Sep 23, 2007

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 23 Σεπτεμβρίου 2007

 

Ανασχηματισμός τριπτύχου

Καθώς γράφω αυτό το άρθρο, βλέπω στην τηλεόραση χαρούμενους Υπουργούς και Υφυπουργούς να περπατάνε όλοι μαζί στον δρόμο πηγαίνοντας γιά το πρώτο Υπουργικό συμβούλιο της δεύτερης κυβέρνησης Καραμανλή. Στη μέση ο κ. Αλογοσκούφης καμαρώνει σαν γύφτικο σκεπάρνι. Ισως να φοβήθηκε κάποια στιγμή με τις φωτιές ότι κάποιοι άλλοι θα έκαναν τη γνωστή αυτή διαδρομή σήμερα. Μετά τους βλέπω όλους καθισμένους γύρω από το μεγάλο τραπέζι του υπουργικού συμβουλίου, με τους Υφυπουργούς καθισμένους στις καρέκλες στον τοίχο. Ολοι τους απολαμβάνουν τη στιγμή και καλά κάνουν. Ο κ. Καραμανλής πολύ σπάνια συγκαλεί το Υπουργικό συμβούλιο, οπότε θα αργήσουν πολύ να ξαναδούν αυτή την αίθουσα. Βέβαια σε αντάλλαγμα μπορούν να νοιώθουν ήσυχοι, αφού ο κ. Καραμανλής ακόμα σπανιότερα απομακρύνει Υπουργό. Γιά την ακρίβεια, έπρεπε να κερδίσει δεύτερη εκλογική αναμέτρηση γιά να κάνει τον πρώτο εκτενή ανασχηματισμό!

Στο Υπουργείο Πολιτισμού ο κ. Καραμανλής τοποθέτησε τον εκλεκτό εξάδελφο κ. Λιάπη. Ετσι θα έχουμε Υπουργό πολιτισμού έναν άνθρωπο που διαθέτει το ανάλογο στυλ που αρμόζει στον τίτλο του, ενώ από την καινούργια του θέση ο κ. Λιάπης δεν θα βρίσκει εύκολα ευκαιρία να τσακώνεται με τον κ. Βουρλούμη του ΟΤΕ. Υπό τον κ. Λιάπη, ο Γιάννης Ιωαννίδης αναλαμβάνει το Υφυπουργείο αθλητισμού και θα απασχολεί αυτή τη στήλη τα επόμενα χρόνια.

Ο θρυλικός προπονητής του μπάσκετ λοιπόν κάθεται ήδη στην κορυφαία θέση του ελληνικού αθλητισμού, επιβεβαιώνοντας έτσι την πρακτική του κ. Καραμανλή να αναθέτει το Υφυπουργείο αθλητισμού σε άνθρωπο του αθλητισμού. Σημειώνω ότι και ο αποχωρών Υφυπουργός κ. Ορφανός υπήρξε άνθρωπος του ποδοσφαίρου. Αμφιβάλλω όμως αν η μεταφορά του αξιώματος από έναν άνθρωπο του ποδοσφαίρου σε έναν άνθρωπο του μπάσκετ κρύβει κάποιο ιδιαίτερο σημαινόμενο. Αντιθέτως το γεγονός ότι και οι δύο εκλέγονται στη Θεσσαλονίκη υποδηλώνει ότι ο κ. Καραμανλής, βουλευτής Θεσσαλονίκης ο ίδιος, ξέρει καλά τις συναισθηματικές ευαισθησίες της περιφέρειάς του.

Μέσα σε μία μέρα ολοκληρώνονται οι διάφορες τελετές ορκομωσιών, παραδόσεων και παραλαβών Υπουργείων, οπότε από την επόμενη ο Γιάννης Ιωαννίδης κάθεται στο ευάερο και ευήλιο γραφείο του και κατεβάζει από το ράφι το αιώνιο τρίπτυχο των στόχων που έχει ο κάθε Υφυπουργός αθλητισμού: να ελέγχει τις Ομοσπονδίες, να χρηματοδοτεί τις ΠΑΕ και ΚΑΕ ευπρεπώς και να βοηθάει ιδιαίτερα όποιον μπορεί να μας δώσει μία καλή αθλητική αφορμή γιά ένα μεγάλο λαϊκό πανηγύρι. Ο Ιωαννίδης μάλιστα τα ξέρει τόσο καλά που δεν χρειάζεται ούτε να αγγίξει το τρίπτυχο, χρόνια στην αθλητική πιάτσα έχει αναπτύξει ένα ιδιαίτερο ταλέντο στην αθλητική επικοινωνία.

Μπορούμε να περιμένουμε τίποτα περισσότερο από αυτά από τον καινούργιο Υφυπουργό αθλητισμού; Αν του έδιναν μεγαλύτερη χρηματοδότηση (που δεν πρόκειται) ή αν του έλεγε ο Πρωθυπουργός “Θέλω να μου φτιάξεις γερό μαζικό αθλητισμό” (που επίσης δεν πρόκειται) τότε ίσως. Αλλά δεν πρόκειται! Ο ίδιος ο Ιωαννίδης, όπως όλοι οι κορυφαίοι προπονητές, έχει την τάση να βρίσκει από το καλό το καλύτερο και μετά να δουλεύει με αυτό, βάζοντας ολοένα ψηλότερους στόχους. Πιθανώς αυτή η συνήθεια του προπονητή να περάσει αυτούσια στο Υπουργείο. Βέβαια ένας τέτοιος άνθρωπος ξέρει πολύ καλά ότι όσο μεγαλύτερη δεξαμενή ταλέντων έχεις στη διάθεσή σου, τόσο καλύτερη θα είναι και η κορυφαία ομάδα σου, αλλά όπως όλοι οι Ελληνες, έχει μάθει να δουλεύει και με λιγότερα. Να ελπίσουμε σε τίποτα καλύτερο γιά τον μαζικό αθλητισμό από τον νέο Υφυπουργό;