Sep 2, 2007

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 2 Σεπτεμβρίου 2007

 

Αρχαία Ολυμπία

Σημαδιακά στάθηκαν γιά την κουτσουρεμένη τετραετία Καραμανλή τα Ολυμπιακά πράγματα. Η κυβέρνησή του ανέλαβε λίγους μήνες πριν την έναρξη των νεώτερων Ολυμπιακών αγώνων με ένα αγχωμένο ερώτημα, θα προλάβαινε να ολοκληρώσει τις καθυστερημένες προετοιμασίες γιά τους αγώνες του 2004; Θα πετύχαιναν οι αγώνες ή θα γινόμασταν διεθνώς ρεζίλι με Ολυμπιακή αφορμή; Στη δύσκολη εκείνη περίσταση η κυβέρνηση τα κατάφερε και βγήκε ασπροπρόσωπη. Τρία χρόνια μετά τη λήξη εκείνων των αγώνων όμως κατάφερε μόνη της εκείνο που είχε αρχικά γλιτώσει, ρεζίλεψε διεθνώς τη χώρα με Ολυμπιακή αφορμή.

Τα ρεζιλίκα που δεν πέτυχε στην Αθήνα τα πέτυχε στην κοιτίδα των Αγώνων, στην Αρχαία Ολυμπία. Πως μας έλεγαν τότε «οι Ολυμπιακοί αγώνες επιστρέφουν στο σπίτι τους»; Επιστρέφουν και γίνονται παρανάλωμα του πυρός, μπορούμε να συμπληρώσουμε σήμερα. Συνήθως η διοργάνωση Ολυμπιακών αγώνων στις μέρες μας θεωρείται δύσκολη δουλειά. Αντίθετα η διαφύλαξη του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Ολυμπίας θεωρείται σχετικά εύκολη υπόθεση, ο χώρος απλά κάθεται εκεί, δίπλα του κάθεται το μουσείο και η Ολυμπιακή ακαδημία, γίνεται που και που κανένα έργο χωρίς άγχος, έρχεται κόσμος και τα βλέπει, οργανώνεται και κανένα συνέδριο. Μία φορά κάθε δύο χρόνια γίνεται η αφή της Ολυμπιακής φλόγας. Ηρεμα πράγματα, πολιτισμένα, εύκολα. Αμ δε! Μπορεί η Αρχαία Ολυμπία να επέζησε πολέμων και καταστροφών, δεν ήταν όμως γραφτό να επιζήσει του κυρίου Πολύδωρα!

Αρχαιολάτρης ο κ. Πολύδωρας, κατάφερε να ταυτίσει το όνομά του με τον ιερό χώρο της Ολυμπίας, όπως ο Βησιγότθος Αλάριχος που τη λεηλάτησε το 395 μ.Χ. Ηταν τόσο δύσκολη η διαφύλαξη ενός τόσο πολύτιμου ιστορικού χώρου από τις φωτιές; Ηταν τόσο δύσκολο να υπήρχε ειδικός σχεδιασμός γιά την πυρασφάλεια της Ολυμπίας; Ηταν τόσο δύσκολο να υπήρχαν αντιπυρικές ζώνες που να αποτρέπουν την διάδοση πυρκαϊάς προς την Αρχαία Ολυμπία; Μπορεί να μην ήταν δύσκολα όλα αυτά τα πράγματα, αλλά ποιός νοιάζεται! Οταν φτάνει ο Υπουργός Πολιτισμού να χαρακτηρίζει την μνημειώδη καταστροφή με τη φράση «κάηκαν μερικά δέντρα», τι να περιμένεις πιά!

Οι ίδιοι άνθρωποι που ξαμολάνε κάθε τόσο τις κορώνες του είδους «βαριά βιομηχανία της Ελλάδας είναι ο πολιτισμός και ο τουρισμός» δεν νοιώθουν καμμία ανάγκη να προστατέψουν ούτε τον πολιτισμό, ούτε τον τουρισμό, ούτε την ανθρώπινη ζωή ούτε τίποτα. Η πικρή αλήθεια είναι ότι μοναδική προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι η οικοδομή. Το δάσος εμποδίζει την οικοδόμηση, οπότε σιγά μην ασχοληθεί η κυβέρνηση με την προστασία του. Η μοναδική φροντίδα της κυβέρνησης προς το δάσος αφορά την κατάργηση της νομικής του προστασίας, έτσι ώστε να διευκολύνεται η οικοπεδοποίηση. Ολα τα υπόλοιπα είναι κούφια λόγια. Φαίνεται πως δεν περιορίζεται μονάχα στην αλλαγή του άρθρου 24 του συντάγματος η κυβερνητική επίθεση προς το δάσος, η παραμέληση της αντιπυρικής προστασίας του αποτελεί έναν ακόμα τρόπο να επισπευσθεί η καταστροφή του. Αύριο θα μας σερβίρουν τις μεγάλες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις στα καμμένα ως πρόγραμμα οικονομικής ανόρθωσης της Ηλείας!

Στο μεταξύ ο τύπος δεθνώς βοά, προάγοντας την τουριστική εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό. Φαντάζομαι του χρόνου ο ΕΟΤ θα κάνει διεθνή διαφημιστική καμπάνια με σύνθημα «ζήστε τον εφιάλτη σας στην Ελλάδα».