Σεπ 2, 2001

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 2 Σεπτεμβρίου 2001

 

Terra incognita

Η χώρα που διοργανώνει τους Ολυμπιακούς Αγώνες έχει ένα προνόμιο. Δικαιούται να συμμετάσχει σε όλα τα αθλήματα χωρίς διαδικασίες πρόκρισης. Στήν Ελλάδα καταφέραμε ένα τέτοιο προνόμιο να το κάνουμε πρόβλημα.

Τα αθλήματα των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων καλύπτονται από 28 διεθνείς ομοσπονδίες συνολικά, και υπάρχουν οι αντίστοιχες εθνικές ομοσπονδίες στις χώρες που υπάρχει και καλλιεργείται το κάθε άθλημα. Αλλά βέβαια δεν καλλιεργούνται όλα τα αθλήματα σε όλες τις χώρες. Στην Ελλάδα ας πούμε αποκτήσαμε μόλις φέτος την εικοστή όγδοη ομοσπονδία με την αναγνώριση της ομοσπονδίας του Μοντέρνου Πένταθλου στις αρχές του χρόνου. Και αυτό έγινε επειδή η ύπαρξη και των εικοσιοκτώ ομοσπονδιών σε εθνικό επίπεδο διευκολύνει τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, αν και δεν αποτελεί τυπική απαίτηση της ΔΟΕ – τυπική απαίτηση είναι η εκπροσώπηση των 28 διεθνών ομοσπονδιών.

Ετσι από τις εικοσιοκτώ ομοσπονδίες οι εννέα έχουν ιδρυθεί από το 1995 και μετά ακριβώς με τη προοπτική της τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Μη φανταστείτε ότι τα αθλήματα που καλλιεργούν αυτές οι εννέα ομοσπονδίες ήταν όλα άγνωστα στη χώρα μας. Η Γυμναστική γιά παράδειγμα έχει μεγάλη παράδοση αλλά υπαγόταν στον ΣΕΓΑΣ μέχρι το 1996. Αλλα αθλήματα όμως άρχισαν να αναπτύσσονται μόνο και μόνο εν όψη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 – κάτι σαν υποχρέωση ας πούμε – γιά να βγούμε ασπροπρόσωποι.

Η πορεία όμως ενός αθλήματος σε μιά χώρα είναι πολύ μεγάλη ιστορία με πτυχές κοινωνικές, οικονομικές, γεωγραφικές, κλιματολογικές, βιολογικές και ιστορικές. Οι αθλητικές προτιμήσεις ενός λαού αποτελούν τελικά ένα από τα βασικώτερα στοιχεία του λαϊκού πολιτισμού. Μπορεί κανείς να εισάγει σε μιά χώρα όποια αθλήματα θέλει, μπορεί να ξοδέψει όσα λεφτά νομίζει, αλλά το τελικό κριτήριο της πορείας ενός αθλήματος βρίσκεται στο λαϊκό αισθητήριο. Το «ξενόφερτο» Αμερικάνικο μπάσκετ συναρπάζει τον Ελληνα, το Αμερικάνικο μπέϊζμπωλ δεν τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Το Αγγλόφερτο κρίκετ παίζεται – σε κάποια μορφή – στη Κέρκυρα, το Αγγλόφερτο ποδόσφαιρο είναι το δημοφιλέστερο άθλημα στην Ελλάδα. Και ο Ελληνικότατος στίβος είναι δημοφιλέστερος στη Φινλανδία απ’ ότι οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Οι προτιμήσεις αυτές όμως δεν μένουν κατ’ ανάγκη σταθερές, αλλάζουν καθώς εξελίσσεται η κάθε κοινωνία. Ως τους Ολυμπιακούς αγώνες της Ρώμης το 1960 οι Αμερικανοί ήσαν η μεγάλη δύναμη της άρσης βαρών παγκοσμίως. Μετά πλούτισαν τόσο που τα βάρη τους φάνηκαν βαριά, στέρεψε η πηγή ταλαντούχων Αμερικανών αθλητών, στέρεψαν και οι διακρίσεις.

Οι διαδικασίες εισαγωγής ενός αθλήματος σε μιά χώρα είναι ποικίλες, η άνωθεν εντολή, η αγάπη μιάς μικρής ομάδας ανθρώπων γιά κάποιο άθλημα, η μετανάστευση και παλιννόστηση, η επιχειρηματική πρωτοβουλία. Εμείς ενόψη των Ολυμπιακών αγώνων του 2004 μπήκαμε σε μιά διαδικασία εισαγωγής με άνωθεν εντολή στην άγνωστη γη των άγνωστων σ’εμάς αθλημάτων. Και τρία χρόνια πρίν την έναρξη των αγώνων η τύχη της προσπάθειας αυτής αγνοείται.  

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *