Σεπ 9, 2001

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 9 Σεπτεμβρίου 2001

 

Οι γάτοι

Ηρθε το πλήρωμα του χρόνου. Εχουν περάσει πέντε χρόνα από τη προηγούμενη φορά που το Ελληνικό Δημόσιο χάρισε μερικά δισεκατομμύρια σε συσσωρευμένα χρέη στους αθλητοπατέρες των επαγγελματικών ομάδων, και σαν τις γάτες που όταν πεινάσουν μαζεύονται εκεί που έχουν μάθει ότι τις ταίζουν και νιαουρίζουν με απαίτηση, διάφοροι «γάτοι» μαζεύτηκαν γύρω από το Υπουργείο και περιμένουν άλλη μία από τα ίδια.

Η συνήθεια. Σου χαρίζουν μερικά δις άνευ λόγου και αιτίας και μετά από λίγο όχι μόνο δεν λες ένα ευχαριστώ αλλά αρχίζεις να πιστεύεις ότι στα χρώσταγαν κιόλας. Και όχι μόνο στα χρώσταγαν και σου τάδωσαν, αλλά σου τα χρωστάνε και θα σου τα δίνουν εσαεί.

Οπως έχουν γίνει τα πράγματα στα επαγγελματικά πρωταθλήματα Ποδοσφαίρου και Μπάσκετ αυτή τη στιγμή το κύριο θέμα δεν είναι τι θα γίνει με τα χρέη που υπάρχουν αλλά πως θα αλλάξει επιτέλους η νοοτροπία που θέλει τα χρέη των Αθλητικών Ανωνύμων Εταιρειών προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία να συσσωρεύονται γιά μερικά χρόνια και μετά να χαρίζονται.

Το πρόβλημα μπορεί να λυθεί εύκολα αν ακολουθηθεί η απλή συμβουλή που είχε δώσει ο Εμμανουήλ Ροίδης πριν 140 χρόνια γιά τη λειτουργία του Ελληνικού Δημοσίου – Αυτό που χρειάζεται δεν είναι πολλοί νέοι νόμοι αλλά ένας νόμος περί εφαρμογής των κειμένων νόμων.

Η ελληνική νομοθεσία ήδη προβλέπει τι γίνεται όταν μιά Ανώνυμη Εταιρεία δεν μπορεί να πληρώσει τα χρέη της. Η εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας ακόμα και γιά τις Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρίες φτάνει γιά να μεταβάλλει οριστικά τη νοοτροπία που έχουν μερικοί αθλητικοί παράγοντες, ότι δηλαδή γιά τους ίδιους η τήρηση των νόμων του Ελληνικού κράτους δεν αποτελεί υποχρέωση γιατί ο νόμος είναι κάτι σαν μιά φιλική σύσταση την οποία μπορούν να τηρούν κατά τη κρίση τους όταν τους βολεύει.

Δεν έχουν ιδιομορφίες οι Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρίες θα πει κανείς; Εχουν μία. Το όνομα της Αθλητικής Ανώνυμης Εταιρίας. Είναι το όνομα του προυπάρχοντος ερασιτεχνικού αθλητικού συλλόγου που συνεχίζει να υπάρχει και να δρα στα αθλήματα που έχουν μείνει ερασιτεχνικά. Κάποια στιγμή το ποδοσφαιρικό τμήμα διαχωρίστηκε και έγινε Ανώνυμη Εταιρία όταν το ποδόσφαιρο έγινε επαγγελματικό. Μετά ακολούθησε και το Μπάσκετ τον ίδιο δρόμο. Στη συνείδηση όμως των φιλάθλων η ομάδα τους είναι μία. Το όνομα της κάθε ΠΑΕ και ΚΑΕ, όνομα με ιστορία δεκαετιών, ταυτισμένο με τη πόλη και την ιστορία της ανήκει ιστορικά και ηθικά στούς φιλάθλους.

Αυτή την ιδιομορφία του ονόματος αξιοποιούν ασύστολα οι διάφοροι αθλητοπατέρες γιά να εξασφαλίζουν την απόλυτη ασυδοσία πρώτα στον αθλητικό χώρο και μετά, αν το καταφέρουν, σε όλο το χώρο της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας. Γιατί οι «γάτοι» του επαγγελματικού αθλητισμού ένα επιχείρημα έχουν, ισχυρίζονται ότι πάνε πακέτο με το όνομα και την ιστορία της ομάδας. Πως μπορεί να χωριστεί αυτό το πακέτο; Θα το ξαναδούμε.  

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *