May 15, 2005

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 15 Μαΐου 2005

 

Στο στόχαστρο

Ακούγονται το τελευταίο διάστημα από διάφορες πλευρές παράπονα, ότι οι αθλητές μας έχουν μπεί στο στόχαστρο της WADA, της διεθνούς οργάνωσης αντιντόπινγκ, που τους κάνει συνεχώς απροειδοποίητους ελέγχους! Είναι γεγονός ότι οι “ιπτάμενοι γιατροί” συχνά προσγειώνονται στη χώρα μας, αναζητώντας στους προπονητικούς χώρους ή και στα σπίτια τους ακόμη κορυφαίους ή πολλά υποσχόμενους Ελληνες αθλητές γιά απροειδοποίητους ελέγχους εκτός αγώνων. Είναι ακόμα γεγονός ότι τέτοιοι έλεγχοι προβλέπονται από τους σχετικούς κανονισμούς. Εχουν όμως μπει οι αθλητές μας ειδικά στο στόχαστρο με τρόπο που να τους αδικεί;

Οι κανονισμοί της WADA προβλέπουν κατ’ αρχάς τον κεντρικό ορισμό του αριθμού των δειγματοληψιών που θα πραγματοποιηθούν διεθνώς κατά άθλημα και όχι κατά χώρα. Από εκεί και πέρα η επιλογή των συγκεκριμένων αθλητών που θα ελεγχθούν γίνεται με μεθόδους τυχαίες, σταθμισμένες και στοχευμένες. Οι σταθμισμένες μέθοδοι χρησιμοποιούν αντικειμενικά κριτήρια που κατά την πείρα της WADA δείχνουν αυξημένη πιθανότητα να είναι ντοπαρισμένος ένας αθλητής. Οι στοχευμένοι έλεγχοι βάζουν στο στόχαστρο τον αθλητή ατομικά, με βάση 10 συγκεκριμένα κριτήρια:

  • Τραυματισμό,
  • Απουσία ή απόσυρση από αγώνα, όπου ανεμένετο η συμμετοχή,
  • Απόσυρση από την ενεργό δράση ή επάνοδο από απόσυρση,
  • Συμπεριφορά ενδεικτική ντόπινγκ,
  • Απότομη σημαντική βελτίωση επιδόσεων,
  • Αλλαγή στα στοιχεία τόπου διαμονής και προπόνησης, που θα μπορούσε να είναι ενδεικτική ντόπινγκ, όπως η απόσυρση σε απομακρυσμένο τόπο,
  • Ιστορικό αθλητικών επιδόσεων,
  • Λεπτομέρειες προηγούμενων ελέγχων ντόπινγκ,
  • Επάνοδο στην ενεργό δράση μετά από αποκλεισμό,
  • Πληροφορίες από τρίτο πρόσωπο.

Ολα αυτά περιέχονται στον επίσημο Διεθνές Στάνταρ Δοκιμασιών της WADA και είναι γνωστά και αποδεκτά από τις αθλητικές αρχές διεθνώς. Μπορεί μερικά από τα δέκα κριτήρια να σας φαίνονται παράξενα, όπως το πρώτο περί τραυματισμού, αλλά οι συχνοί τραυματισμοί είναι ίδιον της χρήσης αναβολικών, αφού το μυϊκό σύστημα γίνεται συχνά ισχυρότερο από ότι αντέχει ο σκελετός, οπότε ο αθλητής τραυματίζεται εύκολα και συχνά. Αντίστοιχα και τα υπόλοιπα κριτήρια αντιστοιχούν είτε στα αποτελέσματα του ντόπινγκ, είτε στην προσπάθεια του αθλητή να κρύψει το ντόπινγκ αποφεύγοντας τους ελέγχους. Το τέταρτο κριτήριο, “συμπεριφορά ενδεικτική ντόπινγκ” και το τελευταίο, “πληροφορίες από τρίτο πρόσωπο”, δείχνουν ότι η διαδικασία αυτή έχει και μία ντετεκτιβίστικη πλευρά.

Οποιος αθλητής μπει στο στόχαστρο με τα κριτήρια αυτά υφίσταται συχνούς ελέγχους από τους ιπτάμενους της WADA, πολύ συχνότερους από ότι αν δεν είχε μπει. Βέβαια δεν αποκλείεται καθόλου κάποιος αθλητής που τραυματίστηκε, αποσύρθηκε γιά ένα διάστημα, επανήλθε, επέλεξε να προπονείται στην εξωτερική Μογγολία, σημείωσε ραγδαία αύξηση επιδόσεων, συνηθίζει να αποσύρεται από αγώνες την τελευταία στιγμή γιατί βεντετίζει, μιλάει άσχημα στους ελεγκτές της WADA και λέγονται κακά πράγματα γι’ αυτόν επειδή είναι παλιοχαρακτήρας, να είναι ταυτόχρονα και πεντακάθαρος. Πειράζει όμως που η WADA θέλει να το διαπιστώσει αυτό και στο εργαστήριο παίρνοντας δείγμα; Η μήπως είναι αλλού το θέμα; Θα το δούμε την άλλη βδομάδα.