Οκτ 5, 2003

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 5 Οκτωβρίου 2003

 

Ηθικό ανάστημα

Αυτό είναι το ζητούμενο γιά όποιον θέλει να ζητήσει την εθελοντική προσφορά των άλλων. Ο χρόνος είναι χρήμα, μάλιστα από μία άποψη είναι πιό χρήμα από το χρήμα, γιατί μπορεί κανείς να μαζέψει περισσότερα λεφτά από τους άλλους, αλλά κανείς δεν μάζεψε ποτέ πάνω από 24 ώρες μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο. Ο άνθρωπος που οργανώνει οποιαδήποτε εθελοντική εργασία, διατηρώντας ο ίδιος την διοίκηση, κάνει έρανο και πρέπει να έχει το αντίστοιχο ηθικό ανάστημα γιά να τον εμπιστευτούν.

Οταν το στοιχείο της κοινωνικής προσφοράς είναι απτό, τότε τα πράγματα είναι πιό εύκολα. Αν ο εθελοντής περιποιείται ασθενείς, ταΐζει πεινασμένους ή καθαρίζει παραλίες, έχει μπροστά του τον λόγο που δουλεύει και δεν του μένουν απορίες. Αν το στοιχείο της κοινωνικής προσφοράς είναι δευτερογενές, όπως συμβαίνει με τους εθελοντές των Ολυμπιακών Αγώνων, τότε το ηθικό ανάστημα του διοργανωτή πρέπει να είναι τεράστιο.

Ευτυχώς οι διοργανωτές δεν χρειάζεται να στηριχτούν στο προσωπικό τους ηθικό ανάστημα γιά να μαζέψουν εθελοντές, στηρίζονται στο ιδεολογικό ανάστημα της Ολυμπιακής ιδέας και στη παράδοση του εθελοντισμού στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θα παρατηρήσετε ότι οι διοργανωτές, όταν προσπαθούν να προσελκύσουν εθελοντές, δεν προβάλλουν καν τα εικαζόμενα πρακτικά ωφελήματα που προσδοκούν γιά την εικόνα και την οικονομία της χώρας, αλλά περιορίζονται στην προβολή του Ολυμπιακού ιδεώδους. Αν ρωτήσετε ένα πεισμένο από τα σχετικά επιχειρήματα εθελοντή γιατί προσφέρθηκε, θα δυσκολευτείτε να πάρετε μία καθαρή και λογική απάντηση. Θα ακούσετε διάφορα γιά ΧΩΡΑ μπλα μπλα μπλα ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ μπλα μπλα μπλα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ μπλα μπλα μπλα ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ μπλα μπλα μπλα ΜΕΓΑΛΟ. Δηλαδή φύκια.

Βέβαια είναι κακό να χαλάς τη ψυχαγωγία των άλλων μόνο και μόνο γιατί δεν πείθεσαι εσύ, αλλά εδώ απότι φαίνεται πολλοί δεν πείθονται. Το πρόβλημα είναι ότι το ηθικό και ιδεολογικό ανάστημα του Ολυμπιακού εθελοντισμού το χαλάει το εμπορικό κατάστημα της Ολυμπιακής επιχείρησης. Κάποτε οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήσαν μία πολύ μεγάλη διεθνής ερασιτεχνική αθλητική διοργάνωση με κάποιες φιλοδοξίες ιδεολογικής ανάτασης. Τότε οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν έξοδο, οπότε όποιος συμμεριζότανε τις φιλοδοξίες ιδεολογικής ανάτασης ή του άρεσε πολύ ο αθλητισμός μπορούσε να συμβάλλει στη κάλυψη των εξόδων, είτε με χρήμα είτε με προσωπική εργασία – τον εθελοντισμό. Επειδή τότε οι αγώνες ήσαν πολύ μικρότεροι, οι αναγκαίοι εθελονές ήσαν λίγοι και δεν υπήρχε δυσκολία να βρεθούν.

Σήμερα οι αγώνες είναι μία τεράστια εμπορική επιχείρηση που κάνει τζίρο δισεκατομμυρίων. Τα λεφτά είναι σήμερα τόσο πολλά που δεν γίνεται να κρυφτούν. Οι ανάγκες σε εποχιακό προσωπικό έχουν διογκωθεί, όχι τόσο γιά την ίδια την τέλεση των αγώνων, όσο γιά την παροχή διευκολύνσεων τουριστική φύσης στους επισκέπτες. 60.000 άνθρωποι χρειάζονται πιά γιά να καλύψουν τις ανάγκες εποχιακής εργασίας που δημιουργούν οι αγώνες. Πολλοί σίγουρα, αλλά σε σχέση με το συνολικό κόστος της διοργάνωσης η δαπάνη γιά την πληρωμή τους δεν θα ήταν απαγορευτική. Δεν γίνεται όμως, οι επαγγελματίες του Ολυμπιακού ιδεώδους τους θέλουνε εθελοντές! Γιατί άραγε; Θα το δούμε την άλλη βδομάδα.

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *