Ιουλ 13, 2003

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 13 Ιουλίου 2003

 

Κομπάρσοι

Η πρώτη εντύπωση που δίνουν οι όροι των εισιτηρίων των Ολυμπιακών Αγώνων είναι ότι διαπνέονται από ένα παρανοϊκό φόβο γιά τρομοκρατικές ενέργειες. Σε αυτή την εντύπωση συμβάλλει η ρητή απαγόρευση εκρηκτικών και όπλων καθώς και η αναφορά της «ασφάλειας» και της «επικινδυνότητας». Προϊδεάζεται ο θεατής ότι το θέμα είναι η ασφάλειά του και μόνο, ώστε να δεχθεί αδιαμαρτύρητα περιορισμούς που μονάχα σε μαθητές νηπιαγωγείου θα ταίριαζαν. Τι γυρεύει όμως τότε μέσα στους υπόλοιπους όρους των εισιτηρίων εκείνος ο όρος που λέει ότι «οι θεατές είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι γιά την προσωπική τους ασφάλεια»; Τζάμπα μπαίνουν οι υπόλοιποι όροι; Οι άνθρωποι που θέτουν στον θεατή τόσους και τόσους περιορισμούς δεν αναλαμβάνουν στο τέλος καμμία ευθύνη απέναντί του;

Προφάσεις. Τα εκρηκτικά και τα όπλα είναι απλά προφάσεις, άλλος είναι ο πραγματικός στόχος των απαγορεύσεων. Η πραγματικά ουσιαστική διάταξη των όρων είναι μία· «απαγορεύονται οι διαφημίσεις». Δηλαδή απαγορεύονται όλες οι διαφημίσεις εκτός από τις εγκεκριμένες, εκείνες που κάνουν οι σπόνσορες που πλήρωσαν την ΔΟΕ γιά να έχουν το δικαίωμα να διαφημιστούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ολες οι απαγορεύσεις που μπαίνουν στους θεατές αποσκοπούν στο να μην επιτρέψουν στους θεατές να γίνουν φορείς μη εγκεκριμένης διαφήμισης.

Απαγορεύονται όλα τα έντυπα που δεν ελέγχει η οργανωτική επιτροπή γιά να μην περάσουν μέσα στους Ολυμπιακούς χώρους μη εγκεκριμένα διαφημιστικά έντυπα. Απαγορεύονται όλες οι εκδηλώσεις των θεατών γιά να μην πάρουν διαφημιστικό χαρακτήρα. Απαγορεύονται τα ρούχα που έχουν εμπορικά σήματα εταιριών που δεν πλήρωσαν την ΔΟΕ. Επειδή υπάρχει ο κίνδυνος κάποιος έξυπνος διαφημιστής να σκεφτεί κάτι καινούργιο που δεν το σκέφτηκαν αυτοί που έγραφαν τους όρους, απαγορεύεται και οτιδήποτε θα χαρακτηριστεί από την οργανωτική επιτροπή «επικίνδυνη ή ακατάλληλη ενέργεια».

Οπως καταλαβαινεται το «επικίνδυνη» δεν αναφέρεται στον Μπιν Λάντεν, αναφέρεται στον κίνδυνο να γίνει μη εγκεκριμένη διαφήμιση με αποτέλεσμα να έχει η ΔΟΕ διαφυγή εσόδων! Διαβάστε τους όρους με το μάτι ενός διαφημιστή και θα καταλάβετε ακριβώς την σκοπιμότητά τους. Η διαφήμιση όμως είναι φευγαλέο πράγμα, δεν μπορείς να την ορίσεις απόλυτα. Αν γίνει κάτι που να θυμίζει έστω ένα ανταγωνιστικό προϊόν μπορεί να έχει αποτέλεσμα διαφήμισης Γιά να μπορέσει λοιπόν η ΔΟΕ να κόψει αποτελεσματικά τη λαθραία διαφήμιση βάζει όρους που απαγορεύουν τα πάντα, εκτός από εκείνα που η ίδια θα ευαρεστηθεί να επιτρέψει. Αυτή τη κατάσταση περιγράφουν οι όροι των εισιτηρίων.

Πρόκειται γιά μία λεόντεια σύμβαση που συνάπτει ο θεατής με την ελπίδα ότι οι διοργανωτές θα εφαρμόσουν στη πράξη τα απεριόριστα δικαιώματά τους καλοπροαίρετα και με μέτρο. Η αλήθεια είναι ότι οι διοργανωτές έχουν κάθε συμφέρον να μην απογοητεύσουν τον θεατή στο σημείο αυτό, γιατί όπως όλοι οι διαφημιστές φοβούνται την αρνητική δημοσιότητα. Οπως καταλαβαίνετε βέβαια ο διακυρηγμένος στόχος μας γιά Ολυμπιακούς Αγώνες μακρυά από την εμπορευματοποίηση έχει επιτευχθεί τόσο απόλυτα, που εδώ και δύο χρόνια κανείς αρμόδιος δεν αναφέρεται πιά στο θέμα αυτό. Στην ουσία οι θεατές αποδεχόμενοι τους όρους των εισιτηρίων αποδέχονται τον ρόλο που τους έχει αναθέσει η ΔΟΕ από το 1984, τον ρόλο του κομπάρσου γιά τις τηλεοπτικές λήψεις.

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *