Απρ 20, 2008

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 20 Απριλίου 2008

 

Διαβολές

Αυτές τις μέρες με τις αποκαλύψεις γιά το σκάνδαλο ντόπινγκ στην ομοσπονδία της άρσης βαρών βρέθηκα πολύ συχνά καλεσμένη σε τηλεοπτικές εκπομπές που ασχολήθηκαν με το επίκαιρο αυτό θέμα. Είναι φυσικό και επόμενο κάτι τέτοιο, αφού είμαι πρώην πρωταθλήτρια κολύμβησης, οπότε έχω ζήσει τον αθλητισμό από την πλευρά του αθλητή, είμαι διδάκτωρ εργοφυσιολόγος, οπότε έχω πλήρη και εμπεριστατωμένη επιστημονική γνώση του θέματος και είμαι ερευνήτρια στο Εθνικό Κέντρο Αθλητικών Ερευνών του ΟΑΚΑ, οπότε διατηρώ διαρκώς την επαφή μου με τα αθλητικά δρώμενα της χώρας. Σε όλες τις εκπομπές αυτές έμπαινε πάντα σε κάποια στιγμή το ερώτημα, πως γίνεται να συμβαίνουν τέτοια πράγματα σε τέτοια έκταση και να συγκαλύπτονται; Η απάντηση είναι απλή, υπάρχει ένα κλίμα ανοχής στο ντόπινγκ από διαδοχικές κυβερνήσεις, ενώ όποιος τολμήσει να μιλήσει γιά το θέμα λέγοντας καμμία αλήθεια γίνεται στόχος επιθέσεων από παντού μέχρι να σωπάσει. Θελετε να δείτε πως δουλεύει αυτό το σύστημα κατατρομοκράτησης των πάντων γύρω από αυτό και άλλα θέματα; Δεν χρειάζεται να πάτε μακρυά, δείτε απλά τις αντιδράσεις που προκάλεσαν τα όσα είπα εγώ γιά το ντόπινγκ αυτές τις λίγες μέρες στην τηλεόραση.

Στις 9 Απριλίου βρέθηκα καλεσμένη σε δελτίο ειδήσεων μαζί με τον πρώην Υφυπουργό Αθλητισμού κ. Λιάνη, οπότε του δήλωσα ξεκάθαρα ότι η σημερινή κατάσταση του ντοπαρισμένου αθλητισμού είναι συνέπεια της ανοχής στο ντόπινγκ που έδειξαν διαδοχικές κυβερνήσεις του κόμματός του. Με το που ένοιωσε απειλούμενος από την αλήθεια ο πρώην Υφυπουργός πέρασε σε ένα οργισμένο παραλήρημα, ισχυριζόμενος ότι ο τότε αρχηγός του Συνασπισμού δεν είχε θέσει ποτέ (!) ζήτημα καταπολέμησης του ντόπινγκ, κατηγορώντας με ότι ενώ με είχε σύμβουλο δεν του είχα επισημάνει ποτέ το πρόβλημα (!) και ζητώντας μου να απολογηθώ προσωπικά γιά το ντόπινγκ που έκανε η Ανατολική Γερμανία όταν υπήρχε! Η στενότητα του τηλεοπτικού χρόνου δεν μου επέτρεψε να απαντήσω στο παραλήρημα του κ. Λιάνη, ο λόγος μου κόπηκε στον αέρα, οπότε είναι καλό να ξεκαθαρίσω εδώ τουλάχιστον τα περί «συμβούλου του Υπουργού», με τα οποία ο κ. Λιάνης προσπαθεί να ρίξει λάσπη. Είμαι υπάλληλος του ΟΑΚΑ, που υπάγεται στο Υφυπουργείο Αθλητισμού. Δουλέυω συγκεκριμένα στο ΕΚΑΕ, που είναι το μοναδικό ερευνητικό ίδρυμα τη χώρας στον τομέα του αθλητισμού. Από την φύση του το ΕΚΑΕ αναλαμβάνει συχνά ρόλο συμβούλου του Υφυπουργείου Αθλητισμού σε εξειδικευμένα θέματα. Το πρώτο εξάμηνο του 2003, όταν είχαμε την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης, είχαν συσταθεί στο Υφυπουργείο κάποιες επιτροπές γιά την υποβοήθηση του έργου του Υφυπουργείου προς την Ευρωπαϊκή Ενωση, αφού η προεδρεύουσα χώρα αναλαμβάνει γιά ένα εξάμηνο την προώθηση και προβολή όλων των ανοικτών θεμάτων της Ενωσης. Οι επιτροπές αυτές συγκροτούνται από υπαλλήλους του υφυπουργείου και των οργανισμών που εποπτεύει, όπως είναι το ΟΑΚΑ όπου δουλέυω εγώ. Εγώ τότε και γιά ένα εξάμηνο είχα τοποθετηθεί στην επιτροπή γιά τα ζητήματα γυναίκας και αθλητισμού, αφού έχω γράψει και επιστημονικό βιβλίο γιά το θέμα αυτό. Η απασχόληση αυτή ανήκει στα κανονικά μου επαγγελματικά καθήκοντα ως υπαλλήλου του ΟΑΚΑ, είχε διάρκεια 6 μηνών και η επιτροπή στην οποία μετείχα δεν είχε καμμία αρμοδιότητα γιά την λειτουργία των Ελληνικών Αθλητικών Ομοσπονδιών, όπως της άρσης βαρών. Πέρα από την συμμετοχή μου σε αυτή την υπηρεσιακή επιτροπή, δεν είχα ποτέ καμμία άλλη θέση «συμβούλου» του κ. Λιάνη. Οπότε ο τ. Υφυπουργός με κατηγορεί γιά την άσκση απλού υπαλληλικού καθήκοντος, που μάλιστα ήταν και τελείως άσχετο με το συζητούμενο θέμα!

Μέχρι εδώ βέβαια μπορεί κανεις να πει, τι άλλο να περιμένει κανείς από τον τ. Υφυπουργό, αλλά την επόμενη μέρα ξεκίνησε η αντήχηση… Διάφοροι δημοσιογράφοι που μάλιστα χαρακτηρίζονται «προοδευτικοί» άνοιξαν ένα οχετό επιθέσεων εναντίον μου με βάση τα όσα είχε πει ο κ. Λιάνης. Κανένας τους δεν ένοιωσε την ανάγκη να διασταυρώσει τα όσα είπε ο Λιάνης ζητώντας τη δική μου άποψη, ούτε στάθηκε στο γεγονός ότι εγώ κόπηκα στον αέρα και δεν είχα την ευκαιρία να απαντήσω. Κανένας τους δεν διερωτήθηκε γιατί όποιος καταγγέλει την κυβερνητική ανοχή στο ντόπινγκ γίνεται αμέσως στόχος επιθέσεων, όλοι τους απλά μπήκαν στη γνωστή ρουτίνα τους, μόλις ακουστεί κάτι εναντίον της επίσημης ανοχής στο ντόπινγκ, ορμάτε και φάτε όποιον το είπε! Οπότε οι εκπομπές αυτές είχαν τουλάχιστον ένα καλό, σας έλυσαν την απορία γιά το πως γίνεται να υπάρχει συστηματικό ντοπάρισμα σε τέτοια έκταση και να συγκαλύπτεται!

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *