Φεβ 1, 2004

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 1 Φεβρουαρίου 2004

 

ΑΕΚ 

Θέλει μεγαλοψυχία το μεγαλείο. Θέλει ξεπέρασμα του μικρού στην αναζήτηση του μεγάλου. Τι θεωρείται μικρό; Αυτό είναι σχετικό, εξαρτάται από το πόσο ψηλά θα βάλει κανείς τον πήχυ γιά το μεγάλο. Αν μιά ομάδα βάλει στόχο μιά αξιοπρεπή παρουσία, τότε μεγάλο είναι η αξιοπρεπής παρουσία. Αν βάλει στόχο το πρωτάθλημα, τότε μεγάλο είναι το πρωτάθλημα. Αν βάλει στόχο να συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης, τότε το μεγάλο ανεβαίνει πάρα πολύ. Μαζί του ανεβαίνουν και τα όρια του μικρού, τα όρια εκείνα κάτω από τα οποία δεν ασχολείσαι. Δεν ασχολείσαι όχι γιατί δεν έχεις δίκιο, αλλά γιατί δεν έχει σημασία. Αν πάλι δεν μπορείς να ξεκολλήσεις από τα μικρά, τότε μπορείς να έχεις όσο δίκιο θέλεις, αλλά χάνεις τα μεγάλα.

Η ΑΕΚ ήταν πάντα μιά μεγάλη ομάδα με την έννοια ότι δεν ήταν ποτέ μικρή. Ηταν ακόμα μεγάλη ομάδα με την έννοια ότι εξέφραζε έναν ολόκληρο κόσμο, που πέρναγε μέσα από την ομάδα μιά ταυτότητα που υπερέβαινε το ποδόσφαιρο. Από εκεί ως το σημείο που θα σε θεωρούν μεγάλο οι μεγάλες ομάδες της Ευρώπης υπάρχει μία απόσταση που πρέπει να καλυφτεί μέσα στο γήπεδο. Πρίν καλυφτεί μέσα στο γήπεδο πρέπει να καλυφτεί στα μυαλά των ανθρώπων της ομάδας και των οπαδών. Εκεί κάποιοι κόλλησαν.

Η ΑΕΚ είναι θρησκεία θα μας πούν οι Original, οπότε είναι επόμενο να τους ενδιαφέρουν περισότερο τα ζητήματα θεολογικής φύσης. Στο μεταξύ η ομάδα βουλιάζει και αυτοί πανηγυρίζουν που έδιωξαν τον Μπάγεβιτς. Γιά τον πιστό προέχει η καθαρότητα της πίστης, η πάταξη της βλασφημίας. Τα πρακτικά θέματα θα λυθούν μόνα τους, είτε εδώ είτε στον παράδεισο. Προτιμούν την ομάδα τους μικρή και καθαρή.

Στο μεταξύ η ΑΕΚ βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεωκοπίας. Από τη στιγμή που η ΑΕΚ έγινε η πρώτη Ελληνική ομάδα που πέρασε στην ιδιοκτησία πολυεθνικού ομίλου, μαζεύτηκαν γύρω διάφοροι “επιχειρηματίες”, που επιχειρούν να πάρουν την ομάδα από τους κουτόφραγκους γιά ένα κομμάτι ψωμί. Κάθε τι που υποβαθμίζει την αξία της ομάδας, όπως οι Original ας πούμε, βοηθάει το έργο των “επιχειρηματιών”. Στο τέλος θα δούμε κάποιον από αυτούς σωτήρα στο τιμόνι της ΑΕΚ, με τη στήριξη και των Originals, ίσως ακόμα και με τον Μπάγεβιτς πάλι στον πάγκο του προπονητή!

Η εκχώρηση από το κράτος του χώρου του γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας γιά εμπορικές χρήσεις απλά ανεβάζει την αξία του οικονομικού αντικειμένου αυτού του παιχνιδιού, ενώ δεν είναι ασήμαντο και το πολιτικό παιχνίδι που παίζεται γύρω από αυτή την υπόθεση. Η κυβέρνηση άλλαξε το ρυθμιστικό σχέδιο στη Νέα Φιλαδέλφεια γιά να επιτραπεί το εμπορικο-αθλητικό εξάμβλωμα του κ Γρανίτσα. Τώρα ο κ Γρανίτσας μπαίνει στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ στη Β’ Αθηνών γιά να εξαργυρωθεί σε ψήφους ΑΕΚτζήδων η μεγάλη εξυπηρέτηση. Στο μεταξύ οι χρηματοδότες του εξαμβλώματος παραμένουν άγνωστοι. Σε οποιαδήποτε μη αθλητική ΑΕ εξελίξεις σαν τις παραπάνω θα μπορούσαν να θεωρηθούν στοιχείο του επιχειρηματικού τοπίου. Επαγγελματικό αθλητισμό ήθελαν κάποιοι, επαγγελματικό αθλητισμό πήραν. Αυτά έχει ο επαγγελματικός αθλητισμός.

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *