Ιουλ 6, 2003

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 6 Ιουλίου 2003

 

Οροι

Είναι αλήθεια ότι τις μέρες των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας η οργανωτική επιτροπή θα έχει να αντιμετωπίσει μία πρωτοφανή κοσμοπλημμύρα μέσα και γύρω από τους Ολυμπιακούς χώρους. Πάνω από δέκα χιλιάδες αθλητές θα πρέπει να βρίσκονται στο σωστό μέρος τη σωστή ώρα, ενώ ακόμα περισσότεροι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι θα αξιώνουν το ίδιο. Θεατές από όλο τον κόσμο θα προσπαθούν και θα απαιτούν να παρακολουθήσουν αγώνες άψογους, αφού όπως εμείς, έτσι και αυτοί θα τους έχουν χρυσοπληρώσει. Μέσα σε μιά πόλη που πήζει στη κίνηση ακόμα και τις καλές μέρες και με τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας που επιβάλλουν οι περιστάσεις, ακόμα και αν όλες οι εγκαταστάσεις είναι έτοιμες στην ώρα τους η τέλεση των αγώνων χωρίς προβλήματα θα είναι άθλος.

Τα σκέφτομαι όλα αυτά και λέω καλοπροαίρετα, επόμενο είναι να βάζει η οργανωτική επιτροπή κάποιους ιδιαίτερους περιοριστικούς όρους στα εισιτήρια των Αγώνων γιά να μπορέσει να φέρει βόλτα τόσο κοσμο. Μερικοί από τους όρους είναι τελείως αυτονόητοι. Ας πούμε αν είχατε σκοπό να πάτε στο ποδηλατοδρόμιο με μερικές χειροβομβίδες στη τσέπη, μπορείτε να το ξεχάσετε. Απαγορεύεται ρητά από τους όρους των εισιτηρίων. Αυτό όμως, όπως και πολλά άλλα παρόμοια, απαγορεύονται από τον ποινικό κώδικα έτσι κι αλλιώς. Δεν λέω, ας το γράφει και το εισιτήριο, δεν είναι όμως εκεί το θέμα.

Προχωρώντας στους όρους των εισιτηρίων που δεν περιλαμβάνονται στον ποινικό κώδικα, διαπιστώνει κανείς ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον των διοργανωτών γιά την αποφυγή κάθε εκδήλωσης των οποιουδήποτε είδους πεποιθήσεων των θεατών, θρησκευτικών ή πολιτικών. Απαγορεύεται μάλιστα να έχουν οι θεατές μαζί τους έντυπα σχετικά με τέτοια θέματα και προς αποφυγή παρεξηγήσεων, απαγορεύονται όλα τα μη εγκεκριμένα έντυπα. Διερωτώμαι αν θα επιτρέπεται στους θεατές να έχουν μαζί τους εφημερίδες ή αν ο «ΑΘΗΝΑ 2004» θα καταρτίσει επιτροπή λογοκρισίας γιά να καθορίσει ποιές εφημερίδες θα επιτρέπονται.

Παρατηρεί ακόμα κανείς ένα αυξημένο ενδιαφέρον των διοργανωτών γιά τις ενδυματολογικές προτιμήσεις των θεατών. Δεν προβλέπεται στα εισιτήρια κάποια εγκεκριμένη «στολή θεατή», δεν υπάρχει αναφορά σε κάποια υποχρέωση των θεατών να προσέρχονται «ευπρεπώς ενδεδυμένοι», υπάρχει όμως κάτι από τον τόνο επαρχιακού γυμνασιάρχη της παλιάς εποχής στους όρους (πρόβλεψη γιά την κόμμωση πάντως των θεατών δεν υπάρχει). Αυτό που δεν κατάλαβα είναι τι θα γίνει αν κάποιος θεατής πάει να μπεί φορώντας ένα «απαγορευμένο» ρούχο. Θα τον στείλουν σπίτι του να αλλάξει ή μήπως θα τον αφήσουν να μπει αν το βγάλει; Πλάκα θα είχε να αναβιώσουμε και τους Γυμνικούς Αγώνες!

Φαίνεται όμως ότι όποιος έγραφε τους όρους δεν ένοιωθε πολύ σίγουρος γιά τον εαυτό του. Φαίνεται στους όρους ο προβληματισμός του, «κάτι ξέχασα, μα τι ξέχασα;». Ετσι μπήκε και ένας όρος κατά παντός αγνώστου κινδύνου· πέρα από τις ρητές και κατονομαζόμενες απαγορεύσεις, απαγορεύεται και οτιδήποτε θα χαρακτηριστεί από την οργανωτική επιτροπή «επικίνδυνη ή ακατάλληλη ενέργεια». Αν νομίζετε ότι με όλα αυτά θα διαμαρτυρηθούν οι θεατές να μην ανησυχείτε, υπάρχει και ένας όρος που απαγορεύει τις διαμαρτυρίες! Γιατί γίνονται όλα αυτά; Την άλλη βδομάδα.

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *