Aug 5, 2001

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 5 Αυγούστου 2001

 

Απαντώντας

Τους τελευταίους τέσσερεις μήνες που γράφω αυτή τη στήλη μαζεύτηκαν αρκετά ερωτήματα φίλων αναγνωστών, και νομίζω ότι είναι καιρός να απαντήσω σε μερικά από αυτά.

Φίλε Κώστα, δεν συμφωνώ ότι μερικά πράγματα μπορεί να τα ξέρουμε όλοι αλλά δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να τα λέμε και πολύ περισσότερο να τα γράφουμε δημόσια. Δεν δέχομαι να συνεργήσω σε καμμιά συγκάλυψη, ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.

Αγαπητή Ερη, ή θα φοβάμαι το Υπουργείο ή θα γράφω στήλη γνώμης. Και τα δύο μαζί δεν γίνονται.

Αγαπητέ Βαγγέλη, μερικά άρθρα είναι ενημερωτικά. Δεν έχω τη λύση γιά όλα τα προβλήματα στο τσεπάκι, αλλά καμμιά φορά μερικά πράγματα που γίνονται εύκολα στο σκοτάδι δεν μπορούν να γίνουν το ίδιο εύκολα στο φως της ημέρας. Το να καταλαβαίνουμε τι γίνεται γύρω μας είναι πάντα το πρώτο βήμα γιά οτιδήποτε.

Αγαπητέ Δημήτρη, αν έγραφα άρθρα με τα οποία να συμφωνούν οι πάντες τότε αυτά τα άρθρα θα ήσαν σκέτο χάσιμο χρόνου και γιά μένα και γιά τους αναγνώστες.

Φίλε Φώντα, μερικές κουβέντες είναι βαριές γιατί περιγράφουν βαριές πράξεις. Ο αθλητισμός είναι εξαιρετικά δημοφιλής, δίνει πολιτική δύναμη στους κάθε είδους αθλητοπατέρες και αυτό κάνει τον χώρο του αθλητισμού αντικείμενο έντονης πολιτικής διαμάχης αλλά και προνομιακό χώρο διαπλοκής. Οσο δημοφιλέστερο είναι ένα άθλημα τόσο περισσότερο πληρώνει τα σπασμένα.

Φίλε Σάκη, δεν συγχέω τη σοβαρότητα με τη σοβαροφάνεια. Σοβαρός είναι όποιος δέχεται τις λογικά αναμενόμενες συνέπειες των πράξεών του, έξυπνος είναι όποιος μπορεί να καταλάβει ποιές θα είναι οι λογικά αναμενόμενες συνέπειες των πράξεών του, και δυστυχώς Υπουργός είναι συχνά όποιος έχει συνηθίσει να κατηγορεί γιά τις συνέπειες των πράξεών του όσους τις επισημαίνουν. Πάντως υπάρχουν δύο ειδών Υπουργοί και διοικητικοί πάσης φύσεως: εκείνοι που μπορούν να χωρίσουν δύο γαϊδάρων άχυρο και εκείνοι που δεν μπορούν.

Αγαπητή Σοφία, προφανώς δεν συμφωνώ με τις πράξεις που επικρίνω, απορώ πως σου δημιουργήθηκε η παρανόηση. Οι λίστες προτεινόμενων λύσεων χρειάζονται όταν οι αρμόδιοι θέλουν να λύσουν ένα πρόβλημα και δεν βρίσκουν πως. Οταν όμως οι ίδιοι άνθρωποι δεν θέλουν να λύσουν το πρόβλημα ή δεν το θεωρούν καν πρόβλημα γιατί η υπάρχουσα κατάσταση τους βολεύει, τότε αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση και αυτή δεν αναπτύσσεται με λίστες προτάσεων αλλά με την επίκριση πράξεων και προθέσεων, ώσπου να δημιουργηθεί μιά αντίρροπη πολιτική δυναμική. Αυτό λέγεται πολιτικός αγώνας και δεν έχει καμμιά σχέση με την αναρχία.

Φίλε Θανάση, γράφω γιά να γίνομαι κατανοητή και γι’ αυτό προτιμώ την αμεσότητα. Δεν με πειράζει να θυμίζει το κείμενο προφορικό λόγο, με πειράζει όμως το να κουράζω τον αναγνώστη με μακρυνάρια.

Φίλε Θόδωρε, οι συγκεκριμένες μουσικές επιλογές είναι προσωπικές προτιμήσεις. Πάντως βάλς είναι εκείνο που σε πατάνε και ταγκό είναι εκείνο που φεύγεις απότομα γιά να μη σε πατήσουνε.