Oct 19, 2003

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 19 Οκτωβρίου 2003

 

Λοιπά

Στα πλαίσια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, πέρα από τους καθαυτό αγώνες, γίνονται και άλλα πράγματα. Τα ξέρετε; Δεν νομίζω. Ξέρετε βέβαια γιά την προετοιμασία, την ταλαιπωρία της προετοιμασίας και τα έξοδα της προετοιμασίας. Ακόμα και όσοι δεν τα ζείτε από κοντά ακούτε τη σχετική γκρίνια και καταλαβαίνετε, όλα αυτά όμως είναι κατά κάποιο τρόπο «διαδικαστικά». Γιά μερικούς η διαδικασία της προετοιμασίας είναι το ψητό, ο μήνας που τρέφει τους έντεκα, οπότε τα υπόλοιπα δεν τους απασχολούν. Η υπόλοιπη χώρα, όλοι εμείς, έχει χαθεί στη διαδικασία σαν γκρουπούσκουλο χάνοντας ότι θετικό έχουν ή θα μπορούσαν να είχαν αυτοί οι αγώνες.

Μήπως θυμάται κανείς κάποιες υπέροχες εξαγγελίες και σχέδια που ακούστηκαν την εποχή της ανάληψης των αγώνων πρίν έξι χρόνια; Μιλούσαν γιά την Ολυμπιάδα της Αθήνας και όχι μονάχα γιά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Επειδή οι όροι μπερδεύονται συνήθως, η Ολυμπιάδα δεν είναι το ίδιο πράγμα με τους Αγώνες. Ολυμπιάδα είναι το τετραετές διάστημα ανάμεσα στους αγώνες. Η Ολυμπιάδα της Αθήνας άρχισε με τη λήξη των προηγούμενων αγώνων του Σίδνεϋ και θα τελειώσει με τη λήξη των Αγώνων της Αθήνας. Τα σχέδια μίλαγαν γιά μία διαδικασία πολιτιστική και αθλητική που θα μας έφερνε ως την τελετή έναρξης το 2004, έχοντας στο μεταξύ δώσει στους Ελληνες αλλά και σε όλο τον κόσμο το «γιατί». Γιατί γίνονται οι Αγώνες, τι σημασία έχουν, ποιό είναι το πολιτιστικό τους περιεχόμενο, ποιά ανάγκη καλύπτουν, τι σημασία έχουν γιά την κοινωνία, γιά τη διεθνή συννενόηση, γιά την ειρήνη, γιά τη νεολαία, γιά τον σύγχρονο άνθρωπο. Ολη η χώρα θα γινόταν επί τέσσερα χρόνια ένας πολιτιστικός χώρος μέσα από τα προγράμματα της Ολυμπιακής παιδείας, της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας και ενός πλήθους συνεδρίων και γιορτών έτσι που να διαμορφώσει και να εκθέσει μιά συλλογική απάντηση: «γιαυτό το κάνουμε!». Μετά θα έτρεχε ο Κεντέρης.

Πόσοι από σας έχετε συμμετάσχει μέχρι τώρα σε κάποια σχετική εκδήλωση; Οι εκδηλώσεις γίνονται όμως, σαν μία ακόμα υποχρέωση που πρέπει να βγεί και βγαίνει. Στο τέλος θα γίνει και ο απολογισμός: καταναλώθηκαν 24.523.912 σάντουιτς, ανοίχτηκαν 38.498.305 κουτιά Κόκα Κόλας, τραγουδήθηκαν 72 άριες, παρουσιάστηκαν 39 μονόπρακτα. Η ποσότητα που καταφέρνει να μένει κενή ποιότητας.

Επειδή σίγουρα δεν το ακούσατε πουθενά αλλού, θα σας το πω εγώ. Πρίν μία βδομάδα έγινε στην Αθήνα το 7ο Ολυμπιακό Παγκόσμιο Συνέδριο Αθλητικών Επιστημών. Πρόκειται γιά ένα θεσμό των Ολυμπιακών Αγώνων που φιλοξενείται στη διοργανώτρια χώρα. Συγκεντρώνει τους κορυφαίους επιστήμονες όλων των κλάδων αθλητικής υποστήριξης. Φέτος είχε θέμα «Φυσική, Διατροφική και Ψυχολογική υποστήριξη του αθλητή στον 21ο αιώνα». Είναι μία ακόμα από τις «λοιπές» Ολυμπιακές εκδηλώσεις, εκείνες που αφορούν τελικά μονάχα αυτούς που συμμετέχουν. Μάλιστα η τελείως εξειδικευμένη φύση του συνεδρίου το προστάτεψε από την ευρύτερη «αξιοποίηση», με αποτέλεσμα να γίνει ένα πολύ καλό συνέδριο.

Στο μεταξύ γιά τον μέσο Ελληνα η Ολυμπιάδα παραμένει κάτι που κάνουν οι εργολάβοι, η Ολυμπιακή παιδεία είναι κάτι που κάνουν τα σχολεία και η Πολιτιστική Ολυμπιάδα είναι κάτι που κάνουν οι κουλτουριάρηδες. Το σύνολο δεν έδεσε. Τζίφος.