Η πρόκληση της Χρυσής Αυγής

Apr 7, 2018

Η πρόκληση της Χρυσής Αυγής Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “KONTRA NEWS“, 7 Απριλίου 2018   Καθώς η δίκη της Χρυσής Αυγής πλησιάζει αργά και βασανιστικά στο τέρμα της, τα στελέχη της φαίνεται πως νοιώθουν την ανάγκη να μας θυμίζουν όλο και πιό συχνά ότι μόνο κατ’ όνομα αποτελούν κοινοβουλευτικό κόμμα. Η οργάνωση που συγκροτήθηκε σε παλιότερες εποχές στα χνάρια των Ναζιστικών ταγμάτων εφόδου μπορεί μέσα στα ταραγμένα χρόνια των μνημονίων να βρέθηκε στα έδρανα της Βουλής, αλλά μας απέδειξε ότι δεν φτάνει το κοστούμι και η γραβάτα γιά να σε κάνει κοινοβουλευτικό πρόσωπο. Η δική τους αντίληψη περί πολιτικής ήταν και παραμένει εκείνη της οδομαχίας, οπότε με την πρώτη ευκαιρία γυρίζουν σε αυτό που ξέρουν καλύτερα. Οσο μάλιστα νοιώθουν να πιέζονται περισσότερο από την επικείμενη ετυμηγορία του δικαστηρίου, τόσο περισσότερο φλέγονται να γυρίσουν πίσω στα παλιά και γνώριμα, εκεί που νοιώθουν πιό άνετα. Πύκνωσαν το τελευταίο διάστημα οι επιθέσεις σε δημοκρατικούς πολίτες από άτομα του ακροδεξιού χώρου, αλλά φαίνεται ότι οι ποικίλης επωνυμίας ακροδεξιές ομάδες συνδέονται όλες με την Χρυσή Αυγή. Είναι φανερή η στόχευση παραγόντων της δίκης τους, αφού πάνω από όλα αυτό τους καίει. Από εκεί και πέρα όμως ο κάθε δημοκρατικός πολίτης θα δυσκολευτεί να αποκωδικοποιήσει το πολιτικό μήνυμα που στέλνουν οι επιθέσεις τους. Είναι γιατί έχουν τη δική τους εσωτερική λογική, που παραμένει μάλλον απρόσιτη στους μη μυημένους στην κοσμοθεωρία τους. Εχουν καταρχάς μιά λίστα προτιμητέων στόχων που είναι λίγο πολύ γνωστή: μετανάστες και δίκτυα υποστήριξής μεταναστών, αριστερούς με ειρηνική κινηματική δράση, συνδικαλιστές σε ορισμένες περιπτώσεις και φυσικά κάθε τι το εβραϊκό. Αν ψάξει να βρεί κανείς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα αυτών των επιθέσεων, βασικό χαρακτηριστικό είναι η διεκδίκηση της αποκλειστικότητας του χώρου μέσα στη πόλη. Το βασικό μήνυμα των επιθέσεών τους είναι “εδώ δεν θα υπάρχετε εσείς, θα υπάρχουμε μόνο εμείς”. Είναι μάλιστα στοχευμένες οι επιθέσεις τους, σα να θεωρούν ότι στον χώρο υπάρχουν οι ίδιοι, οι αντίπαλοί τους και ο άμαχος πληθυσμός. Ολα αυτά θυμίζουν κάτι από Αμερικανική ταινία με συγκρούσεις ανάμεσα σε συμμορίες εφήβων σε Αμερικανικό γκέττο, φέρνουν όμως πολύ και σε συγκρούσεις ανάμεσα σε αγέλες άγριων ζώων που μπήκε η μία στη περιοχή της άλλης. Ας μην σπεύσουμε όμως να επεκτείνουμε κάποια τέτοια παρομοίωση στην ηγεσία της Χρυσής Αυγής, είναι σκόπιμη και πολύ καλά μελετημένη η οργάνωση της δράσης τους με τρόπο που να υποκινεί και να επιστρατεύει τα πιό αρχέγονα ένστικτα του ανθρώπου. Ενας στόχος λοιπόν των επιθέσεων είναι άμεσα εσωτερικός, το δέσιμο των πιό «δυναμικών» στοιχείων του ακροδεξιού χώρου με «επιχειρησιακές ενέργειες». Βασικός στόχος της Χρυσής Αυγής ήταν πάντα να απορροφά όλον τον χώρο της γιά να μην υπάρχει τίποτα ακροδεξιότερο. Το υπόλοιπο επιχειρησιακό σχήμα αποτελεί ουσιαστικά αντιγραφή της αντίστοιχης περιόδου του Ναζιστικού κόμματος, πριν κατακτήσει την εξουσία στη Γερμανία το 1933. Ποιούς χτύπαγαν τα τάγματα εφόδου των Ναζί; Ξένους, αριστερούς, συνδικαλιστές και εβραίους, οπότε τα ίδια κάνουν και αυτοί σήμερα στην Ελλάδα. Θα παρατηρήσει ίσως κανείς ότι τα ανοιχτά θέματα της Γερμανίας τότε ήσαν άλλα, αυτό όμως δεν έχει καμμία σημασία. Γιατί εδώ κρύβεται το μεγάλο μυστικό, η Χρυσή Αυγή είναι δομημένη γιά να δρά στοχεύοντας προς τα μέσα, στην εσωτερική της συνοχή και όχι τόσο προς τα έξω, στην κοινωνία. Δρώντας έτσι ελέγχει τον χώρο της και αποτελεί εφεδρία γιά τη στιγμή που θα χρειαστεί. Ποιανού εφεδρία; Όποιου τμήματος του παλιού κατεστημένου νομίζει ότι μπορεί κάποια στιγμή να παίξει παιχνίδι πολιτικής εκτροπής και να χρειαστεί ένα σκληρό πυρήνα. Ο ρόλος όμως και η νοοτροπία του τάγματος εφόδου είνει τόσο βαθιά ριζωμένος στη ΧΑ που δεν αλλάζει με τίποτα. Μάταια προσπάθησαν παράγοντες τους κοστουμαρισένης δεξιάς να μετεξελίξουν την ΧΑ σε κανονικό δεξιό κόμμα. Ξεχνάνε τα διδάγματα της...

Περισσότερα

Η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής

Mar 25, 2018

Η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “KONTRA NEWS“, 25 Μαρτίου 2018   Τα πρόσφατα επεισόδια στον αγώνα ΠΑΟΚ – ΑΕΚ έφεραν πάλι στο προσκήνιο ένα παλιό ερώτημα, πόσο καθορίζουν οι οπαδικές προτιμήσεις των φιλάθλων την ψήφο τους στις εκλογές; Είναι ένα θέμα που πάντα βαραίνει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα του πρωταθλήματος, χωρίς όμως ποτέ να γίνεται αντικείμενο σοβαρής συζήτησης. Οι μεν ποδοσφαιρικοί παράγοντες το αφήνουν πάντα να κρέμεται σαν μιά αόριστη απειλή όταν διαπραγματεύονται με το κράτος, οι δε πολιτικοί το αντιπαρέρχονται, χωρίς όμως να πείθουν πάντα ότι δεν το υπολογίζουν. Το ερώτημα μπερδεύεται από το γεγονός ότι εύκολα συγχέεται η σημαντική φασαρία που μπορούν να κάνουν μερικές εκατοντάδες οργανωμένοι οπαδοί με την επίδραση που θα είχε στο εκλογικό αποτέλεσμα η μετακίνηση λίγων εκατοντάδων ψήφων. Ετσι μάλλον θα πρέπει να ευχαριστήσουμε την ΠΑΕ Παναθηναϊκός, που μέσα από τις δικές της εσωτερικές αναταράξεις μας έδωσε το 2012 και το 2014 την ευκαιρία να μετρήσουμε επιτέλους στη κάλπη πόσο μετράει η οπαδική προτίμηση στην ψήφο. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2012 το «Παναθηναϊκό Κίνημα» είχε κατάβει σε 38 από 56 εκλογικές περιφέρειες και έλαβε συνολικά 12.459 ψήφους ή 0,20 %. Στην έδρα του Παναθηναϊκού, την Α’ Αθηνών, έλαβε 620 ψήφους ή 0,22%. Σταγόνα στον ωκεανό αν πάμε ακόμα και με τις πιό συντηρητικές εκτιμήσεις, που θέλουν τους οπαδούς του Παναθηναϊκού να αριθμούν 1.900.000. Στις Ευρωεκλογές του 2014, που η ψήφος είναι πιό χαλαρή, το «Παναθηναϊκό Κίνημα» έλαβε σε όλη την επικράτεια 42.252 ψήφους ή 0,74%. Πόσο σημαντικά είναι τα ποσοστά αυτά; Είναι αλήθεια ότι σε μία οριακή εκλογική αναμέτρηση το 0,20 % μπορεί να καθορίσει την έκβαση των εκλογών, αν και η μικρότερη απόσταση του πρώτου από το δεύτερο κόμμα μετά τη μεταπολίτευση ήταν 1,05% στις εκλογές του 2000. Πρέπει να λάβουμε ακόμα υπόψη ότι η οπαδική ψήφος της μιάς ομάδας εξουδετερώνει την οπαδική ψήφο της άλλης, τείνει δηλαδή να γίνει παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Ετσι δύσκολα ένα κόμμα θα κερδίσει ή θα χάσει εθνικές εκλογές επειδή ευχαριστήθηκαν ή δυσαρεστήθηκαν οι οπαδοί μιάς ομάδας. Η επίδραση των οπαδικών προτιμήσεων στους σταυρούς που θα πάρει ο κάθε βουλευτής στη περιφέρειά του μπορεί βέβαια να είναι μεγαλύτερη, αφού σε μία εκλογική περιφέρεια οι οπαδικές προτιμήσεις είναι πιό πολωμένες από τον εθνικό μέσο όρο. Ετσι θα υπάρξουν βουλευτές που θα νοιώσουν την ανάγκη να συνηγορήσουν γιά τα δίκαια της ομάδας τους, αλλά θα τους αντισταθμίσουν σε κάποιο βαθμό άλλοι βουλευτές του ίδιου κόμματος που γιά ανάλογους λόγους θα στηρίξουν κάποια αντίπαλη ομάδα. Εχουμε πάλι δηλαδή παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος μεταξύ των βουλευτών. Οσο πιό μικρό όμως κρίνεται από τους ψηφοφόρους το διακύβευμα των εκλογών, τόσο μεγαλύτερο ρόλο παίζει η οπαδική προτίμηση. Είδαμε πως η χαλαρότητα των Ευρωεκλογών τετραπλασίασε τη δύναμη της οπαδικής ψήφου του Παναθηναϊκού, αλλά το φαινόμενο γίνεται ακόμα πιό έντονο στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Εκεί η τοπική ομάδα αποτελεί συχνά μείζον τοπικό θέμα, μερικές φορές αντίστοιχης βαρύτητας με τους ελευθερους χώρους και την λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών. Οπότε καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η οπαδική ψήφος έχει σημαντική πολιτική βαρύτητα μόνο μερικές φορές στην τοπική αυτοδιοίκηση, έχει κάποια επίδραση στους σταυρούς των βουλευτών σε μερικές μόνο περιφέρειες και δεν επηρεάζει σημαντικά το εκλογικό αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών. Στο κάτω κάτω οι οπαδοί των ποδοσφαιρικών ομάδων είναι μία ακόμα ομάδα πολιτικής πίεσης, όπως είναι τόσες και τόσες άλλες κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες του πληθυσμού. Ολες αυτές οι συλλογικότητες έχουν το δικαίωμα πολιτικής έκφρασης. Η μόνη διαφορά των οπαδών είναι ότι νομίζουν ότι εκφράζουν όλο τον πληθυσμό που έχει την ίδια οπαδική προτίμηση, αν και οι αριθμοί τους διαψεύδουν. Τι να κάνει λοιπόν μία κυβέρνηση που σέβεται το δικαίωμα πολιτικής έκφρασης όλων των δημοκρατικών πολιτών...

Περισσότερα

Θόρυβοι και σιωπές

Jan 29, 2018

Θόρυβοι και σιωπές (Μιά θερινή νότα μέσα στο καταχείμωνο) Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “ΓΡΑΜΜΗ Γαλατσίου“, Ιανουάριος 2018   Καλοκαίρι στο Γαλάτσι, 2017. Πέρα στο τέρμα της οδού Παπαφλέσσα, στη διασταύρωση με τη Ναρκίσσου και την Αγίας Ειρήνης, βρίσκεται ένα ήσυχο κομμάτι της πόλης. Λίγη κίνηση, αρκετό πράσινο και δίπλα οι περιφραγμένες εγκαταστάσεις της ΕΥΔΑΠ μέσα στα δέντρα. Καθώς περπατάει κανείς στο καλοκαιριάτικο καταμεσήμερο την Παπαφλέσσα πρός το κέντρο της πόλης, αυτή η ησυχία συνεχίζεται γιά δύο τετράγωνα, ώσπου λίγο πριν το επόμενο παρκάκι ακούς να τραγουδάνε τα τζιτζίκια κάπως περίεργα, πιό έντονα, πιό επίμονα. Με κάθε βήμα μεγαλώνει η βουή, ώσπου καταλαβαίνεις ότι ξεγελάστηκες, τα κλιματιστικά των τρόλλεϋ στην αφετηρία άκουγες τόση ώρα. Δεν χαλιέται βέβαια και τόσο ο αμέριμνος περιπατητής, αφού σε λίγα λεπτά περνάει τα 5 σταματημένα τρόλλεϋ των γραμμών 5 και 14 που κάνουν τέρμα εκεί, περνάει απέναντι τη Χριστιανουπόλεως και πάει στο καλό. Δεν έχουν όμως την ίδια ευχέρεια οι περίοικοι στις γύρω πολυκατοικίες. Βγαίνουν στα μπαλκόνια καλοκαιριάτικα και τους έρχονται τα 60 ντεσιμπέλ, σα να βρίσκονται σε κάποια βιομηχανική εγκατάσταση. Διαμαρτυρήθηκαν φυσικά παντού και πρότειναν διάφορες λύσεις, όπως το να κάνουν τέρμα τα τρόλλεϋ στη Βεΐκου ή να πάνε πέρα στο άλσος ή το Παλαί, ώσπου ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών της Αθήνας κατέληξε σε μιά συμβιβαστική λύση. Εισηγήθηκε να μεταφερθεί πιό πέρα η μία από τις δύο αφετηρίες γιά να πέσει ο θόρυβος. Εστειλε μάλιστα την πρότασή του στον Δήμο Γαλατσίου, αφού κάθε αλλαγή δρομολογίου και στάσης των συγκοινωνιών μπορεί να γίνει μόνο αν πάρει πρώτα τη σχετική έγκριση από τον Δήμο. Από την 1η Αυγούστου 2017 που έστειλε ο Ο.Α.Σ.Α. στον Δήμο Γαλατσίου την πρότασή του η μόνη απάντηση που έλαβε ήταν η άκρα δημοτική σιωπή. Το θέμα δεν είναι καθόλου αστείο, αφού ο δήμαρχος, έχοντας λάβει το 23.89% των ψήφων τη πρώτη Κυριακή των δημοτικών εκλογών, διαθέτει το 60% των δημοτικών συμβούλων και μπορεί να μπλοκάρει κάθε πρόταση αλλαγής δρομολογίου μέσα στο Γαλάτσι. Δεν είναι μάλιστα το θέμα ότι ο δήμαρχος δεν φαίνεται να συμφωνεί με την πρόταση του Ο.Α.Σ.Α., είναι ότι δεν ενδιαφέρεται ούτε να προτείνει κάποια διαφορετική λύση. Φαίνεται ότι δεν θέλει να ανέβουν τα τρόλλεϋ στη Βεΐκου, γιατί θα εμποδίσουν το παρκάρισμα στην Τράλλεων. Φαίνεται να μην θέλει την περιορισμένη μετακίνηση που προτείνει ο Ο.Α.Σ.Α. γιά να μην ενοχληθούν ενδεχομένως και άλλοι περίοικοι. Φαίνεται ακόμα να μην ενδιαφέρεται να διώξει μία από τις δύο γραμμές από το Γαλάτσι, γιά λόγους που τους ξέρει μόνο ο ίδιος. Ολα όμως φαίνονται, τίποτα δεν ακούγεται. Αν ήσαν και τα τρόλλεϋ τόσο ήσυχα όσο είναι ο δήμαρχος στο θέμα αυτό, σίγουρα οι περίοικοι της Παπαφλέσσα δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα! Μέχρι που μερικοί Γαλατσιώτες, κρίνοντας και από άλλες υποθέσεις, έχουν αρχίσει να υποψιάζονται ότι στο βάθος ο δήμαρχος δεν φαίνεται να πολυθέλει να είναι δήμαρχος ή τουλάχιστον δεν θέλει να ασκεί καθήκοντα δημάρχου, που από την φύση τους τον αναγκάζουν να παίρνει δύσκολες αποφάσεις. Αν αληθεύουν οι σχετικές εικασίες, θα πρέπει να περιμένει πάνω από ενάμισυ χρόνο γιά να απαλλαγεί αυτός από μας και εμείς από αυτόν. Ας τον διευκολύνουμε όμως τον άνθρωπο! Πρέπει να του προσφέρουμε αυτό που σήμερα δεν έχει, το αντίπαλο δέος, δηλαδή μιά αξιόπιστη εναλλακτική λύση. Ενα ενωτικό δημοκρατικό δημοτικό σχήμα που θα μπορεί όχι μόνο να τον καταγγείλει, αλλά να τον νικήσει και να δώσει μιά αξιόπιστη και αποτελεσματική δημοτική αρχή. Τέτοια σχήματα δημιουργούνται μονάχα χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς κολλήματα, χωρίς ηγεμονισμούς και χωρίς αγκυλώσεις. Εκείνα τα μεγάλα κίτρινα τζιτζίκια όμως τι θα τα κάνουμε ως τότε; Ελένη Αυλωνίτου Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’...

Περισσότερα

Το Μετρό στο Γαλάτσι

Jul 22, 2017

Το Μετρό στο Γαλάτσι

Το Μετρό στο Γαλάτσι Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “ΓΡΑΜΜΗ Γαλατσίου“, Ιούλιος 2017   Οπως όλοι οι παλιοί Γαλατσιώτες, μεγάλωσα σε μιά πόλη που λειτουργούσε σαν παρακλάδι της Πατησίων. Δεν ήμασταν μακρυά από το κέντρο της Αθήνας, αλλά μας χώριζαν ανηφοριές… Υπήρχε πάντα μιά συγκοινωνιακή απομόνωση από την Αθήνα που την υπαγόρευε η γεωγραφία, τόσο που το 1954 το κράτος, αδυνατώντας να λύσει το πρόβλημα, αποφάσισε να πάρει το Γαλάτσι από τον δήμο Αθηναίων και να το κάνει ξεχωριστή κοινότητα και μετά ξεχωριστό δήμο. Με τα χρόνια ανοίχτηκαν διάφοροι δρόμοι που μας έφεραν δίπλα το μακρυνό Μαρούσι και την Αγία Παρασκευή, όχι όμως και το κέντρο της Αθήνας. Ώσπου το 2006 μάθαμε ξαφνικά ότι σχεδιάζεται καινούργια γραμμή του Μετρό που θα πιάνει όλο το Γαλάτσι και θα το συνδέει απευθείας με το κέντρο της Αθήνας! Ηταν μόλις είχα γυρίσει στο Γαλάτσι και κατέβαινα υποψήφια δήμαρχος με τους «Πολίτες σε Δράση». Γράφαμε τότε γιά το μετρό στο πρόγραμμά μας: «Τα τρένα που θάρθουν…   Το συγκοινωνιακό πρόβλημα του Γαλατσίου δεν είναι αυτοτελές, αλλά αποτελεί κομμάτι του συνολικού συγκοινωνιακού προβλήματος του λεκανοπεδίου. Η εξάρτηση από το αυτοκίνητο αποδείχτηκε πιά προβληματική, ενώ θεωρούμε πως τη μόνη βιώσιμη μακροπρόθεσμα λύση στο συγκοινωνιακό την δίνει το μετρό. Ετσι θεωρούμε ότι η πρόσφατη εξαγγελία γιά την κατασκευή τρίτης γραμμής του μετρό, που θα φτάνει και στο Γαλάτσι, αποτελεί μιά κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση. Διαφαίνεται όμως ήδη ο κίνδυνος το μετρό να γίνει πρόφαση γιά την καταστροφή του Αλσους Βεϊκου, με τη δημιουργία αμαξοστασίου μέσα στο Αλσος. Βάζουμε τους εξής στόχους σε σχέση με το μετρό: Να πιέσουμε όσο χρειάζεται γιά την κατασκευή της τρίτης γραμμής μετρό. Να παρέμβουμε στη φάση του σχεδιασμού του μετρό γιά την χωροθέτησή του με τρόπο που να εξυπηρετεί το Γαλάτσι. Να αποτρέψουμε με κάθε μέσο τη δημιουργία αμαξοστασίου του μετρό μέσα στο Αλσος Βεϊκου, που είναι υπερτοπικής σημασίας πνεύμονας πρασίνου στο κέντρο του λεκανοπεδίου.» Πετύχαμε τον πρώτο και τον τρίτο στόχο, παλεύουμε ακόμα τον δεύτερο. Στο μεταξύ η γραμμή ονομάστηκε επίσημα «Γραμμή 4». Οταν το 2014 μπήκα στη βουλή, ήταν επόμενο ότι η πρώτη κοινοβουλευτική ερώτηση που κατέθεσα στις 12/5/2014 αφορούσε τη γραμμή 4 του μετρό. Ρωτούσα τότε απλά πότε θα ξεκινήσει το έργο. Πήρα μιά απάντηση επιφυλακτικά αισιόδοξη. Λίγο αργότερα τον ίδιο χρόνο όμως άρχισαν τα παρατράγουδα και αφορούσαν την παράλειψη από τον σχεδιασμό του έργου του σταθμού της οδού Πάρνηθος. Κατέθεσα κοινοβουλευτική ερώτηση γιά το θέμα στις 25/11/2014 και πληροφορήθηκα ότι ο σταθμός είχε κοπεί γιατί «η μορφολογία του εδάφους στη περιοχή … θα οδηγούσε σε κατασκευή σταθμού σε βάθος 50 μέτρων». Δηλαδή το Υπουργείο έλεγε στους περίοικους της οδού Πάρνηθος αυτό που έλεγε σε όλο το Γαλάτσι εδώ και δεκαετίες, «εσάς δεν μπορούμε να σας καλύψουμε γιατί είσατε πολύ ψηλά»! Την επόμενη χρονιά ήρθαμε στη κυβέρνηση και… δεν έγινε τίποτα με το μετρό μέσα στο ταραγμένο 2015. Στις 9 Μαρτίου 2016 ξαναρώτησα πότε θα ξεκινήσει η κατασκευή της γραμμής 4 και αυτή τη φορά η απάντηση ήταν αισιόδοξα αισιόδοξη, αφού είχε εξασφαλιστεί κάποια χρηματοδότηση γιά το έργο. Στις 6 Μαρτίου 2017 επανήλθα με κοινοβουλευτική ερώτηση γιά το θέμα του σταθμού της οδού Πάρνηθος. Η απάντηση ήταν επίσης πιό αισιόδοξη από το 2014, αφού μετά τα μορφολογικά της περιοχής υπήρχε η δέσμευση να επανεξεταστεί το θέμα με γνώμονα την εξυπηρέτηση των κατοίκων της περιοχής. Είχαν μεσολαβήσει και οι κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής, που ο κάθε Υπουργός πάντα τις μετράει. Είχα προτείνει τότε στους κατοίκους να εξασφαλίσουν ψηφίσματα από τους Δήμους Αθηναίων και Γαλατσίου που να στηρίζουν τη θέση τους γιά να ισχυροποιήσουν τη διεκδίκησή τους. Το έκαναν και βρήκαν στήριξη και από τους δύο Δήμους,...

Περισσότερα

Η Ανατροπή της Ενότητας

Jun 16, 2017

Η Ανατροπή της Ενότητας

Η Ανατροπή της Ενότητας Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Εφημερίδα “ΓΡΑΜΜΗ Γαλατσίου“, Ιούνιος 2017   “Η Κίνησή μας συγκροτείται από ενεργούς πολίτες  που ανήκουν στην αριστερά και την οικολογία, και από ανένταχτους, δημοκρατικούς πολίτες του Γαλατσίου που αντιλαμβάνονται την ανάγκη να απαλλαγεί η χώρα από μνημόνια, τρόικα και κυβερνήσεις που προωθούν και στηρίζουν αυτές τις πολιτικές.” Αυτή είναι η πρώτη παράγραφος της ιδρυτικής διακήρυξης της Δημοτικής Κίνησης “Ενότητα για την Ανατροπή”. Ετσι ξεκινάει το πρόσφατο ψήφισμα της δημοτικής κίνησης “Ενότητα για την Ανατροπή”, που στις δημοτικές εκλογές του 2014 στηρίχτηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ στο Γαλάτσι. Μέχρι εδώ σωστά τα λέει. Μετά υπεισέρχονται στο κείμενο ορισμένες, πως να το πω, «ανακρίβειες». Ας πούμε το μεσοπρόθεσμο που ψηφίσαμε στη Βουλή στις 18 Μαϊου εις εφαρμογή του 3ου μνημονίου δεν αποτελεί 4ο μνημόνιο. Ετσι δεν χρειάζεται την έγκριση των Ευρωπαϊκών κοινοβουλίων, ενώ αν ήταν 4ο μνημόνιο θα χρειαζότανε. Οπότε και το Γερμανικό κοινοβούλιο, που συνεδριάζει και ψηφίζει δημόσια, ποτέ δεν το ενέκρινε, δεν το συζήτησε και δεν ασχολήθηκε καν με το θέμα. Ολα αυτά και άλλα επισημάνθηκαν στη συνέλευση της Δημοτικής Κίνησης “Ενότητα για την Ανατροπή” που ενέκρινε το ψήφισμα με ψήφους 30 υπέρ και 23 κατά στις 17 Μαϊου 2017. Δεν επηρέασαν όμως τους συντάκτες του ψηφίσματος γιατί, όπως αναγνώρισαν και οι ίδιοι, δεν ήταν αυτό το θέμα τους. Το θέμα τους ήταν να διαχωρίσουν επιδεικτικά τη θέση τους από τον ΣΥΡΙΖΑ, γιά να μην τους κατηγορούν διάφοροι από εδώ και από εκεί γιά διάφορα. Λες και γίνεται να δρά κανείς πολιτικά με αποτελεσματικότητα στον χώρο της Αριστεράς και να μην τον συκοφαντούν. Εχω συνεργαστεί με τους δύο δημοτικούς συμβούλους της Ενότητας γιά την Ανατροπή εδώ και 11 χρόνια και στήριξα με κάθε τρόπο την δημοτική κίνηση το 2014. Καταλαβαίνω ότι σήμερα με την απόφασή τους επιδιώκουν να αποφύγουν τις επικρίσεις γιά τις δύσκολες αποφάσεις που παίρνει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω όμως ότι το μόνο που θα καταφέρουν θα είναι να τους κατηγορούν από εδώ και πέρα ότι δεν έχουν πολιτική νομιμοποίηση, γιατί χωρίς την στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχαν εκλεγεί. Βέβαια η δημοτική κίνηση έχει τα όργανα και τις διαδικασίες της, μέσα από τα οποία θα καθορίσει τις παραπέρα ενέργειές της. Μέχρι τώρα οι διαδικασίες αυτές έδειξαν ότι η απόφαση καταγγελίας του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκει αντίθετους το 43% των μελών της Ενότητας γιά την Ανατροπή. Εκ των πραγμάτων στις δημοτικές εκλογές του 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ θα εκπροσωπηθεί από νέο δημοτικό σχήμα, μέχρι τότε όμως κανένας δεν μπορεί να μας διώξει από την δημοτική μας κίνηση. Μας θύμισαν όμως οι συναγωνιστές μας στην Ενότητα γιά την Ανατροπή ότι κοινός μας στόχος είναι να απαλλαγεί η χώρα από τα μνημόνια. Στη πορεία προέκυψαν διαφωνίες γιά το πως θα το πετύχουμε αυτό, παραμένει όμως πάντοτε ο σταθερός μας στόχος. Αν αφήσουμε στην άκρη τις περίτεχνες θεωρητικές αναλύσεις, θα κριθούμε στο τέλος από το πόσα λεφτά έχει στη τσέπη του ο μέσος Ελληνας και από το πόσο θα ρίξουμε την ανεργία. Τα υπόλοιπα είναι λόγια του αέρα. Εγώ δέχομαι να κριθώ από το αποτέλεσμα της δράσης μου, περιμένω το ίδιο και από τους συναγωνιστές στην “Ενότητα γιά την Ανατροπή”. Ελένη Αυλωνίτου Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’...

Περισσότερα

Δελτίο Τύπου Ελένης Αυλωνίτου 26/5/2017

May 26, 2017

Δελτίο Τύπου Ελένης Αυλωνίτου 26/5/2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 26 Μαΐου 2017 Η ΕΛΕΝΗ ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ ΣΤΟ 8Ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΙΕΦΣΚΙ   Η Ελένη Αυλωνίτου, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’Αθήνας εκπροσώπησε τον Πρόεδρο του Ελληνικού Κοινοβουλίου κ. Νικόλαο Βούτση αλλά και την Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου (Parliamentary Assembly of the Mediterranean – PAM) στο 8ο Διεθνές Οικολογικό Συνέδριο Νιέφσκι, που διεξάγεται στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας στις 25-26 Μαΐου 2017. Η Ελένη Αυλωνίτου στον χαιρετισμό της στην ολομέλεια του συνεδρίου μετέφερε τον χαιρετισμό του Προέδρου του Ελληνικού Κοινοβουλίου κ. Νικολάου Βούτση και τόνισε τη σημασία που δίνει η Ελλάδα στα περιβαλλοντικά ζητήματα και στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Επεσήμανε τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη προσπάθεια αυτή, με την καθιέρωση υψηλών περιβαλλοντικών προδιαγραφών, την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την εφαρμογή του Συστήματος Εμπορίας Εκπομπών και την χρήση καθαρότερων καυσίμων. Τόνισε τη σημασία της εφαρμογής της συμφωνίας των Παρισίων γιά την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και χαιρέτισε το Ρωσικό ενδιαφέρον γιά την αντιμετώπιση περιβαλλοντικών θεμάτων. Εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Μεσογείου (PAM), ως αντιπρόεδρος της 2ης Μόνιμης Επιτροπής γιά την Οικονομική, Κοινωνική και Περιβαλλοντική Συνεργασία, η Ελένη Αυλωνίτου ευχαρίστησε την Διακοινοβουλευτική Συνεργασία της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών γιά την πρόσκληση προς την PAM και εξέφρασε την ισχυρή δέσμευση της PAM γιά την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών θεμάτων και της κλιματικής αλλαγής, καταθέτοντας στο συνέδριο σχετική έκθεση των δράσεων της PAM. Οι εργασίες του 8ου Διεθνούς Οικολογικού Συνεδρίου Νιέφσκι ολοκληρώνονται σήμερα, 26 Μαΐου 2017.   Πολιτικό γραφείο Ελένης Αυλωνίτου Βουλευτή Β’Αθήνας...

Περισσότερα

Πολεμώντας τα αναβολικά υπερασπιζόμαστε την Ολυμπιακή ιδέα

May 5, 2017

Χαιρετισμός της Ελένης Αυλωνίτου στην ημερίδα, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, με θέμα: «Πολεμώντας τα αναβολικά υπερασπιζόμαστε την Ολυμπιακή ιδέα»   Πριν 121 χρόνια, όταν το διεθνές Ολυμπιακό κίνημα αναβίωσε τους Ολυμπιακούς αγώνες, αποφάσισε να θέσει πολύ ψηλά τον πήχυ του καθαρού ερασιτεχνικού αθλητισμού. Ορισε περιεχόμενο του ερασιτεχνικού αθλητισμού όχι μόνο την υψηλή αθλητική επίδοση, αλλά και μιά ολόκληρη νοοτροπία ζωής του αθλητή. Το αφιλοκερδές, το έντιμο και καθαρό, το ωραίο το μεγάλο και το αληθινό θεσμοθετήθηκαν ως αυτονόητη βάση του Ολυμπιακού κινήματος, που από μιά τέτοια αφετηρία εκαλείτο να κινηθεί μόνο υψηλότερα. Οταν όμως θέτεις ψηλά τον πήχυ, ενώ οι πολλοί αγωνίζονται να τον περάσουν από πάνω, μερικοί εξυπνάκηδες νομίζουν ότι μπορούν να τον περάσουν από κάτω! Γιά τον λόγο αυτό βέβαια έχουμε τους κριτές θα πει κανείς και γιά χρόνια οι κριτές, με καθαρό μάτι και με το χρονόμετρο και τη μεζούρα στο χέρι αρκούσαν για να εξασφαλίζουν καθαρούς αγώνες. Μέχρι που η σύγχρονη επιστήμη μας έδωσε την βαθύτερη κατανόηση, σε μοριακό επίπεδο, του πως λειτουργεί ο ανθρώπινος οργανισμός. Ξαφνικά τα διάφορα μαντζούνια αύξησης των αθλητικών επιδόσεων, που είχαν τόση αποτελεσματικότητα όσο και ένα τυχερό λαγοπόδαρο, αντικαταστάθηκαν από χημικές ενώσεις που τα ονόματά τους ακούγονται στον μέσο άνθρωπο σαν άμπρα-καντάμπρα στο πιό περίπλοκο, αλλά που φέρνουν αποτελέσματα. Ετσι ξεκίνησε ένα κυνηγητό ανάμεσα στις αθλητικές αρχές και στους απατεώνες, με τους καθαρούς αθλητές να απορούν αν οι ίδιοι είναι απλά κομπάρσοι σε μιά παράσταση του Φράνκενσταϊν. Πολλές και ποικίλες οι επίμαχες χημικές ουσίες και πολυσχιδής η δράση τους, συνήθως όμως δουλεύουν όπως όλα τα φάρμακα, παίρνεις τη δόση σου, αρχίζει η δράση της και σε λίγο βλέπεις το αποτέλεσμα. Μετά καθώς αποβάλλονται από τον οργανισμό παύει η δράση τους και αν δεν πάρεις άλλη δόση, αυτό ήταν, τελείωσε. Ετσι δουλεύουν τα φάρμακα στον αθλητισμό, με μία εξαίρεση, τα αναβολικά. Γιατί τα αναβολικά στον χρόνο που δρούν προκαλούν ένα αποτέλεσμα που παραμένει. Τα αναβολικά, σε συνδυασμό με ένα κατάλληλο προπονητικό πρόγραμμα, κτίζουν μυϊκό σύστημα, που μπορεί να διατηρηθεί και μετά την διακοπή τους. Οπότε κάποιος αθλητής μπορεί να διακριθεί όχι γιατί πήρε κάτι λίγο πριν τον αγώνα, που μπορεί να το βρούμε στον έλεγχο, αλλά γιατί πήρε κάτι πέρυσι, που κανείς δεν τον ήξερε, και το εξαργυρώνει φέτος. Βέβαια μετά 10-20 χρόνια ο αθλητής αυτό θα το πληρώσει, με καρδιοπάθειες, καρκίνους και ηπατικά νοσήματα, αλλά ποιός θα τον θυμάται τότε. Ετσι η καταπολέμηση των αναβολικών γίνεται ζήτημα καίριας σημασίας και πρώτης προτεραιότητας αν θέλουμε να έχουμε καθαρό αθλητισμό και υγιείς αθλούμενους. Η βελτίωση των αναλυτικών μεθόδων και οι έλεγχοι εκτός αγώνων είναι βασικά μέσα στον αγώνα αυτόν, αλλά πάντα τρέχουμε γιά να προλάβουμε, αφού το κλέψιμο πάντα προηγείται κατά ένα βήμα της σύλληψης. Το Ελληνικό κοινοβούλιο πέρυσι με τον Ν 4373/2016 εναρμόνισε την Ελληνική νομοθεσία με τον νέο Κώδικα Αντιντόπινγκ του Παγκόσμιου Οργανισμού Αντιντόπινγκ και έχει πλήρη επίγνωση του προβλήματος και την αποφασιστικότητα να το αντιμετωπίσει. Δεν αρκούν όμως μόνο οι νόμοι, χρειάζεται να γίνει συνείδηση στον χώρο του αθλητισμού ο καταστροφικός ρόλος των αναβολικών και η ανάγκη αντιμετώπισής τους. Καμμία ανοχή στα αναβολικά! Αυτό εξυπηρετεί η σημερινή σας εκδήλωση. Εκ μέρους του Προέδρου της Βουλής κ. Νικολάου Βούτση σας μεταφέρω τους θερμούς χαιρετισμούς και την ειλικρινή συμπαράσταση του Ελληνικού Κοινοβουλίου στον αγώνα...

Περισσότερα