχωρήσουμε. Εφτασαν να μας κλείσουν τις τράπεζες. Μπήκαν στο τραπέζι θέματα ευρύτερα από την Ευρωζώνη, όπως η γεωπολιτική ισορροπία της περιοχής. Εφτασε να παρέμβει δημόσια υπέρ της μείωσης χρέους το ΔΝΤ. Εφτασε το θέμα να ξεπεράσει τα Ευρωπαϊκά όρια και να γίνει διεθνές. Στο τέλος φτάσαμε σε έναν πολύ δύσκολο συμβιβασμό. Καταφέραμε να φέρουμε σε πρώτη προτεραιότητα τη μείωση του χρέους με την άμεση αναδιάρθρωση φέτος το Νοέμβριο. Η αναδιάρθρση θα γίνει με τη μορφή της χρονικής παράτασης αποπληρωμής, της περιόδου χάριτος και της μείωσης επιτοκίου. Αναγκαστήκαμε όμως να δεχτούμε ένα πακέτο μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής που συνεχίζει τη λιτότητα, με ψηλούς φόρους, περιορισμό δαπανών και συνέχιση των αποκρατικοποιήσεων. Αυτό το πρόγραμμα δεν το θέλαμε, δεν μπορέσαμε όμως να πετύχουμε σε πρώτη φάση όλα όσα θέλουμε. Βέβαια ακόμα και έτσι πετύχαμε σημαντικές βελτιώσεις σε σχέση με τα προηγούμενα μνημόνια: Η δική μας συμφωνία αναγνωρίζει την ανάγκη λήψης ανθρωπιστικών...

Περισσότερα

Ομιλία στη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, 29/8/2015

Aug 29, 2015

Ομιλία της Ελένης Αυλωνίτου στη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στις 29/8/2015   Πριν ένα μήνα συζητούσαμε στη διευρυμένη ΚΕ, με τη παρουσία και συμμετοχή των συντρόφων μας που σήμερα έχουν αποχωρήσει από το κόμμα, το πως πρέπει να κυβερνήσουμε μετά τα νέα δεδομένα της συμφωνίας της 12ης Ιουλίου. Φαίνεται όμως ότι, γιά τους αποχωρήσαντες σήμερα συντρόφους μας, προτρέχαμε λιγάκι. Εμείς θεωρούσαμε δεδομένο ότι έπρεπε να κυβερνήσουμε και μας απασχολούσε το πως. Οι πρώην σύντροφοί μας δεν είχαν άποψη γιά το πως, αφού κατά βάθος το δικό τους πρόβλημα ήταν άλλο. Ηταν το αν έπρεπε να κυβερνήσουμε ή αν έπρεπε να περάσουμε στην αντιπολίτευση, γιά να μην γινόμαστε δυσάρεστοι σε κανένα και να μην έχουμε τέτοιες σκοτούρες κυβερνητικής ευθύνης, που δεν ταιριάζουν στην εικόνα άμμωμης καθαρότητας που έχουν οι ίδιοι γιά τον εαυτό τους. Φρόντισαν μάλιστα ενόψει εκλογών να διαφυλάξουν τους εαυτούς τους από τον κίνδυνο ανάληψης οποιασδήποτε κυβερνητικής ευθύνης αποχωρώντας από το κόμμα. Ετσι δεν έχει νόημα, τώρα που τους συναντάμε προεκλογικά σε άλλο κόμμα, να τους ρωτάμε πως θέλουν να κυβερνήσουν οι ίδιοι. Δεν θέλουν να κυβερνήσουν οι ίδιοι και έκαναν όλη αυτή τη διάσπαση ακριβώς γιά να μην απαντήσουν ποτέ σε αυτό το ερώτημα! Μένει σε μας να προχωρήσουμε αυτό που ξεκινήσαμε, να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια και να την οδηγήσουμε στη κοινωνική και οικονομική ανασυγκρότηση. Οπως ξέρουμε από τις οργανώσεις μας και από τον κόσμο που μιλάμε, πολλοί από τους ψηφοφόρους μας είναι μπερδεμένοι. Ακούνε “3ο μνημόνιο” και σου λένε, “τι είναι αυτά;”. Η αντιπολιτευτική σημειολογία μπερδεύει τη συζήτηση επί της ουσίας του θέματος και το σημαίνον γίνεται σημαινόμενο. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε στο κόσμο τη κατάσταση εξηγώντας με πρακτικούς όρους τι σημαίνει περικοπή χρέους, ανθρωπιστικά μέτρα, ισοδύναμα μέτρα. Ο κόσμος βέβαια δεν μας ζητάει να του κάνουμε σεμινάριο μακροοικονομίας, θέλει μιά απλή απάντηση στην ερώτηση “πού πάμε”. Πέφτει σε όλους μας η υποχρέωση να του εξηγήσουμε, να τα κάνουμε λιανά σε απλή γλώσσα, χωρίς θεωρητικές περικοκλάδες. Ξεκινάμε από το τεχνικό θέμα και από εκεί περνάμε στη πολιτική ουσία, που είναι η ανάδειξη του ζητήματος εμπιστοσύνης: – Ποιόν εμπιστεύεστε να διαπραγματευτεί τη μείωση του χρέους, εκείνους που το δημιούργησαν ή τον Αλέξη Τσίπρα; – Ποιόν εμπιστεύεστε να πραγματοποιήσει μιά έντιμη οικονομική διαχείρηση σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, αυτούς που πήραν τα λεφτά της Ζήμενς και αυτούς που βρίσκονται στη λίστα Λαγκάρντ ή τον ΣΥΡΙΖΑ; Δύσκολο; Οχι τόσο. Οι πολιτικοί μας αντίπαλοι μας βοηθάνε με κάθε τρόπο κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους. Η κα. Φώφη Γεννηματά φρόντισε να φέρει πάλι στο πολιτικό προσκήνιο τον Γιώργο Παπανδρέου, γιά να θυμίσει σε όλους τους Ελληνες πως φτάσαμε ως εδώ. Οι πρώην υπουργοί του κ. Σαμαρά δεν καταλαβαίνουν ότι δεν έχει τόση σημασία το τι λένε, αφού το γεγονός και μόνο ότι το λένε αυτοί απαξιώνει κάθε τους επιχείρημα. Ακόμα και η εναγώνια προτροπή της Νέας Δημοκρατίας, του Ποταμιού και του Πασοκ γιά συμμετοχή τους στη μετεκλογική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί αναγνώριση ότι, μετεκλογικά θα κυβερά ο ΣΥΡΙΖΑ. Δική μας δουλειά είναι να μπορούμε να κυβερνήσουμε αυτοδύναμα, χωρίς να κουβαλάμε παλαιοκομματικά βαρίδια. Προχωράμε μπροστά, δεν κολλάμε στο παρελθόν. Μιλάμε με τον κόσμο και τονίζουμε ότι το πρόγραμμά μας, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει ορίζοντα τετραετίας, θα ολοκληρωθεί στη λήξη της τετραετίας. Η δική μας αποφασιστικότητα και αισιοδοξία δίνει τη καλύτερη απάντηση στους αντιπάλους μας σε όλο το πολιτικό...

Περισσότερα

Ομιλία στη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, 30/7/2015

Jul 30, 2015

Ομιλία της Ελένης Αυλωνίτου στη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στις 30/7/2015   Συντρόφισσες και σύντροφοι, Βρισκόμαστε σήμερα σε ένα σταυροδρόμι γιά το κόμμα μας και γιά τη χώρα. Προχωρήσαμε ως εδώ με βάση τις αποφάσεις του πρώτου συνεδρίου μας. Στη πορεία εφαρμογής αυτών των αποφάσεων προέκυψαν, όπως ήταν επόμενο, νέα δεδομένα και η κυβέρνηση προσάρμοσε τη πορεία μας με βάση αυτά τα νέα δεδομένα. Αυτή η αναγκαία προσαρμογή προκάλεσε διχογνωμία στο κόμμα, πράγμα που το καταλαβαίνω. Προκάλεσε όμως και κάτι άλλο που δεν καταλαβαίνω, την ουσιαστική άρνηση στήριξης της κυβέρνησής μας από βουλευτές μας, με αποτέλεσμα την απώλεια στη πράξη της δεδηλωμένης. Μπροστά στη κατάσταση αυτή πρέπει να πάρουμε αποφάσεις. Δεν μπορούμε να συγκυβερνήσουμε με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, ενώ σύντροφοί μας βουλευτές θα μας καταψηφίζουν συστηματικά. Πρέπει να διαμορφώσουμε μιά κοινή πολιτική πορεία, που θα την εφαρμόσουμε όλοι μαζί. Αυτή τη στιγμή αποσκοπούμε στην αναδιάρθρωση του χρέους στο άμεσως προσεχές διάστημα και γιά να το πετύχουμε αυτό έχουμε κάνει υποχωρήσεις σε άλλα σοβαρά ζητήματα. Η επιλογή μας αυτή είναι κατά τη γνώμη μου σωστή και θα αποδώσει, αν το κόμμα μας κινηθεί ενωμένο σε αυτή την επιδίωξη. Δεν θα αποδώσει όμως αν εμφανιζόμαστε στη βουλή και στο λαό διασπασμένοι, δεν θα αποδώσει αν στηριζόμαστε στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ και στο Ποτάμι γιά να την εφαρμόσουμε. Καταλαβαίνω βέβαια τις πολιτικές αντιρρήσεις πολλών συντρόφων μας στην εφαρμογή της πολιτικής αυτής, θεωρώ όμως ότι, αυτή τη στιγμή που κυβερνάμε, οι αντιρρήσεις πρέπει να συνοδεύονται από τεκμηριωμένες αντιπροτάσεις. Θέλουν κάποιοι σύντροφοι να τα τινάξουμε όλα και να πάμε στη δραχμή; Περιμένω να μας πούν πως, με ποιό τρόπο. Να μας το πούνε αναλυτικά, με τα πλήρη κόστη. Εδώ δεν σηκώνει πάμε και βλέπουμε, χρειάζονται ολοκληρωμένες αντιπροτάσεις. Δεν υπάρχουν όμως αυτές οι αντιπροτάσεις, αν υπήρχαν θα τις είχαμε ακούσει. Υπάρχει μόνο η άρνηση να προχωρήσουμε στις δύσκολες επιλογές που μας επιβάλλει η πραγματικότητα, από τη στιγμή που εμείς κυβερνάμε. Αυτή τη στιγμή αν δεν υπάρξει ενότητα στη δράση του κόμματος, το θέμα μπορεί να λυθεί μόνο με Εκτακτο Συνέδριο, όπως προβλέπει το Αρθρο 15 του καταστατικού μας. Μόνο το Εκτακτο Συνέδριο έχει τις πλήρεις αρμοδιότητες να δώσει λύσεις στα προβλήματα που έχουμε μπροστά μας, εφόσον το διαρκές συνέδριο έχει από το καταστατικό μας περιορισμένες αρμοδιότητες. Ακόμα μόνο το Εκτακτο Συνέδριο διαθέτει τη πολιτική νομιμοποίηση των πρόσφατα εκλεγμένων συνέδρων, που θα έχουν εκλεγεί από όλα τα σημερινά μέλη του κόμματός μας, έχοντας επίγνωση των θεμάτων που καλούνται να λύσουν. Τα χρονικά περιθώρια είναι πολύ πιεστικά, αλλά κανείς δεν νομιμοποιείται να ρίξει τη πρώτη εκλεγμένη κυβέρνηση της Αριστεράς στην Ελλάδα χωρίς τη διεξαγωγή ενός δημοκρατικού και αντιπροσωπευτικού συνεδρίου με συνέδρους πρόσφατα εκλεγμένους από τη βάση του...

Περισσότερα