fbpx

Posts made in June 6th, 2021

Αποτελεσματική Διακυβέρνηση, για πoιούς;

Jun 6, 2021

Αποτελεσματική Διακυβέρνηση, για πoιούς;   Άρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στο Documento 21.5.2021   Η Νέα Δημοκρατία πέρα από το γεγονός ότι διακατέχεται από την πεποίθηση ότι έχει εκ Θεού το δικαίωμα να κυβερνάει η ίδια πάντα τη χώρα, έχει φυσικά και την ιδιόμορφη αντίληψη για το ποιος είναι ο πιο πρόσφορος δρόμος για την  οικονομική της ανάπτυξη.   Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη  πιστεύει ακράδαντα ότι η Ελλάδα μπορεί να αναπτυχθεί ως οικονομία χαμηλού κόστους και χαμηλής φορολόγησης. Βέβαια η τελευταία πεποίθηση εδράζεται από το γεγονός ότι το τελευταίο έχει βάση, αφού για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, έτσι γινόταν στο παρελθόν. Υπάρχουν δε βεβαίως πολλές επιχειρήσεις που κινούνται με αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο και φυσικά ζητούν από την εκάστοτε  κυβέρνηση να το διαιωνίσει.   Η αναδιανομή του πλούτου υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων, που επιχειρεί διακαώς η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να διαιωνίζεται βασίζεται, όχι μόνο στη συνεχή επιδίωξη για τη χαμηλή τους φορολόγηση, αλλά και στη μονοδιάστατα συνεχή μείωση του κόστους εργασίας. Το τελευταίο   αποτελεί χρόνια τώρα το στρατηγικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, που συνεχώς επιδιώκεται στο όνομα βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας, η οποία όμως πάντοτε μένει πίσω, γιατί σε κάποια άλλη χώρα το κόστος είναι περαιτέρω χαμηλότερο.   Σε αντίθεση με την οικονομία χαμηλού εργασιακού κόστους, υπάρχει η οικονομία της έντασης της γνώσης, που αναζητά ποιοτικά καινοτόμα προϊόντα και προσυπογράφει υψηλούς μισθούς,  αποκέντρωση, γεωγραφικό προσανατολισμό εξαγωγών, παραγωγή προϊόντων με αυξανόμενη ζήτηση κλπ.   Σήμερα λοιπόν το επίπεδο του ελληνικού ανθρώπινου δυναμικού είναι πιο υψηλό απ’ ότι στο παρελθόν και η ποιοτική του αναπαραγωγή δεν εξασφαλίζεται με  χαμηλούς μισθούς, εκτός βέβαια αν κυνηγάμε να ανταγωνιστούμε χώρες όπως π.χ. το Μπαγκλαντές!    Αυτή η πρακτική όσες φορές δοκιμάστηκε στη πράξη απέτυχε, καθώς δε έφερε τη πολυπόθητη αύξηση των επενδύσεων, που οι κυβερνώντες επικαλούντο. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας είναι άλλα και σ’ αυτά δεν περιλαμβάνονται ούτε το χαμηλό κόστος εργασίας, ούτε η χαμηλή φορολόγηση. Για τη χώρα μας προέχει η διαφύλαξη της ποιότητας του ανθρώπινου δυναμικού που αποτελεί την πιο πολύτιμη πλουτοπαραγωγική πηγή της.    Όμως όλο το ανθρώπινο δυναμικό με την υψηλή επιστημονική ειδίκευση, που η χώρα έχει πληρώσει για να το εξασφαλίσει, φαίνεται να μένει αναξιοποίητο. Μήπως γιατί για την υλοποίηση αυτής της νεοφιλελεύθερης πολιτικής χρειάζεται εργατικό προσωπικό χωρίς εξειδίκευση και προσόντα; Μήπως γιατί η εξειδικευμένη γνώση κοστίζει και πληρώνεται ακριβότερα; Για να θυμηθούμε και τη δήθεν «λανθάνουσα» γλώσσα του επικεφαλής του οικονομικού γραφείου του πρωθυπουργού κ. Πατέλη. «Το διδακτορικό είναι κάτι το αρνητικό. Εγώ δεν θα προσλάμβανα κάποιον με διδακτορικό, γιατί δείχνει ότι πιθανώς να είναι κάποιος ο οποίος δεν έχει απαραιτήτως όρεξη για δουλειά”. Φυσιολογικά λοιπόν όλοι οι επιχειρηματίες αυτού του προσανατολισμού βλέπουν τις εκάστοτε κρίσεις, είτε οικονομικές, είτε υγειονομικές, ως εξαιρετικές ευκαιρίες περικοπής μισθών εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά  και ιδιωτικοποίησης όλων των δημόσιων υποδομών. Και αν μεν στη περίπτωση μνημονιακών πολιτικών οι περικοπές μισθών μπορεί πιο εύκολα να δικαιολογηθούν, στη περίπτωση της υγειονομικής κρίσης η λογική της αγοράς και εμπορευματοποίησης των πάντων πλήρως ανατρέπεται.   Οι «γελοίες» κυβερνητικές δηλώσεις για το «αν υπήρχαν περισσότερες ΜΕΘ θα είχαμε περισσότερους νεκρούς» και άλλες παρόμοιες, καταδεικνύουν την αγωνία της Νέας Δημοκρατίας να αντισταθεί στη πρόσληψη μόνιμου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, που τόσο έχει ανάγκη η κοινωνία αυτή τη κρίσιμη περίοδο, γιατί πολύ απλά σκέπτεται ότι η πανδημία κάποια στιγμή θα περάσει και το επιστημονικό αυτό προσωπικό θα παραμείνει βαρίδι στα σχέδιά της. Είδαμε ακόμη και επικριτές του ΕΣΥ, που χρειάσθηκαν την ανάγκη νοσηλείας μέσα στη λαίλαπα της πανδημίας, να επιδοκιμάζουν σήμερα το επιστημονικό προσωπικό που με αυταπάρνηση στάθηκε δίπλα τους και να ζητούν την ενίσχυση της Δημόσιας Υγείας, σε αναγνώριση του οφέλους στο κοινωνικό...

Περισσότερα

Το ψέμα στη Πολιτική

Jun 6, 2021

Το ψέμα στη Πολιτική   Άρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στο Documento 27.4.2021   Πολλοί θα αναρωτιέστε εάν το ψέμα είναι σύμφυτο με τη πολιτική κι εάν τέλος πάντων αποτελεί όρο αδύνατο να έχουμε πολιτικούς που δεν λένε ψέματα. Είναι γεγονός ότι πολλοί πολιτικοί στις επαγγελματικές και προσωπικές τους σχέσεις είναι απολύτως έντιμοι και ακέραιοι. Τι γίνεται λοιπόν όταν μπλέκουν με τη πολιτική; Αποτελεί το ψέμα σήμα κατατεθέν του πολιτικού ή μήπως το ψέμα ταυτίζεται με το χαρακτήρα των μεγάλων οργανωμένων ομάδων, όπως είναι μία κυβέρνηση, ένα κόμμα ή μια μεγάλη επιχείρηση ή εταιρεία;   Είναι δυνατόν ο πολιτικός να είναι ηθικός προσωπικά και ανήθικος, εφόσον οδηγείται στη πρακτική του ψέματος, όταν απευθύνεται στο ευρύ κοινό ως εκπρόσωπος κόμματος; Ποια είναι η σκοπιμότητα που επιβάλλεται στους βουλευτές και κομματικά στελέχη  να συγκαλύπτουν την αλήθεια όταν επικοινωνούν με το ακροατήριό τους και αναγκάζονται πολλές φορές να γίνονται γελοίοι ή να θυμώνουν τόσο πολύ τον κόσμο που τους ακούει, ώστε να τους απαξιώνει και να μην ξέρει πιά τι να πιστέψει και τι όχι.   Τι γίνεται όταν ένας διευθυντής ενός μεγάλου Οργανισμού ψεύδεται για το καλό της επιχείρησης ή ένας διπλωμάτης κάνει το ίδιο εκτελώντας το καθήκον του για το καλό της πατρίδας;  Μήπως ένας διπλωμάτης, ένας υπουργός, ένας διευθυντής ενός οποιουδήποτε μεγάλου δημόσιου ή ιδιωτικού Οργανισμού, ένας εκδότης μιας εφημερίδας κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα, διασφαλίζοντας τα συμφέροντα του σκοπού που υπηρετούν, όπως αυτοί τα αντιλαμβάνονται; Υπάρχουν δηλαδή κάποιες αρχές και αξίες καθολικά αποδεκτές, που διαμορφώνονται μέσα στη κοινωνία μας και δημιουργούν ιερές σκοπιμότητες, βασικές προτεραιότητες και  στόχους που γι’ αυτούς που τους υπηρετούν είναι σημντικότεροι άλλων;   Ποιος θα μπορούσε λοιπόν να είναι ο σπουδαιότερος λόγος ύπαρξης κρατικών ή ιδιωτικών Οργανισμών αν δεν είναι η αυτοαναπαραγωγή και η ενδυνάμωσή τους για να εξακολουθούν  να υπηρετούν τον σπουδαίο λόγο ύπαρξής τους; Οι πολίτες πολλές φορές έχουν παρακολουθήσει ανώτερα κομματικά στελέχη να υποστηρίζουν κάποιο δικό τους, ακόμα και με  άτσαλο τρόπο, όταν αυτός έχει διαπράξει κάποιο ατόπημα. Η πλήρης αφοσίωση στον σπουδαίο και σημαντικό λόγο που επιτελεί ο θεσμός που υπηρετούν τα κομματικά στελέχη είναι αυτή, που κάνει τον ορθό λόγο να παραμορφώνεται. Όλα αποδίδονται στο «κοινό καλό» με αποτέλεσμα τα πανιά της πολιτικής δύναμης να φουσκώνουν, καθώς δημιουργείται ένα πακέτο με  φανταχτερό περιτύλιγμα για να  να χωρέσει μέσα η πολιτική εξήγηση ωραιοποιημένη, με ολίγον συγκάλυψη της αλήθειας. Τα χονδρά ψέματα θα έλθουν στη συνέχεια με στόχο πάντα την εξυπηρέτηση του «κοινού καλού». Φυσικά δεν μιλάμε για «θεμιτά ψέματα», όπως όταν πεθαίνει ο στρατηγός ενός στρατεύματος που βρίσκεται σε πόλεμο και ανακοινώνεται ότι ζει για να μην αποθαρρυνθεί το στράτευμα. Ας διαχωρίσουμε λοιπόν κάποιες κατηγορίες ψεμάτων στη πολιτική όπως:   Στελέχη ενός πολιτικού οργανισμού λένε αυτό που βαθιά πιστεύουν, καθώς θεωρούν ότι με μεγάλη διαπραγματευτική προσπάθεια αυτό μπορεί να γίνει εφικτό. Π.χ. «Θα τελειώσουμε με τα μνημόνια». Το γεγονός ότι η προσπάθεια καταλήγει σε αποτυχία δεν σημαίνει ότι αυτό ήταν ψέμα, απλά η πίστη των στελεχών βασιζόταν σε λανθασμένη εκτίμηση συσχετισμού δύναμης και δεδομένων τη συγκεκριμένη στιγμή.   Στη συνείδηση πολλών πολιτικών φαίνεται να καθιερώνεται ως κεκτημένο δικαίωμα το ψέμα κάθε φορά που αναγκάζονται να ωραιοποιήσουν μία δυσάρεστη για τους πολίτες συνέπεια της εφαρμοζόμενης πολιτικής τους. Όλοι αυτοί εθίζονται σιγά σιγά στη τεράστια σημασία που έχει το έργο που επιτελούν, στο όνομα πάντα του «κοινού καλού», σε σχέση με την αλήθεια που συνεχώς ξεθωριάζει μέχρι που γίνεται αόρατη. «Δεν πεθαίνει κόσμος εκτός ΜΕΘ» «Είμαστε από τους πρώτους στη διαχείριση της πανδημίας».   Κάποιες φορές η κυβέρνηση νομοθετεί συγκαλύπτοντας τους πραγματικούς λόγους της νομοθέτησης, όπως το ακαταδίωκτο για δήθεν προστασία των επιστημόνων, όταν στη πραγματικότητα η προστασία απευθύνεται στα πολιτικά πρόσωπα, η...

Περισσότερα