Oct 14, 2001

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 14 Οκτωβρίου 2001

 

Πως το λένε…

Το έχω ακούσει πάτινγκτον, το έχω ακούσει μπάντιτον. ΜΠΑΝΤΜΙΝΤΟΝ το λένε, μπάντμιντον ή αντιπτέριση στα Ελληνικά και είναι Ολυμπιακό άθλημα.

Παίζεται με ρακέττες και δίχτυ σαν το τέννις, αλλά αντί για μπαλάκι χρησιμοποιείται το λεγόμενο πτερό. Φανταστείτε ένα μπαλλάκι με μιά χοάνη στη μιά πλευρά. Μιά χοάνη που ξεκινά στη διάμετρο της μπάλλας και ανοίγει. Σήμερα είναι πλαστικό αλλά παλιά ήταν από φτερά κολλημένα πάνω στο μπαλλάκι. Σε αντίθεση με το μπαλλάκι του τέννις, το πτερό δεν αναπηδάει και χάρη στο ιδιόρρυθμο σχήμα του έχει ιδιόρρυθμη αεροδυναμική συμπεριφορά. Μπορεί εκεί που σούρχεται να σταματήσει στον αέρα και να πέσει απότομα στη γη. Ετσι σε μιά εποχή που το τέννις σε επίπεδο διεθνούς πρωταθλητισμού εξελίσσεται, χάρη στα υπερελαφρά υλικά που χρησιμοποιούνται στις ρακέτες, σε ανταγωνισμό δύναμης στα χέρια, το Μπάντμιντον είναι σε μεγάλο βαθμό τεχνικό άθλημα. Οχι πως δεν θέλει δύναμη και αντοχή το Μπάντμιντον, θέλει και πολύ μάλιστα. Αλλά η δύναμη και η αντοχή μόνο δεν φτάνουν. Το Μπάντμιντον θέλει αντανακλαστικά και γρήγορη πρόβλεψη. Θέλει μυαλό.

Προέρχεται από την άπω ανατολή και την Ινδία, όπου παίζεται ένα παρεμφερές παιχνίδι εδώ και 2000 χρόνια τουλάχιστον. Από την Ινδία πέρασε στην Αγγλία, εξ’ ου και το όνομα, και από εκεί στις υπόλοιπες Αγγλοσαξωνικές χώρες. Μπήκε στους Ολυμπιακούς αγώνες γιά πρώτη φορά σαν αγώνισμα επίδειξης το 1988 στη Σεούλ και από το 1992 ανήκει στο επίσημο πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων.

Στην Ελλάδα η πορεία του Μπάντμιντον αρχίζει το 1988 όταν μιά μικρή ομάδα φοιτητών του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης στη Κομοτηνή ενδιαφέρθηκε και άρχισε να ασχολείται μ’ αυτό. Και έτσι το Μπάντμιντον απέκτησε μιά ασυνήθιστη ιδιομορφία γιά την υδροκεφαλικά Ελληνική πραγματικότητα, έχει το επίκεντρό του στη Βόρεια Ελλάδα και μάλιστα στο νομό Σερρών. Υπάρχει στην Ελλάδα μόνο ένα κλειστό γήπεδο Μπάντμιντον. Που βρίσκεται; Στο Σιδηρόκαστρο! Με κοιτίδα τη Βόρεια Ελλάδα διαδόθηκε και σε μερικές άλλες περιοχές της χώρας και το 1995 η Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Σωματείων Αντιπτέρισης αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Το Μπάντμιντον πάντως δεν έχει ακόμα πανελλαδική διάδοση.

Εχει όμως διεθνείς διακρίσεις, και μάλιστα τις έχει σε μικρές ηλικίες. Είναι από τα λίγα «άγνωστα» αθλήματα που εξασφαλίζει την ευπρόσωπη παρουσία του το 2004, και ίσως όχι μόνο. Αλλά είναι άθλημα που το ξεκίνησαν άνθρωποι που το αγάπησαν χωρίς άνωθεν εντολές και η διαφορά φαίνεται.

Ενα άθλημα τεχνικό με απαιτήσεις φυσικής κατάστασης και δύναμης που παίζεται σε γήπεδο παρόμοιο με το γήπεδο του τέννις αλλά μικρότερων διαστάσεων, 13 επί 6 μέτρα, με τους Ολυμπιακούς αγώνες θα έχει την ευκαιρία να προβληθεί πανελλαδικά. Θα πιάσει το ενδιαφέρον του Ελληνα;