May 11, 2003

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 11 Μαΐου 2003

 

Στο Ζάππειο δυό μέρες…

Η προχθεσινή συνάντηση των Υπουργών Αθλητισμού της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο Ζάππειο σηματοδότησε την κορύφωση της Ελληνικής προεδρίας στα θέματα του Αθλητισμού. Δύο ήταν τα κεντρικά θέματα που απασχόλησαν τους Υπουργούς Αθλητισμού σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, η αναφορά στον αθλητισμό στο υπό διαμόρφωση Ευρωπαϊκό Σύνταγμα και το ντόπιγκ. Στη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας και τα δύο θέματα μπήκαν σε καλό δρόμο χωρίς όμως να φτάσουν στο τέρμα του.

Δεν μπορούσε όμως η Ευρωπαϊκή Ενωση να μην ασχοληθεί και με τις ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις του αθλητικού φαινομένου, έτσι οι επιπτώσεις του αθλητισμού στην περιφερειακή ανάπτυξη και οι ευρύτερες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις των μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων έγιναν αντικείμενο ιδιαίτερης συζήτησης.

Είπατε τίποτα γιά την εμπορευματοποίηση του αθλητισμού; Που να δείτε την αθλητικοποίηση του εμπορίου. Το 3% του παγκόσμιου εμπορίου αφορά αθλητικά προϊόντα και υπηρεσίες κάθε είδους! Ρούχα, παπούτσια, όργανα, γυμναστήρια, συμπληρώματα διατροφής, εισητήρια, έντυπα, τηλεοπτικά δικαιώματα, άντε και κανένα κότινο! Ο αθλητισμός είναι πιά βασικός κλάδος της παγκόσμιας οικονομίας και οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έτσι τον αντιμετωπίζουν.

Ειδικά οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις αντιμετωπίζονται σαν μείζονα τουριστικά, επικοινωνιακά και αναπτυξιακά γεγονότα, ενώ μόνο παρεμπιπτόντως θεωρούνται και μείζονα αθλητικά γεγονότα. Δεν διαφεύγει όμως της προσοχής των Υπουργών το οξύμωρον του πράγματος, γίνεται κατανοητή η αλληλεπίδραση των μεγάλων αυτών πανηγυριών με τις κοινωνίες που τα φιλοξενούν. Το ζήτημα της ενσωμάτωσης μιάς μεγάλης αθλητικής διοργάνωσης στη ζωή της διοργανώτριας πόλης έχει αρχίσει να αντιμετωπίζεται από τους αρμόδιους όπως θα αντιμετώπιζε ένας χειρούργος μιά μεταμόσχευση.

Σας έχει συμβεί ποτέ τα τελευταία χρόνια να διερωτηθείτε, κολλημένοι γιά ώρες στη κυκλοφοριακή ακινησία της Αθήνας μπροστά σε κάποιο Ολυμπιακό έργο, αν οι αμόδιοι τουλάχιστον ήξεραν σε τι μπελά έμπαιναν όταν διεκδικούσαν την Ολυμπιακή διοργάνωση; Ο σημερινός Υπουργός Πολιτισμού τουλάχιστον φαίνεται ότι καταλαβαίνει απόλυτα την πραγματική φύση του εγχειρήματος. Κατά τον κ. Βενιζέλο μία μεγάλη αθλητική διοργάνωση αποτελεί μοντέλο σύνθετης ανάπτυξης της πόλης που την αναλαμβάνει, οπότε αγγίζει όχι μόνο τα οικονομικά μεγέθη, αλλά και τις κοινωνικές σχέσείς, καθώς και θέματα Δημοκρατίας, Πολιτισμού και Αισθητικής.

Μοντέλο οργάνωσης γιά την κοινωνία των πολιτών. Αυτό είναι κατά τον Υπουργό Πολιτισμού μία μεγάλη αθλητική διοργάνωση, οπότε είτε συμφωνείτε με το μοντέλο είτε διαφωνείτε, θα πρέπει να αναγνωρίσετε ότι έχουμε αρχίσει στην Ελλάδα να αντιμετωπίζουμε αυτά τα θέματα με τη δέουσα σοβαρότητα, έστω και με έξι χρόνια καθυστέρηση. Βλέπετε, όταν αναλάβαμε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 υϊοθετήσαμε ένα ορισμένο μοντέλο οργάνωσης γιά την κοινωνία των πολιτών, αν και οι περισσότεροι Ελληνες δεν το είχαν τότε υπόψη τους, νομίζοντας ότι θα κάνουμε μονάχα Ολυμπιακούς αγώνες.

Αυτή η συνολική προσέγγιση του θέματος, με πολλές αναφορές στο ΑΕΠ και λίγες στους αρχαίους προγόνους ξεκαθαρίζει αρκετά πράγματα, θέτει όμως και μερικά καινούργια ερωτήματα που δεν μας έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα ως τώρα και που δεν είναι εύκολο να απαντηθούν. Μπορεί η Ελληνική κοινωνία να γίνει κοινωνία του σύνθετου μοντέλου που υπαγορεύουν οι αγώνες; Αν μπορεί, το θέλει;