Η αλήθεια στο απόσπασμα!

Jul 18, 2018

Η αλήθεια στο απόσπασμα! Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “KONTRA NEWS“ στις 15.7.2018   Την περασμένη εβδομάδα διεξήχθη συζήτηση στη βουλή για την οικονομία, μία συζήτηση όπου γιά όποιον την παρακολούθησε έπεσαν οι μάσκες και εφάνη η παντελής έλλειψη επιχειρημάτων εκ μέρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φάνηκε κατώτερος των περιστάσεων, μίζερος να παραδεχθεί ότι ο ελληνικός λαός τα κατάφερε και η χώρα με το σπαθί της ολοκληρώνει το πρόγραμμα και βγαίνει αυτοδύναμα στις αγορές, μη βρίσκοντας ούτε λέξη να πει για την ελάφρυνση του χρέους και την βιωσιμότητα του, όπου δίνει στην ελληνική οικονομία ένα καθαρό ορίζοντα 15ετίας να αναπτυχθεί και να θεμελιώσει στέρεη βάση για τυχόν δύσκολα χρόνια, αναγκασμένος να βγάλει ψεύτες όλους τους Ευρωπαίους αξιωματούχους, βαθιά διαπλεκόμενος με συγκεκριμένους επιχειρηματίες, των οποίων τα συμφέροντα θέλει να προστατέψει και το πιό γελοίο απ’όλα «τζάμπα μάγκας» να καταθέτει και πρόταση νόμου να μην περικοπούν δήθεν οι συντάξεις που έχουν θεσμοθετηθεί να εφαρμοσθούν από την αρχή του ερχόμενου έτους. Είχε προηγηθεί η ομιλία του κ. Μοσκοβισί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ότι δεν υπάρχει 4ο μνημόνιο που συνεχώς επικαλείται η αντιπολίτευση, είναι ένα ψέμμα, ότι η ενισχυμένη εποπτεία δεν είναι ένα τέταρτο πρόγραμμα, αλλά αυτό που κυριολεκτικά σκότωσε τη Νέα Δημοκρατία ήταν η δήλωση του κ. Μοσκοβισί ότι οι δεσμεύσεις δεν είναι ανελαστικές, εφόσον πιάνονται οι στόχοι και τα πλεονάσματα, αφήνοντας ορθάνοικτο το παράθυρο της μη μείωσης των συντάξεων. Τι ήταν να το πει αυτό; Ο μετριοπαθής Κωστής Χατζηδάκης πετάχθηκε για να ξεκαθαρίσει το πράγμα καθώς η Νέα Δημοκρατία, έχει ήδη ενσωματώσει το μέτρο στο πρόγραμμά της και προφανώς δεν είχε καμμία πρόθεση να διαπραγματευθεί το θέμα, Ο κ. Μητσοτάκης στην κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον κ. Μοσκοβισί τον κατσάδιασε κοινώς ως απαράδεκτο που επεμβαίνει στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Τι κι αν ο Επίτροπος με θαυμαστή ψυχραιμία του εξήγησε ότι η Επιτροπή διαφωνούσε μ’ αυτό το μέτρο αλλά το ΔΝΤ επέμενε και εύλογα ο άνθρωπος διερωτήθηκε «τι θέλεις να μειωθούν οι συντάξεις;» Εδώ που τα λέμε ο κ. Μητσοτάκης οργάνωσε ολόκληρο ταξίδι στο Βερολίνο για να πιέσει τη Γερμανία, ώστε να εφαρμοστεί το μέτρο, όπως αποκάλυψε η εφημερίδα των Συντακτών. Δεν ήταν η πρώτη φορά άλλωστε!. Τα ίδια έκανε σε άλλες κρίσιμες στιγμές διαπραγμάτευσης της χώρας με τους δανειστές. Βάστα Γερούν και Βάστα Σόιμπλε ήταν το σύνθημα της συγκυβέρνησης, κλείστε γρήγορα να τελειώνουμε παρά τις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών! Οταν λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται ότι ψηφίστηκε μεν το μέτρο, αλλά υπάρχει ενδεχόμενο να μην εφαρμοσθεί, τρέχει ως άλλος τζάμπα μάγκας (είχε προηγηθεί η κα Γεννηματά) να καταθέσει πρόταση νόμου για την δήθεν κατάργηση του), διαπιστώνοντας αυτό που λέγαμε καιρό. Το θέμα των συντάξεων θα το δούμε στη σύνταξη του προυπολογισμού τον Οκτώβριο και οι προοπτικές να μην εφαρμοσθεί το μέτρο είναι ευοίωνες, καθώς και τα πλεονάσματα έχουν πιασθεί και ο ΕΦΚΑ αποδεικνείεται πλεονασματικός και η οικονομία αναπτύσσεται, με άλλα λόγια έχουν εκλείψει οι λόγοι της εφαρμογής του. Πως όμως να σταθεί η αξιωματική αντιπολίτευση όταν έχει στηρίξει την αντιπολιτευτική της τακτική στην εφαρμογή αυτού του μέτρου. Οχι μόνο «Συριζαίο με γραββάτα» θα αποκαλέσουν τον Μοσκοβισί, τον Γιούκερ αλλά και όποιον άλλο Ευρωπαίο αξιωματούχο δεν συμβαδίζει με τις φαντασιώσεις τους και εκφράζει απλά την αλήθεια χωρίς περικοκλάδες. Οταν η αλήθεια δεν συμβαδίζει με τις επιθυμίες τους, τόσο χειρότερο γιά την αλήθεια! Ας μην έχουμε αυταπάτες, η Νέα Δημοκρατία θέλει την περικοπή των συντάξεων γιατί αυτό είναι το πρόγραμμά της. Ενα πρόγραμμα αντικοινωνικό με περικοπές μισθών και συντάξεων, απολύσεις, συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους συντριβή της εργασίας με κατάργηση κάθε προστασίας εργασιακών δικαιωμάτων. Ολα αυτά όμως για να τα εφαρμόσει χρειάζεται τη χώρα στο γύψο. Ενα διαρκές μνημόνιο γι’ αυτό ζητούσε...

Περισσότερα

Μιά γραβάτα δρόμος

Jul 18, 2018

Μιά γραβάτα δρόμος Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “KONTRA NEWS“ στις 1.07.2018   Εδώ και 2,5 χρόνια η καταστροφολογία των μέσων ενημέρωσης γιά την ελληνική οικονομία σε αγαστή συνεργασία με στελέχη της αντιπολίτευσης βρίσκεται σε ημερήσια διάταξη. Θα οδηγηθούμε σε Grexit, δεν θα τελειώσει καμμία αξιολόγηση, θα έλθει ο κόφτης, θα έλθει νωρίτερα το αφορολόγητο, θα έρθουν νέα μέτρα, θα έλθει νέο μνημόνιο. δεν θα μπορούμε να βγούμε στις αγορές, δεν θα ρυθμιστεί το χρέος. Μιά καταστροφή που δεν έρχεται, ένας Αρμαγεδώνας που περιγράφεται αλλά δεν τον βλέπεις, αντίθετα αντιλαμβάνεσαι τη απεγνωσμένη προσπάθεια ενός πολιτικομιντιακού κατεστημένου να δίνει τα ρέστα του στην παραπληροφόρηση, στο ψέμμα και στη συκοφαντία, μήπως και επανέλθει στην εξουσία. Νάσου λοιπόν μιά εκόνα χίλιες λέξεις! Ο Αλέξης Τσίπρας με γραβάτα, πιστός στη δέσμευσή του να φορέσει γραβάτα την ημέρα ελάφρυνσης του χρέους, όπου οι θεσμοί αναγνώρισαν τις προσπάθειες του ελληνικού λαού και δικαίωσαν τις θυσίες του. Μετά την διακωμώδηση να βρεθεί ποιός δώρησε τη γραβάτα στον Πρωθυπουργό ήρθαν οι πιό σοβαρές διαφωνίες. Δεν επιτεύχθηκε κούρεμα του χρέους αντέτεινε η αντιπολίτευση. Εμείς με το PSI κουρέψαμε χρέος. Πράγματι, με το PSI έγινε η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση χρέους παγκοσμίως, με το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, όμως αυτό κατέληξε σε παγκόσμια αποτυχία. Συγκεκριμένα με το PSI διαγράφηκε μεν χρέος 126 δισ.ευρώ, αλλά την ίδια στιγμή η χώρα αναγκάστηκε να πάρει δάνεια ύψους 130 δισ. Από αυτά τα 49 δισ. χρειάστηκαν για την ανακεφαλοποίηση των ελληνικών τραπεζών, καθώς δέχθηκαν μεγάλο πλήγμα στην κεφαλαιακή τους επάρκεια ενώ τα ασφαλιστικά ταμεία, τα νοσοκομεία, οι φορείς του Δημοσίου που είχαν επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα, καθώς και τα φυσικά πρόσωπα έχασαν ττις αποταμιεύσεις χρόνων μέσα σε μιά νύκτα.! H προσπάθεια να καταστεί το χρέος βιώσιμο κατέληξε τελικά στην εκτόξευσή του, πάνω από 180% του ΑΕΠ στα τέλη του 2014. Τι κατάφερε λοιπόν η σημερινή κυβέρνηση για την ελάφρυνση του χρέους; Με μία πρόχειρη αξιολόγηση από την 10ετή περίοδο χάρητος που δόθηκε για το δάνειο 100 δισ. ευρώ του δευτέρου μνημονίου, η χώρα δεν θα πληρώσει 110 δισ. κεφάλαιο και τόκους μέχρι το 2032, με αποτέλεσμα μία εξοικονόμηση των 24 δισ. ευρώ, Από την 10ετή επιμήκυνση των ωριμάνσεων των ομολόγων του ίδιου δανείου, που θα ξεκινούν να λήγουν από το 2033, προκύπτει μία εξοικονόμηση των 22 δισ. ευρώ, δημιουργώντας ένα δημοσιονομικό χώρο 2,3 δισ. ευρώ ετησίως. Αυτά σε συνδυασμό με την επιστροφή των κερδών των ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών ύψους 4,8 δισ θα εξοικονομηθεί άλλο 1,2 δισ. ετησίως για τα επόμενα 4 χρόνια, το οποίο μπορεί να ενισχύσει περαιτέρω την ανάπτυξη. Τι να απαντήσει κάποιος λοιπόν στον κ. Σαμαρά, που από το βήμα της Βουλής στις 8.12.2014, διατράνωνε ότι το δημόσιο χρέος είναι βιώσιμο ενώ κατά τη διάρκεια της θητείας του ζητούσε πιστοποιητικά βιωσιμότητάς του; Οταν λοιπόν η πραγματικότητα συγκρούεται με την επιθυμία τόσο το χειρότερο για τη πραγματικότητα! Διαφορετικά πως να ομολογήσεις ότι υπήρξε μιά πολύ θετική ρύθμιση για το χρέος; Θα πρέπει να υποβαθμίσεις τη σημασία της και να απομειώσεις ουσιαστικά τη διαπραγματευτική ικανότητα της κυβέρνησης. Ετσι λοιπόν δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη. «Σας το επαναλαμ-βάνω ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι το πιό θεμελιώδες ζήτημα της ελληνικής οικονομίας», του κ. Γεωργιάδη «Δεν είναι το χρέος που πρέπει να συζητάμε», ή του κ. Βενιζέλου που βρίσκει την απόφαση ταπεινωτική, καθυστερημένη ή ατελή προσχώρηση στην πολιτική του PSI, εντάσσονται σ’ αυτό το πλαίσιο. Οπότε το μόνο που μένει είναι η δαιμονοποίηση της ενισχυμένης εποπτείας που δεν είναι τίποτα άλλο, παρά θεσμοθετημένη διαδικασία της ΕΕ και αφορά χώρες που έχουν υποβληθεί σε προγράμματα προσαρμογής με αναδιάρθρωση χρέους, όπως η Ελλάδα. Δεν σημαίνει τίποτα άλλο παρά εποπτεία από τους θεσμούς ανά τρίμηνο, οι οποίοι μπορεί να μην...

Περισσότερα

Αλήθειες που κρύβονται

Jul 18, 2018

Αλήθειες που κρύβονται Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “KONTRA NEWS“ στις 17.6.2018. Ευρισκόμενοι μπροστά στη δυνατότητα να λυθεί ένα πρόβλημα που χρονίζει εδώ και 26 χρόνια, σε σχέση με το ονοματολογικό της γείτονος χώρας, Ελλάδα και Σκόπια μελετούν τις τελευταίες λεπτομέρειες γιά την ολοκλήρωση μιά διαπραγμάτευσης που θα οδηγήσει στον οδικό χάρτη υλοποίησης της συμφωνίας, που εφόσον γίνει αποδεκτή και από τα δύο μέρη, θα περιλαμβάνει σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις και αναθεώρηση του συντάγματος της γείτονος χώρας. Μέσα στα πλαίσια αυτά, είναι καλό να σταχυολογίσουμε μερικές από τις πολλές ιστορικές αναφορές που έχει διανύσει αυτή η υπόθεση, μέσα από τους συντελεστές που διεμόρφωσαν την σημερινή πραγματικότητα, έτσι ώστε να κρίνουμε και να σταθμίσουμε καλύτερα τους πολιτικούς ταγούς αυτού του τόπου. Ξεκινώντας από τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο οποίος είχε διαβλέψει από το 1994 στην εκπομπή «προφίλ» του Πάνου Παναγιωτόπουλου τι θα συμβεί εάν αναλωθούμε σε κομματικές αντιπαραθέσεις για το όνομα των Σκοπίων, είχε πει «Εγώ δέχομαι συζήτηση για μεικτή ονομασία, το είπα καθαρά το ξαναλέω και πάλι. Πρέπει η Ελλάδα να δεχθεί, γιατί αλλιώς εάν δεν δεχθεί, θα πάμε σε σκέτη “Μακεδονία” και είναι απαράδεκτη υποκρισία εν ονόματι της εθνικής υπερηφάνειας και της εθνικής αδιαλλαξίας να δεχόμαστε να μείνει αυτό το κράτος με το όνομα Μακεδονία και να μην δεχόμαστε να μείνει με ένα σύνθετο όνομα». Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποκάλυψε επίσης στην εφημερίδα Καθημερινή, όπως αναφέρει ο Τάσος Τέλλογλου στο άρθρο του στις 30.11.2014, που εμπεριέχεται στο βιβλίο του δημοσιογράφου Σταύρου Τζήμα με τίτλο «Η κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας και οι ελληνικές φαντασιώσεις», τι του έλεγε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όταν ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας. «Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ξεκίνησε 100% σύμφωνος μαζί μου. Ο Καραμανλής είχε μυαλό και ήξερε από εξωτερική πολιτική. Κουράγιο δεν είχε, δεν άντεχε στα δύσκολα. Ήταν σύμφωνος ότι πρέπει να πάμε σε μεικτό όνομα. Την εποχή που γίνονταν τα συλλαλητήρια, ο Καραμανλής μ’ έπαιρνε στο τηλέφωνο απεγνωσμένα και μου έλεγε: “Κοίτα να δεις τι μπορείς να κάνεις να εμποδίσεις τα συλλαλητήρια, να τα μειώσουν τα συλλαλητήρια!”. Κληθείς να σχολιάσει αργότερα τους χειρισμούς του τότε υπουργού Εξωτερικών κ. Σαμαρά στη Καθημερινή, υποστήριξε ότι «τα έκαμε μούσκεμα». Όπως λέει μεταξύ άλλων: «Δεν φταίει αυτός, φταίω εγώ που έστειλα έναν άπειρο άνθρωπο, υποχώρησε στην αφόρητη πίεση. Θα υποχωρούσε ούτως ή άλλως, εγώ δεν διαφώνησα γιατί υποχώρησε. Του είπα: “Ανόητε, εκείνη την ώρα θα μπορούσες να πάρεις ό,τι ήθελες, να πεις υποχωρώ αλλά θέλω να μου λύσετε το πρόβλημα των Σκοπίων”. Οι Γερμανοί θα έλυναν τότε το πρόβλημα των Σκοπίων με αντάλλαγμα αυτό της Κροατίας». Δεν προκαλεί φυσικά καμμία έκπληξη ότι ο κ. Σαμαράς ήταν ο πρώτος Ελληνας πολιτικός που στις 2.12.1991, εκπροσωπώντας ως Υπουργός Εξωτερικών την Ελλάδα στο Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αποδέχθηκε την επίσημη αναφορά της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ως «Μακεδονία» από την τότε ΕΟΚ. Συγκεκριμένα στις 2.12.1991, το Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξέδωσε τον κανονισμό 3567/91 «Περί του καθεστώτος που εφαρμόζεται στις εισαγωγές προϊόντων καταγωγής των Δημοκρατιών της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, της Κροατίας, της Μακεδονίας και της Σλοβενίας». Πρόκειται δηλαδή για το πρώτο επίσημο έγγραφο, (σε προηγούμενο έγγραφο στις 11.11.1991 αναφέρεται ως Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας), στο οποίο εμφανίζεται καταγεγραμμένη η ονομασία «Μακεδονία» για τα Σκόπια, χωρίς κανέναν άλλο γεωγραφικό ή χρονικό προσδιορισμό. Αυτές είναι μερικές από τις πολλές αναφορές που δείχνουν τους χειρισμούς της αξιωματικής αντιπολίτευσης σ’ αυτό το μείζον εθνικό θέμα. Αν θελήσουμε να μάθουμε τη θέση της Ν.Δ. για το θέμα θα δυσκολευτούμε. Από τη μία πλευρά, έχουμε τη Ντόρα Μπακογιάννη να δηλώνει στις 1.2.2018 στην ΕΡΤ «Πολιτικά η ΝΔ έχει τη θέση που καθόρισε στο Βουκουρέστι, η οποία προβλέπει τη σύνθετη ονομασία erga omnes, δηλαδή και διμερείς και πολυμερείς αναγνωρίσεις». Από την...

Περισσότερα

Βγαίνοντας από τα μνημόνια

Jun 3, 2018

Βγαίνοντας από τα μνημόνια Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “KONTRA NEWS“, 3 Ιουνίου 2018   Στα χρόνια των μνημονίων, ιδίως όταν κυβερνούσαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, συχνά ακούγαμε εκπροσώπους τους να μας λένε ότι, αν δεν είχαμε τα μνημόνια θα έπρεπε να τα εφεύρουμε. Τότε πολλοί νόμιζαν ότι αυτό ήταν κάποιο παράξενο σχήμα λόγου της παρηγοριάς, αλλά καθώς σε λίγους μήνες βγαίνουμε επιτέλους από τα μνημόνια, οι κλάψες των ανθρώπων που μας έβαλαν δείχουν ότι από την αρχή ειλικρινά τα θεωρούσαν ευλογία. Κάνουν κάθε προσπάθεια να παραμείνει η χώρα μας σε κάποιο καθεστώς επιτήρησης και οικονομικού ελέγχου, όσο πιό αυστηρού μάλιστα γίνεται. Θεωρούν την απελευθέρωση της χώρας από τον διεθνή οικονομικό έλεγχο περίπου καταστροφική. Μπήκαμε όμως στα μνημόνια γιατί δεν μπορούσαμε να δανειστούμε από τις αγορές. Σήμερα μπορούμε, οπότε σε τι χρησιμεύει ο διεθνής έλεγχος; Χρησιμεύει ως πρόφαση γιά την συμπίεση του λαϊκού εισοδήματος, τον περιορισμό των εργασιακών δικαιωμάτων και την συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους. Όταν σκέφτονται μερικοί ότι πέρασε από τα χέρια τους μιά τέτοια κρίση και δεν κατάφεραν να μειώσουν ακόμα περισσότερο το λαϊκό εισόδημα, τρελλαίνονται. Έτσι θέλουν να φορτώσουν στη χώρα κάποια μορφή παράτασης του μνημονιακού καθεστώτος, μήπως μπορέσουν να «ολοκληρώσουν το έργο τους». Έλα όμως που το τρίτο μνημόνιο λήγει σε 3 μήνες και δεν κυβερνούν αυτοί… Οπότε κινδυνολογούν. Αυτοί που μείωσαν την κύρια σύνταξη των 1.800 Ευρώ στα 1.252 (-30.5%) κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί την πήγε στα 1.245 Ευρώ (-0.55%). Αυτό όμως δεν φτάνει, οπότε κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ κυρίως γιά τις μειώσεις συντάξεων που ΘΑ κάνει το 2019. Τι τους νοιάζει που το θέμα αυτό παραμένει σε διαπραγμάτευση; Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που το 2015 διαρκούσης της διαπραγμάτευσης με του θεσμούς διαδήλωναν φωνάζοντας «Βάστα Γέρουν (Ντάϊσελμπλουμ)», γιά να μην πετύχει η χώρα μας καμμία βελτίωση των όρων υπέρ του Ελληνικού λαού. Τώρα ψάχνουν εναγωνίως πως να προκαλέσουν εκλογές σε τεχνητό κλίμα πανικού των συνταξιούχων, δεν έχουν όμως αξιοπιστία τα λόγια τους και δεν έχουν τρόπο να σπάσουν την συμπαγή κοινοβουλευτική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Αυτό δεν εμποδίζει τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να ψάχνει τρόπους να μειώσει το κράτος και ευφημισμούς γιά το πως να πει τις απολύσεις όταν δεν θέλει να τις πει απολύσεις (κρίσεις; πειθαρχικά; νοικοκύρεμα;). Στο ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων και του περιορισμού του κοινωνικού κράτους δεν ψάχνει καν ευφημισμούς, τα λέει ευθέως. Αυτό που μένει όμως στον περισσότερο κόσμο από τις θέσεις του αρχηγού της ΝΔ σήμερα είναι, «ψηφίστε με γιά να σας απολύσω». Το ΠΑΣΟΚ πάλι, ως Κίνημα Αλλαγής, δείχνει να ταυτίζεται μάλλον με τη ΝΔ. Οπότε τι θα λέγατε γιά άλλη μία συγκυβέρνηση των δύο με Πρωθυπουργό αυτή τη φορά τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Αναγκάζεται όμως ακόμα η αντιπολίτευση να παίζει άμυνα και στα αλλεπάλληλα σκάνδαλα των ημερών της. Υποθέσεις που, αν ήσαν καθαρά τα πράγματα θα μπορούσαν να κλείσουν με μερικές απλές εξηγήσεις, χρονίζουν, κακοφορμίζουν και παίρνουν το δρόμο γιά τη δικαιοσύνη. Αυτά συμβαίνουν όταν οι μέχρι πριν 3 χρόνια κυβερνώντες αντιμετωπίζουν ως βαρύ ατόπημα να τους γίνεται οποιαδήποτε ερώτηση γιά τα πεπραγμένα τους. Οπότε θα κατέβουν στις επόμενες εκλογές και με το σύνθημα «ψηφίστε μας γιά να σας κλέβουμε ανενόχλητοι». Δεν νοιώθουν όμως σιγουριά και άνεση γιά τις εκλογικές προοπτικές τους. Φαίνεται στις τηλεοπτικές εκπομπές στη στάση του σώματος, στην έκφραση προσώπου και στον τόνο της φωνής, φοβούνται μία νέα ήττα στην κάλπη. Μιλάνε με περισπούδαστο ύφος αραδιάζοντας ανακρίβειες, μόλις όμως τους απαντήσεις με στοιχεία τα χάνουν και θυμώνουν. Μη έχοντας στοιχεία να απαντήσουν, καταφεύγουν σε προσωπικές επιθέσεις που παρακάμπτουν το θέμα. Διαφωνείς μαζί τους; Είσαι «άσχετος», «λες κουραφέξαλα», «πετάς πατάτες» και πάει λέγοντας. Απάντηση όμως στα αντίθετα επιχειρήματα δεν έχουν και επειδή το ξέρουν πάνε αλλού τη...

Περισσότερα

Αμερικάνικα εμπάργκο

May 20, 2018

Αμερικάνικα εμπάργκο Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “KONTRA NEWS“, 20 Μαΐου 2018   Η πρόσφατη απόφαση του Αμερικανού προέδρου να αποσύρει τη χώρα του από την διεθνή συμφωνία ελέγχου των πυρηνικών του Ιράν φαίνεται να ενόχλησε τις μεγάλες Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις περισσότερο από ότι τους ίδιους τους Ιρανούς. Τώρα, μετά την απόσυρση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη συμφωνία, αναμένεται να μπει σε εφαρμογή ακόμα αυστηρότερο Αμερικάνικο εμπάργκο του Ιράν, με εξοντωτικά μέτρα εναντίον των επιχειρήσεων που το παραβιάζουν, είτε είναι Αμερικάνικες αυτές οι επιχειρήσεις είτε όχι. Εδώ έχουμε το μεγάλο παράδοξο που έχει βαθμιαία παρεισφρύσει στη διεθνή οικονομία τις τελευταίες δεκαετίες, η αξίωση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής να νομοθετούν όχι μόνο μέσα στη χώρα τους, αλλά να έχουν οι δικοί τους νόμοι διεθνή εφαρμογή, ακόμα και σε ανεξάρτητες χώρες όπου ο τοπικός νόμος λέει άλλα. Μάλιστα δεν είναι τόσο παράδοξη η Αμερικανική αξίωση, όσο το γεγονός ότι καταφέρνει και περνάει χωρίς πολλές αντιδράσεις στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Τι συμβαίνει λοιπόν; Δύο είναι τα σημαντικά όπλα που διαθέτουν σχεδόν μονοπωλιακά οι Αμερικανοί και που φοβίζουν ακόμα και τους μεγαλύτερους επιχειρηματικούς κολοσσούς της Ευρώπης. Καταρχάς η Αμερική είναι η μεγαλύτερη οικονομία και ο μεγαλύτερος εισαγωγέας του πλανήτη. Με μόλις το 4.3% του παγκόσμιου πληθυσμού η Αμερικανική οικονομία παράγει το 24.2% του παγκόσμιου ονομαστικού ΑΕΠ και πραγματοποιεί το 13.9% των παγκόσμιων εισαγωγών. Μπροστά σε αυτά τα μεγέθη καμμία ιδιωτική επιχείρηση δεν είναι «κολοσσός». Ολοι έχουν ανάγκη να έχουν πρόσβαση στην Αμερικανική αγορά, είτε με την ίδρυση θυγατρικών εταιριών είτε με την πραγματοποίηση εξαγωγών στην Αμερική. Αυτό τους φέρνει μέσα στα όρια της Αμερικανικής επικράτειας και συνεπώς υπό την ισχύ του Αμερικανικού νόμου. Ουσιαστικά μόνο μιά μικρή ή μεσαία ιδιωτική επιχείρηση μπορεί να απέχει από την Αμερικανική αγορά κατόπιν επιλογής δικής της. Ακόμα και τότε όμως υπάρχει το δεύτερο πρόβλημα, που είναι το γεγονός ότι το Αμερικανικό δολάριο είναι το βασικό διεθνές νόμισμα του πλανήτη. Διεθνείς συναλλαγές που ούτε ξεκινούν, ούτε περνάνε, ούτε καταλήγουν στην Αμερική τιμολογούνται σε δολάρια. Στις μέρες μας όμως το δολάριο, όπως και τα υπόλοιπα διεθνή νομίσματα, δεν είναι πιά χαρτονόμισμα, αλλά καταγραφή σε κάποιον κεντρικό υπολογιστή μιάς τράπεζας. Όταν έρχεται η ώρα της πληρωμής ενός τιμολογίου μεγάλης αξίας σε δολάρια, η συναλλαγή συνήθως χρειάζεται να πραγματοποιηθεί σε κάποιον υπολογιστή τράπεζας στη Νέα Υόρκη. Το γεγονός αυτό, κατά την Αμερικανική δικαιοσύνη, θέτει την συναλλαγή μέσα στα όρια της Αμερικανικής επικράτειας και την υπάγει στην Αμερικανική νομοθεσία. Ετσι αν μία Ελληνική επιχείρηση πουλήσει φυστίκια Αιγίνης σε μία Αιγυπτιακή εταιρία και τα τιμολογήσει σε δολάρια, η πληρωμή θα πραγματοποιηθεί με Αμερικανική συμμετοχή και η συναλλαγή θα υπάγεται και στην Αμερικανική νομοθεσία! Προφανώς το θέμα είναι πολύ πιό σοβαρό αν το εμπόρευμα είναι αργό πετρέλαιο ή ένα καινούργιο επιβατικό αεροπλάνο της Airbus, αφού εκεί το τιμολόγιο ανέρχεται σε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια. Αυτό το νομισματικό θέμα θα μπορούσε να παρακαμφθεί αν η τιμολόγηση γινόταν σε άλλο νόμισμα, Ευρώ ή το Κινεζικό Γουάν, αλλά το Γουάν δεν εμπνέει εμπιστοσύνη γιατί δεν είναι ελεύθερα διαπραγματεύσιμο και το Ευρώ δεν εμπνέει εμπιστοσύνη γιατί οι χώρες που το εκδίδουν δεν πείθουν ότι έχουν τη πολιτική βούληση να το διατηρήσουν ως κοινό νόμισμα. Με το Αμερικανικό δολάριο αντίθετα ξέρεις ότι θα είναι και αύριο το νόμισμα της Αλαμπάμα, είτε πάει καλά η οικονομία της Αλαμπάμα είτε όχι και ξέρεις ότι θα ειναι ελεύθερα διαπραγματεύσιμο στην αγορά της Νέας Υόρκης. Δηλαδή ξέρεις ότι ένα δολάριο θα αξίζει πάντα ένα δολάριο. Οσο γιά τα υπόλοιπα «διεθνή» νομίσματα, όπως το Ιαπωνικό Γιέν, το Ελβετικό Φράγκο, η Αγγλική λίρα, το Ρωσικό ρούβλι, απλά δεν έχουν πίσω τους αρκετά μεγάλες σε όγκο οικονομίες γιά να μπορούν να εκπληρώσουν αποτελεσματικά και με...

Περισσότερα

Η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ

May 6, 2018

Η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “KONTRA NEWS“, 6 Μαΐου 2018   Από την πρώτη στιγμή προκάλεσε εντύπωση η κυβερνητική συνεργασία του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ με τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. Κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς ο ΣΥΡΙΖΑ, κοινωνικά συντηρητικοί Χριστιανοδημοκράτες οι ΑΝΕΛ, η συνεργασία των δύο κομμάτων δεν ήταν το πρώτο πράγμα που θα πέρναγε από το μυαλό κανενός. Αν όμως λάβαινε κανείς υπόψη του τη ριζική ανατροπή του πολιτικού σκηνικού που έφερε στην Ελλάδα η οικονομική κρίση και η εξωτερικά επιβεβλημένη λιτότητα των μνημονίων, αν στη συνέχεια πήγαινε πέρα από τις ταμπέλες και τα συνθήματα ψάχνοντας τους πραγματικούς πολιτικούς στόχους των δύο κομμάτων, τότε η λογική της συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ γινόταν φανερή. Κοινό σημείο ταύτισης των δύο κομμάτων ήταν και είναι η πλήρης αντίθεση στα μνημόνια της λιτότητας και η κοινή επιδίωξη να ανατραπούν ή να ξεπεραστούν γιά να πάει η χώρα παραπέρα. Δεύτερο σημείο ταύτισης ήταν και είναι η πλήρης αντίθεση στο πολιτικό σύστημα διαφθοράς και διαπλοκής που μας έφερε ως εδώ. Επί του πρακτέου λοιπόν η ταύτιση και όσο τα δύο κόμματα συμφωνούν σε αυτά τα δύο θέματα, υπάρχει αντικειμενικά η βάση γιά να μακροημερεύσει η συνεργασία τους. Δεν έλειψαν βέβαια εκείνοι που δεν ένοιωσαν άνετα γιατί στέκονται στις ταμπέλες, αλλά μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ οι περισότερες αντιρρήσεις στη συνεργασία με τους ΑΝΕΛ προκύπτουν γιά δύο διακριτούς λόγους: 1. Υπάρχουν νομοσχέδια που αφορούν κοινωνικά δικαιώματα και σχέσεις κράτους – Εκκλησίας που δεν δέχονται να τα ψηφίσουν οι ΑΝΕΛ. 2. Μερικοί σύντροφοι στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν ενσωματωμένο αριστερόμετρο που χτυπάει καμπανάκι με τον τρόπο που μιλάνε ο Πάνος Καμμένος και ορισμένοι βουλευτές του – όχι μόνο με το τι λένε, αλλά με το πως το λένε. Παρατηρούμε εδώ ένα αρκετά συνηθισμένο αν και όχι πολύ γνωστό στον περισότερο κόσμο φαινόμενο, όσο πιό μικρή σημασία έχει το διακύβευμα μιάς διαφωνίας, τόσο πιό έντονη γίνεται η διαφωνία. Οταν όμως προσπαθείς να μαζέψεις την Ελληνική οικονομία μετά τη λαίλαπα της μνημονιακής λιτότητας και να οδηγήσεις τη χώρα στην κοινωνική ανόρθωση, κάτι τέτοια τα βάζεις σε δεύτερη μοίρα. Ασε που η κυβερνητική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μας δίνει μία πρόγευση των κυβερνήσεων συνασπισμού που θα γίνουν αναπόφευκτες με την απλή αναλογική από τις μεθεπόμενες εκλογές. Μπορεί κανείς να υποστηρίζει την απλή αναλογική και να είναι υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας ή μπορεί να θέλει ενισχυμένη αναλογική και ιδεολογικά μονοχρωματικές κυβερνήσεις, αλλά δεν μπορεί να έχεις και απλή αναλογική και ιδεολογική καθαρότητα της κυβέρνησης, διαλέγεις. Αρκετοί σύντροφοι στον ΣΥΡΙΖΑ το ξέρουν αυτό, οπότε διαλέγουν να μας πουν ότι πρέπει να αναζητήσουμε συνεργασία με δυνάμεις του «σοσιαλδημοκρατικού» χώρου. Δεν έχει κανείς αντίρρηση σε κάτι τέτοιο, αρκεί να βρεθούν οι ζητούμενοι σοσιαλδημοκράτες βουλευτές και να μην αποτελούν αντικείμενο διερεύνησης κάποιας επιτροπής σκανδάλων του παρελθόντος. Σήμερα αυτό είναι λιγάκι δύσκολο. Θυμάμαι γιά πάνω από 20 χρόνια στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ να αναζητούμε το ΠΑΣΟΚ των ονείρων μας γιά να συνεργαστούμε μαζί του, αλλά να σκοντάφτουμε πάντα στο ένα και μοναδικό τότε «Υπαρκτό ΠΑΣΟΚ». Δεν νομίζω ότι στις μέρες μας υπάρχει κανένας σοβαρός άνθρωπος που θα ήθελε να αναβιώσει αυτό το παιχνιδάκι. Πάντως η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ενοχλεί αφόρητα το παλιό πολιτικό κατεστημένο. Είναι το απροσδόκητο γεγονός που τους χάλασε τα σχέδια αριστερής παρένθεσης και δεν το συγχωρούν με τίποτα. Φτάνουν να κατηγορούν τους ΑΝΕΛ γιά ακροδεξιούς χωρίς κανένα πολιτικό επιχείρημα, να τους βρίζουν «ψεκασμένους» χωρίς καμμία αιτιολόγηση, φτάνουν στο σημείο να δηλώνουν δημόσια ότι η ψήφος τους σε σοβαρά νομοσχέδια θα καθοριστεί από την ψήφο των ΑΝΕΛ. Είναι ασφαλές λοιπόν το μέλλον της κυβερνητικής συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ; Πολιτικά δύο θέματα κρίνουν την βιωσιμότητα αυτής της συνεργασίας. Οι θέσεις των δύο κομμάτων γιά την καθαρή...

Περισσότερα

Γιά το θεαθήναι

Apr 22, 2018

Γιά το θεαθήναι Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “KONTRA NEWS“, 22 Απριλίου 2018   Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ είχε υποσχεθεί προεκλογικά ότι το μόνο που τον ενδιέφερε στη Συρία ήταν η ήττα του ISIS και δεν τον ένοιαζε από εκεί και πέρα ποιός θα κυβερνά αυτή τη μακρυνή χώρα και πως. Είχε ακόμα υποσχεθεί ότι, αν εκλεγόταν, θα αποκαθιστούσε κανονικές και φιλικές σχέσεις των ΗΠΑ με την Ρωσία. Τέλος είχε δηλώσει κατηγορηματικά ότι επί της προεδρίας του δεν θα ξεκινούσε κανένα πόλεμο στο εξωτερικό. Αυτές οι τρείς δηλώσεις γιά την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ ήταν ακριβώς αυτό που προκάλεσε και την λυσσασμένη αντίδραση του Αμερικανικού κατεστημένου εναντίον του, αφού ανέτρεπαν ριζικά όλη την εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου. Μα τον πίστεψε κανείς επειδή το είπε; Το Αμερικανικό κατεστημένο τον πίστεψε απόλυτα. Ετσι ξεκίνησε πριν ακόμα εκλεγεί μιά εκστρατεία δαιμονοποίησής του, που μετατράπηκε μετά τις εκλογές σε εκστρατεία ανατροπής του. Βασικός στόχος σε πρώτη φάση αυτής της προσπάθειας ήταν η αποτροπή της άμεσης εφαρμογής αυτών των θέσεων του Προέδρου Τράμπ στην εξωτερική πολιτική, που επετεύχθη με την διάδοση της κατηγορίας ότι οι Ρώσοι είχαν παρέμβει στις Αμερικανικές εκλογές γιά να εξασφαλίσουν την εκλογή του. Οσο ανόητη και αν ακούγεται αυτή η κατηγορία, όσο εκκρεμεί και όσο υπάρχει ειδικός ανακριτής που την διερευνά, κάθε προσπάθεια εξομάλυνσης των σχέσεων ΗΠΑ – Ρωσίας σκοντάφτει στην διαβολή ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι πράκτορας των Ρώσων! Αυτή τη στιγμή διεξάγεται στις Ηνωμένες Πολιτείες ένας άνευ προηγουμένου πόλεμος ανάμεσα στον Πρόεδρο και το κατεστημένο της εξωτερικής πολιτικής και των μυστικών υπηρεσιών, την έκβαση του οποίου θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό η ψήφος του λαού στις εκλογές γιά το Κογκρέσο στις 6 Νοεμβρίου 2018. Μέχρι τότε το μεν κατεστημένο αγωνίζεται να μην του δημιουργήσει ο Τράμπ τετελεσμένα, ο δε Πρόεδρος αγωνίζεται να τηρήσει τουλάχιστον την τρίτη του υπόσχεση και να μην ξεκινήσει κανένα πόλεμο στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα αυτή η διαμάχη δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή, αφού λίγοι Ελληνες παρακολουθούν την εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Τα πεπραγμένα του Προέδρου Τράμπ μας απασχολούν κυρίως ανεκδοτολογικά, χωρίς να έχουμε πλήρη επίγνωση του διακυβεύματος που μας αφορά. Ετσι μόνο όταν ξεφύγει η κατάσταση και υπάρξει στρατιωτική ενέργεια ξυπνάμε απότομα. Φέτος, μετά την ήττα του ISIS, μπήκε στο τραπέζι το ποιά θα είναι η πολιτική των ΗΠΑ στη Συρία από εδώ και πέρα. Ακολούθησε η εξής καταπληκτική αλληλουχία γεγονότων: 1. Ο Πρόεδρος Τράμπ δηλωσε ότι μετά την ήττα του ISIS οι Αμερικανοί θα αποσυρθούν από τη Συρία 2. Ακολούθησε «επίθεση με χημικά» του Συριακού στρατού εναντίον αμάχων. Η επίθεση είναι τόσο καλά τεκμηριωμένη που οι Αμερικανοί δεν έχουν ακόμα προσδιορίσει ποιό χημικό χρησιμοποιήθηκε! 3. Ο Πρόεδρος Τράμπ χαρακτήρισε απαράδεκτη τη χρήση χημικών (όχι όμως τις υπόλοιπες ενέργειες του καθεστώτος Άσαντ) και υποσχέθηκε αντίποινα (γιά να μην τον κατηγορήσουν ότι είναι πράκτορας των Ρώσων). 4. Τα αντίποινα έλαβαν τη μορφή επίθεσης με πυραύλους εναντίον τριών φερόμενων εγκαταστάσεων χημικών όπλων, έτσι ώστε να μην κινδυνεύσει κανένας Αμερικανός. 5. Οι Ρώσοι ειδοποιήθηκαν από πριν γιά τις επιθέσεις, έτσι ώστε να μην κινδυνεύσει κανένας Ρώσος. 6. Οι Ρώσοι ειδοποίησαν του Σύριους γιά τις επιθέσεις, έτσι ώστε να μην κινδυνεύσει κανένα Σύριος. 7. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι αν βομβαρδίσεις μιά εγκατάσταση χημικών όπλων θα διασπείρεις στο περιβάλλον επικίνδυνα χημικά, αλλά ενήργησαν σα να ήταν σίγουροι ότι δεν υπήρχε στη συγκεκριμένη περίπτωση κανένας τέτοιος κίνδυνος. Πράγματι δεν αναφέρθηκαν θύματα στον άμαχο πληθυσμό, απόδειξη ότι δεν υπήρχαν εκεί χημικά. 8. Μετά την επίθεση ο Υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ έσπευσε αμέσως να ξεκαθαρίσει ότι η επίθεση ήταν μιά και έξω, δηλαδή δεν θα υπάρξει συνέχεια. 9. Μετά την επίθεση ο Πρόεδρος Τράμπ απείλησε...

Περισσότερα