Μαι 18, 2008

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 18 Μαΐου 2008

 

Παντού;

Τελικά όλα είναι θέματα μόδας. Πάρτε την μεθυλτριενολόνη γιά παράδειγμα. Εδώ και πολλά χρόνια ήταν ένα παραπεταμένο αναβολικό που κανείς δεν ήταν αρκετά τρελός να το χρησιμοποιήσει γιά οτιδήποτε έξω από το εργαστήριο. Φέτος όμως φορέθηκε πολύ! Πρώτα πιάνεται με μεθυλτριενολόνη όλη σχεδόν η εθνική ομάδα της άρσης βαρών, τώρα ακολουθεί κρούσμα στη κολύμβηση. Αν υπολογίσουμε μάλιστα ότι μιλάμε γιά μία ουσία που δεν είναι εγκεκριμένη γιά καμμία φαρμακευτική χρήση, ούτε καν κτηνιατρική, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι μιλάμε γιά μία από τις μεγαλύτερες αθλητικές επιτυχίες της χρονιάς! Μέχρι και βραβείο από τον ΠΣΑΤ θα έπαιρνε αν ο ΠΣΑΤ βράβευε το αναβολικό της χρονιάς που μας πέρασε. Πού την θυμήθηκαν όμως; Ποιός την θυμήθηκε; Αλλά το κυριότερο, αφού την θυμήθηκε, πως γέμισε με αυτή όλο τον τόπο; Η μόδα έχει πάντα ένα χαρκτηριστικό, φαίνεται. Διαδίδεται επειδή φαίνεται. Η μεθυλτριενολόνη όμως; Το μεγαλύτερο προσόν της μέχρι πρόσφατα ήταν ακριβώς το γεγονός ότι, εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον, δεν φαίνεται.

Η μεγάλη αποκάλυψη που μας φέρνει η υπόθεση της μεθυλτριενολόνης δεν αφορά τόσο την ίδια την ουσία και τις (εξαιρετικά επικίνδυνες) ιδιότητές της, όσο το γεγονός ότι το οργανωμένο ντόπινγκ στον Ελληνικό πρωταθλητισμό είναι πολύ πιό οργανωμένο από ότι φανταζότανε ως τώρα κανείς. Σε τεχνικό επίπεδο φαίνεται ότι κάποιος σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει ένα πολύ ισχυρό αναβολικό σε μικρή δόση και γιά σύντομο χρόνο, ελπίζοντας ότι έτσι θα περιορίσει σημαντικά τον χρόνο στον οποίο θα μπορούσαν να συλληφθούν οι αθλητές του ντοπαρισμένοι. Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο αναβολικό δεν χρησιμοποιείται, συνεπώς δεν αναζητείται κιόλας από τους ελεγκτές, απλά έκανε τη δουλειά του πιό εύκολη. Οι αθλητές «του» όμως πόσοι είναι; Σε πόσες ομοσπονδίες εκτείνονται;

Το γεγονός ότι η μεθυλτριενολόνη έσπασε το φράγμα της ομοσπονδίας άρσης βαρών και ανιχνεύτηκε σε κορυφαίο κολυμβητή σημαίνει ότι όποιος είχε τη φαεινή ιδέα είχε και έτοιμο δίκτυο διανομής που να πιάνει περισότερα από ένα αθλήματα δύναμης. Γιατί μπορεί η άρση βαρών και η κολύμβηση να μην φαίνονται τόσο όμοια στην τηλεόραση και να έχουν ριζικά διαφορετικές τεχνικές και προπονητικές προσεγγίσεις, αλλά στη βάση και των δύο είναι η ανάπτυξη της δύναμης του αθλητή. Πόσο πιό πέρα έχει διαδοθεί η χρήση της μεθυλτριενολόνης; Τελικά αυτό θα μας το πεί μόνο ο εισαγγελέας, αφού στη δική του και μόνο παρέμβαση οφείλεται και η τωρινή συγκλονιστική αποκάλυψη.

Τώρα που τα πράγματα αρχίζουν λιγάκι να δένουν φαίνεται πως όλα αυτά προέρχονται από ένα μόνο κέντρο, που έχει απλώσει τα πλοκάμια του πιθανώς και σε όλες τις ομοσπονδίες αθλημάτων δύναμης της χώρας. Το γεγονός ότι εδώ χρησιμοποιήθηκε μία μέθοδος σαφώς χαμηλής τεχνολογίας συνηγορεί περισσότερο γιά εγχώρια πατέντα. Ο τρόπος με τον οποίο άρχισε να ξετυλίγεται το νήμα των αποκαλύψεων, με ένα αιφνιδιαστικό έλεγχο από τη διεθνή ομοσπονδία της άρσης βαρών ακριβώς τη μέρα που θα μπορούσαν να πιαστούν ντοπαρισμένοι οι αθλητές, μάλλον δείχνει κάρφωμα από κάποιον που ήταν μέσα στα πράγματα.

Τώρα λίγους μήνες πρίν τους Ολυμπιακούς αγώνες ο Ελληνικός πρωταθλητισμός τείνει να εξελιχθεί σε αστυνομικό θρίλερ. Ξεφυλίζοντας μία μία τις σελίδες του μπορείτε και εσείς να προσπαθήσετε να μαντέψετε τους δράστες, πριν φτάσουμε στην τελευταία σελίδα όπου κάποιος αδέκαστος Πουαρό θα μας τους αποκαλύψει όλους από την τηλεόραση μέσα στο σαλόνι του σπιτιού μας. Αλλά λίγες ώρες μετά την πρώτη είδηση γιά τον ντοπαρισμένο κολυμβητή συνέβη και κάτι άλλο αρκετά πρωτότυπο, ο Υφυπουργός αθλητισμού ζήτησε από το Διοικητικό Συμβούλιο της ομοσπονδίας άρσης βαρών την παραίτησή του. Τώρα αν αυτό είχε γίνει από το πρώτο κρούσμα ντόπινγκ εκεί μέσα πριν μερικά χρόνια, σήμερα μπορεί να μην είχαμε αυτό το συναρπαστικό θρίλερ, αλλά πιθανώς να είχαμε πιό καθαρό αθλητισμό.

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *