Mar 21, 2004

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 21 Μαρτίου 2004

 

Νάτα μας…

Αίσθημα ασφάλειας είναι αυτό που νοιώθουν οι πολίτες, όταν τα ζητήματα ασφάλειας δεν τους περνάνε καν από το μυαλό. Αμα τους περάσουν, τότε το αίσθημα ασφάλειας έχει πάει περίπατο, ακόμα και αν δεν συμβεί σε κανέναν κάποιο κακό. Ετσι ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην ασφάλεια των Ολυμπιακών αγώνων γίνεται γιά να ενισχυθεί το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών και των επισκεπτών ακούγεται άτοπο.

Το ΝΑΤΟ είναι ένας στρατιωτικός οργανισμός. Εχει φτιαχτεί γιά να κάνει πόλεμο. Ο χώρος δράσης του – εξ ορισμού – είναι πολεμική ζώνη. Καλώντας το ΝΑΤΟ να συμβάλλει στην ασφάλεια των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας, η κυβέρνηση δίνει την εντύπωση ότι θεωρεί την Αθήνα πολεμική ζώνη στο διάστημα των αγώνων. Εξυπηρετεί αυτό σε κάτι την τέλεση των αγώνων; Διευκολύνει τους επισκέπτες; Προάγει τον τουρισμό; Μάλλον όχι. Τι θέλει λοιπόν η κυβέρνηση από το ΝΑΤΟ και κυρίως, τι θέλει το ΝΑΤΟ από την κυβέρνηση;

Ολοι οι υποστηρικτές της ΝΑΤΟικής εμπλοκής στους αγώνες στέκονται σε ζητήματα τεχνικής υποστήριξης, δηλαδή σε ένα μονάχα ζήτημα τεχνικής υποστήριξης που θεωρούν ότι μπορεί να σταθεί λογικά, την παροχή ιπτάμενων ραντάρ γιά τις μέρες των αγώνων. Ξέρετε, αυτά που περιπολούν από το Ακτιο όλη τη περιοχή μας συνεχώς, παρέχοντας στο ΝΑΤΟ εικόνα του τι πετάει οπουδήποτε. Αυτές οι πτήσεις όμως γίνονται πάντα, τι το ιδιαίτερο θα έχουν τις μέρες των αγώνων γιά να γίνεται ιδιαίτερο θέμα από τη κυβέρνηση;

Τέθηκε ακόμα και το θέμα της παρουσίας ΝΑΤΟικής ναυτικής δύναμης γιά την προστασία των θαλασσίων συνόρων της χώρας και την πραγματοποίηση νηοψιών σε ύποπτα πλοία. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι οι Ελληνικές ναυτικές δυνάμεις δεν φτάνουν γιά τη προστασία των θαλασσίων συνόρων της χώρας, αλλά δεν μπορώ να μην σημειώσω ότι από το 2001, μετά την επίθεση στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης, υπάρχει στη Μεσόγειο μόνιμη ΝΑΤΟική δύναμη που κάνει νηοψίες σε πλοία που το ΝΑΤΟ θεωρεί ύποπτα. Τι θα αλλάξει τις μέρες των αγώνων;

Ισως επειδή αυτά δεν φτάνουν, ακούστηκαν και άλλα· σχέδια επέμβασης ΝΑΤΟικών κομμάντος, σχέδια γιά την αντιμετώπιση «βρώμικης» πυρηνικής βόμβας, σχέδια περί ετοιμότητας ειδικής ΝΑΤΟικής μονάδας γιά την αντιμετώπιση βιολογικού πολέμου. Αν όλα τα παραπάνω αποτύχουν, θα υπάρχουν και σχέδια εκκένωσης των θυμάτων με ελικόπτερα του αμερικανικού ναυτικού σε πλωτά νοσοκομεία. Οτι χρειάζεται γιά να ενισχυθεί το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών δηλαδή. Αναρωτιέται κανείς αν αναλάβαμε να διοργανώσουμε Ολυμπιακούς αγώνες ή τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο!

Μετά τη Μαδρίτη όμως… Μετά τη Μαδρίτη επικράτησε πανικός και ο πανικός είναι πάντα κακός σύμβουλος. Πόσα αεροπλανοφόρα χρειάζονται γιά να αντιμετωπιστεί ένας βομβιστής σε τρένο; Πολύ φοβάμαι ότι η κυβέρνηση ανακατεύει το ΝΑΤΟ επιζητώντας όχι ασφάλεια αλλά εύσημα από τους Αμερικανούς. Υιοθετώντας την Αμερικάνικη άποψη ότι η τρομοκρατία αντιμετωπίζεται με στρατιωτικές δυνάμεις, προσπαθεί να προλάβει τις Αμερικανικές επικρίσεις σε όλα τα μέτωπα. Η Μαδρίτη όμως έδωσε δύο μαθήματα, το ένα είναι το τι παθαίνει κανείς από τους τρομοκράτες, το δεύτερο όμως είναι το τι κινδυνεύει να πάθει κανείς από τους ψηφοφόρους.