Jun 15, 2003

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 15 Ιουνίου 2003

 

Το «όχημα»

Τα τελευταία χρόνια κάποιος έχει μουτζώσει την ΑΕΚ. Αφού γιά κάποια χρόνια κυριάρχησε στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, ήρθαν οι αλεπάλληλες διοικητικές κρίσεις να στραγγίξουν την ικμάδα της ομάδας και να της στερήσουν την κορυφή. Η ρήξη με τον Μπάγεβιτς στοίχισε στην ομάδα την πρωτιά, ενώ η επιμονή των Original μετά την επιστροφή του Μπάγεβιτς να βάζουν το συναίσθημα πάνω από το συμφέρον της ομάδας, μονάχα την ΑΕΚ ζημιώνει.

Η «παγκοσμιοποίηση» της ΑΕΚ, που έγινε η πρώτη Ελληνική ΠΑΕ πολυεθνικής ιδιοκτησίας, έκοψε τον ψυχικό δεσμό ανάμεσα στην ιδιοκτησία και στην ομάδα. Η προσπάθεια να καλυφτεί αυτό το κενό με πραγματικούς ή φερόμενους Ελληνες μετόχους μειοψηφίας στη διοίκηση της ομάδας κατάντησε καραγκιοζιλίκι. Παρόλα αυτά αγωνιστικά η ΑΕΚ κράτησε καλά, τόσο καλά που το έβλεπες, αν είχε αυτό το «κάτι» που θα έδινε μιά σοβαρή διοίκηση, τη ψυχική ενότητα και μιά άνεση στον πάγκο, η ομάδα θα πετούσε.

Αν αγωνιστικά κράτησε η ΑΕΚ, στο ταμείο καταβαραθρώθηκε. Το μεγαλύτερο έλλειμα του Ελληνικού ποδοσφαίρου έχει ήδη φέρει τον ΣΔΟΕ στη Φιλαδέλφεια. Χτύπησε και ο σεισμός του 1999 το «Νίκος Γκούμας» βάζοντας στην ομάδα γραμμάτια που δεν τα χρειαζότανε.

Ο κόσμος της ΑΕΚ αυτά τα χρόνια στάθηκε δίπλα στην ομάδα του, ο καθένας όπως καταλάβαινε καλύτερα. Η ομάδα που ιδρύθηκε το 1924 στην Αθήνα από Κωνσταντινουπολίτες πρόσφυγες έχει βαθειές ρίζες στον κόσμο. Αυτές οι βαθειές ρίζες από την άλλη μεριά κάνουν την ΑΕΚ ιδανικό όχημα. Οχημα φιλοδοξιών πρώτα απόλα γιά πολλούς, αλλά και όχημα επιχειρηματικών σχεδίων, αφού η ΑΕΚ είναι εταιρία με στρωμένη πελατεία.

Μέσα στην αναμπουμπούλα της χρόνιας κρίσης της ομάδας, της φετεινής οικονομικής κρίσης του ποδοσφαίρου, της Ολυμπιακής προετοιμασίας και της συνεπακόλουθης διευθέτησης των γηπέδων των μεγάλων ποδοσφαιρικών ομάδων, κάποιοι ξανασκέφτηκαν εκείνο τον σεισμό του 1999. Σεισμός ήτανε αλήθεια; Μήπως ήτανε σωσμός;

Είναι γεγονός ότι το γήπεδο της ΑΕΚ κάθεται πάνω σε ένα εκλεκτό φιλέτο γης. Αν θα μπορούσε η ΑΕΚ να πάει να παίξει παραπέρα, στο Μενίδι ας πούμε, η εμπορική αξία των 25 στρεμμάτων που θα άφηνε πίσω της στη Φιλαδέλφεια θα ήταν ανυπολόγιστη. Μπορεί όμως κανείς να θέσει το θέμα έτσι; Θα τον πάρουν με τις πέτρες! Ο κόσμος της Φιλαδέλφειας είναι δεμένος με την ΑΕΚ, δεν είναι εύκολο να γκρεμιστεί το «Νίκος Γκούμας».

Αν όμως γκρεμιστεί γιά το καλό της ΑΕΚ; Αν γκρεμιστεί σε πρώτη φάση γιά να γίνει στη θέση του ένα καλύτερο γήπεδο γιά την ομάδα, τότε γίνεται. Αν σε δεύτερη φάση λόγω της περιπλοκότητας της σχεδιαζόμενης κατασκευής το θέμα σκαλώσει κάπου, τότε με τον καιρό μπορεί να πέσουν οι προτάσεις γιά τη μεταφορά του γηπέδου σε άλλη θέση, σε άλλο δήμο. Στο τέλος οι αφανείς σήμερα χρηματοδότες θα εμφανιστούν από τα ερείπια του «Νίκος Γκούμας» σαν σωτήρες της ομάδας, αφού με αντάλλαγμα την εμπορική αξιοποίηση μιάς τρύπας στη Φιλαδέλφεια θα προσφέρουν στην ΑΕΚ ένα ολόκληρο γήπεδο στο Μενίδι. Οσο γιά τον ψυχικό δεσμό της ΑΕΚ με τη Φιλαδέλφεια, δεν έχει την ελαστικότητα να τραβηχτεί λίγο ως το Μενίδι;