Άρθρα

Novartis Gate

Jan 20, 2019

Novartis Gate Ξαφνικά ενώ οι πρώτες μέρες του χρόνου κυλούσαν ήρεμα, έσκασε σαν βόμβα η ευτυχώς αποτυχημένη προσπάθεια φυγής του κ. Μανιαδάκη, προστατευόμενου μάρτυρα στο σκάνδαλο Novartis και η μετατροπή status του από προστατευόμενο μάρτυρα σε κατηγορούμενο. Ηταν επόμενο να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και η ελληνική κοινωνία να βομβαρδίζεται καθημερινά από ραγδαίες εξελίξεις του σκανδάλου Novartis, της φαρμακευτικής εταιρείας που μέσα στη περίοδο της κρίσης με αθέμιτες πρακτικές απέκτησε δεσπόζουσα θέση στην ελληνική αγορά, αυξάνοντας τη φαρμακευτική δαπάνη και στερώντας τα ασφαλιστικά ταμεία από πολύτιμους πόρους, αλλά και την πρόσβαση βαριά πασχόντων ασθενών στη πολύτιμη θεραπεία τους. Αυθόρμητα, καθώς οι πληροφορίες διαδέχονται η μία την άλλη σε ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από αυτό που μπορεί να απορροφήσει ο απλός πολίτης, σκέφθηκα τον διάχυτο πανικό της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ 11 μήνες πριν, που μεταφραζόταν σε απειλές κατά στελεχών της κυβέρνησης, αλλά και των προστατευόμενων μαρτύρων, που σιγά σιγά ξετύλιγαν το κουβάρι της εμπλοκής πολιτικών προσώπων στο σκάνδαλο. Τι δεν είπαν! Πληρωμένους κουκουλοφόρους τους αποκαλούσαν οι κ. Σαμαράς και Γεωργιάδης, θα βρεθούν και θα τιμωρηθούν καθώς η Ελλάδα είναι μικρή, διαμήνυε ο κ. Σαλμάς ή δεν θα μείνουν για πάντα στη σκιά, προειδοποιούσε ο κ. Βενιζέλος. Λίγο καιρό πριν οι Ευρωβουλευτές της ΝΔ είχαν κάνει ότι περνούσε από το χέρι τους, προκειμένου να μην υιοθετηθεί ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου που ενίσχυε τη προστασία μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος, υπογραμμίζοντας την καταλυτική τους σημασία στην αποκάλυψη σοβαρών παρανομιών και σκανδάλων. Γιατί άραγε; Εχει αλλεργία η ΝΔ στους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος. Γνώριζε τι θα επακολουθήσει και δρούσε προληπτικά; Μπορεί ο κ. Μητσοτάκης με τα δωράκια της Siemens να αποτελεί πρότυπο καταπολέμησης της διαφθοράς; Νοιάζεται η ΝΔ για την καταπολέμιση της διαφθοράς; Εάν ναι, γιατί δεν ψήφισε το σχετικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου; Πως να ψηφίσει όμως εναντίον του εαυτού της; Θέλει μεγάλη γενναιότητα γιά να διαχωρίσεις τη θέση σου από τη κατάθεση στοιχείων, δικού σου ανθρώπου, του κ. Μανιαδάκη τον Ιανουάριο 2018, όταν ακόμη δεν είχαν προκύψει στοιχεία εναντίον του και κατέθετε ως προστατευόμενος μάρτυρας, αποκαλύπτοντας ότι ο κ. Σαλμάς είχε παραμάγαζο, διαμορφώνοντας μαζί με φαρμακευτικές εταιρείες τη πολιτική του υπουργείου του, ότι υπήρχαν συγκεκριμένοι σύμβουλοι υπουργών που εισηγούντο την υπερκοστολόγηση των φαρμάκων της Novartis και ήταν αδύνατο να μην γνωρίζουν οι κ. Λομβέρδος και Γεωργιάδης ή ότι το Harvath project που ικανοποιούσε τα αιτήματα της Novartis το έφτιαξαν συνεργάτες του κ. Σαμαρά, εισάγοντας έτσι νέα φάρμακα στην αγορά και στο σύστημα υγείας. Εξυπνα η Novartis στρατολόγησε όλους τους συνεργάτες υπουργών υγείας και πρωθυπουργού και ασκούσε πολιτική στον πιό ευαίσθητο τομέα της χώρας, το φάρμακο. Εβαζε τα φάρμακά της στη λίστα φαρμάκων του ΕΣΥ, κρατούσε τα φθηνότερα φάρμακα των ανταγωνιστών της απέξω, τιμολογούσε η ίδια τη τιμή κυκλοφορίας τους, πληρωνόταν πρώτη όταν οι άλλοι περίμεναν μήνες και αντικατέστησε επαξίως το Υπουργείο Υγείας στον τομέα αυτό. Ο κ. Μανιαδάκης με δύο αποφάσεις του όρισε ότι η τιμή φαρμάκου θα καθορίζεται από την αγορά (την οποία άλλωστε ρύθμιζε η Novartis) και απέρριψε να γίνεται η τιμολόγηση με βάση τη δραστική ουσία, ώστε να υπάρχει ενιαία τιμή φαρμάκου, με αποτέλεσμα την εκτόξευση τιμών φαρμάκων της Novartis. Αλήθεια ποιανού συμφέροντα ο κ. Μανιαδάκης κοσμήτωρ της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας εξυπηρετούσε όταν, κατά παράβαση του νόμου, διατηρούσε την εταιρεία Evroston ευθέως ανταγωνιστική με τα συμφέροντα του δημοσίου, με διοικητική μάνατζερ υπάλληλο του ΚΕΕΛΠΝΟ! ενώ ταυτόχρονα είχε σύμβαση με τη Novartis; Μετά φταίει η κα Τουλουπάκη, οι εισαγγελείς, η κυβέρνηση. Από τον Κωνσταντίνο Μανιαδάκη, κομμουνιστοφάγο της περιόδου Μεταξά με τις βάναυσες ανακριτικές μεθόδους του ρετσινόλαδου, περάσαμε στο Νίκο Μανιαδάκη που λαδώνεται και λαδώνει για να προωθήσει τα συμφέροντα τρίτων εις βάρος του κοινωνικού συμφέροντος. Οταν ο κλοιός σφίγγει γύρω του, η...

Περισσότερα

Απορίες ψάλτου βηξ

Jan 20, 2019

Απορίες ψάλτου βηξ Ενάμισυ μήνα πριν βγούμε από τα μνημόνια ο κ. Θεοδωρικάκος, συντονιστής στρατηγικού σχεδιασμού της ΝΔ ανέφερε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί χυδαίες μεθοδεύσεις παρακρατικού χαρακτήρα ενάντια στους πολιτικούς του αντιπάλους, γιατί έχει ήδη ηττηθεί ιδεολογικά, πολιτικά και αξιακά. Ακολούθησε ο κ. Γεωργιάδης ξεκαθαρίζοντας «ότι το ζήτημα είναι να ηττηθεί ιδεολογικά ο ΣΥΡΙΖΑ» γιατί «ο Τσίπρας δεν είναι αριστερός, είναι τυχοδιώκτης.» Στη συνέχεια τη σκυτάλη παρομοίου άσματος πήρανε διάφορα στελέχη ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για να το τερματίσει πρόσφατα ο κ. Μητσοτάκης λέγοντας « να τελειώνουμε με τον ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο γι αυτά που κάνει αλλά γι’ αυτά που πιστεύει»! Κατ’ αρχάς ο κ. Μητσοτάκης αγνοεί ότι οι ιδέες της αριστεράς είναι σύμφυτες με τις ταξικές συγκρούσεις που ποτέ δεν τελειώνουν, καθώς η ανισότητα γεννιέται μαζί με τον άνθρωπο. Επιπλέον ως γνήσιος νεοφιλελεύθερος με ακροδεξιά λαϊκιστική ρητορική θεωρεί ότι ο κόσμος υπακούει στο μονάρχη, όπου η εξουσία του μεταβιβάζεται κληρονομικά στους απογόνους του, οι οποίοι ακολούθως, φροντίζοντας για τα συμφέροντα της τάξης τους, διευρύνουν τις κοινωνικές ανισότητες. Στη σημερινή εποχή της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, η δεξιά κατάφερε να προσαρτήσει το ΠΑΣΟΚ στο άρμα της, με αποτέλεσμα αυτό να χάσει την ικανότητά του να αναδεικνύει τις πολιτικές διαστάσεις των κοινωνικών ανισοτήτων, ασκώντας πάνω σ’ αυτές πραγματική ηγεμονία. Το ότι φθάσανε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να συγκυβερνούν, ελέω μνημονίων που και οι δύο προκάλεσαν, ήταν απλά ένα συνεπακόλουθο μιας σχέσης εναλλαγής εξουσίας σε αγαστή συνεργασία, ώστε να μην θίγονται τα συμφέροντα κανενός. Οι επιλογές της δεξιάς υιοθετήθηκαν σε τέτοια έκταση από τους σοσιαλδημοκράτες, μπερδεύοντας τους πολίτες τόσο πολύ, που δεν μπορούσαν πλέον να διακρίνουν πότε η δεξιά λειτουργεί ως δεξιά και πότε ως σοσιαλδημοκρατία. Η κεντροαριστερά επέλεξε να εξαφανίσει διαχειριστικά τις όποιες διαφορές, που στην πραγματικότητα είναι τεράστιες. Η κακοδιαχείριση των δύο εκπροσώπων του παλαιού πολιτικού συστήματος συνεχίστηκε όταν τα μνημόνια επιβλήθηκαν στη χώρα, αφού χέρι χέρι κόβανε μισθούς και συντάξεις και χέρι χέρι συνέχιζαν να δανείζονται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από τις τράπεζες γιά τα κόμματά τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως πάντα πράττει η αριστερά στις δύσκολες ιστορικές στιγμές, ανέλαβε να καθαρίσει εκεί όπου οι άλλοι επί πέντε χρόνια απέτυχαν. Ο αγώνας δόθηκε σε ναρκοθετημένο γήπεδο. Το καλοκαίρι 2015 είχε την επιλογή να αποδράσει καταγγέλλοντας και αφήνοντας το λαό στη μοίρα του ή να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, νεοφιλελεύθερης κοπής, που δεν είχε σχέση με την ιδεολογία του. Τον Σεπτέμβριο 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε λαϊκή εντολή να διαχειρισθεί το μνημόνιο που διαπραγματεύτηκε, θεωρώντας ότι μαζί μ’ ένα παράλληλο πρόγραμμα θα έβγαζε τη χώρα από τα μνημονιακά προγράμματα με τη κοινωνία όρθια, πράγμα που κατάφερε τον περασμένο Αύγουστο. Εκείνη τη περίοδο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σκέφτηκε την αριστερή καθαρότητα γιατί όταν το καράβι βουλιάζει δεν έχει σημασία η ιδεολογία σου αλλά να σωθούν οι επιβάτες. Εάν αναζητούσε την συμβολική και αξιακή του ταυτότητα, οι εκπρόσωποι της συντήρησης θα έστηναν χορό τρικούβερτο με θυσία τον λαό. Ξέρετε τι είναι να σε κατηγορούν οι πολιτικοί σου αντίπαλοι ότι δεν είσθε αρκούντως αριστεροί, όταν πασχίζουμε να βγάλουμε το λαό μέσα από νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα λιτότητας που οι ίδιοι τον οδήγησαν; Ξέρετε τι είναι να εφαρμόζει ο ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά δικό του πρόγραμμα δίκαιης ανάπτυξης με επίκεντρο τον κόσμο της εργασίας, με ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, της απαχόλησης και της κοινωνικής συνοχής; Πως λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης να μην μεταχειρίζεται ιδέες, συμβολικές ρίζες και αξιακούς στόχους γιά να πλήξει τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν νοιώθει ότι είναι γυμνός επιχειρημάτων, όταν η καταστροφολογία της οικονομίας δεν πείθει την κοινωνία και η προσπάθεια κατασκευής κυβερνητικών σκανδάλων, μήπως και πατσίσουν με τα δικά τους αποδεδειγμένα από τη δικαιοσύνη σκάνδαλα, δεν πείθουν ούτε τους δικούς τους! Πως ο κ. Μητσοτάκης να εφαρμόσει το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά...

Περισσότερα

Ω! ΚΕΕΛΠΝΟ, το μεγαλείο σου!

Dec 18, 2018

Ω! ΚΕΕΛΠΝΟ, το μεγαλείο σου! Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην εφημερίδα KONTRANEWS στις 16.12.2018 Πριν από λίγες μέρες ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης παρέδωσε το πόρισμα της Εξεταστικής επιτροπής (1997-2014) στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για περαιτέρω διερεύνηση. Η κυβέρνηση υλοποιώντας τη δέσμευσή της ότι καμμία υπόθεση δεν θα συγκαλυφθεί, δεν θα συμψηφιστεί, δεν θα μπεί κάτω από το χαλί, παραδίδει στη δικαιοσύνη πλούσιο υλικό για ενδελεχή έλεγχο, ώστε να αποδοθούν ευθύνες όπου και εάν υπάρχουν. Μέσα από τις 158 σελίδες του πορίσματος αποτυπώνονται ανάγλυφα ο τρόπος διαχείρισης στον ευαίσθητο χώρο της Υγείας, όπου μαζί με τα εξοπλιστικά απετέλεσαν τις βασικές αιτίες της χρεωκοπίας και πτώχευσης της χώρας. Από το πόρισμα σταχυολόγισα ένα πολύ μικρό κομμάτι, το πιό ανώδυνο, που αφορά 23 παράνομες προσλήψεις στο ΚΕΕΛΠΝΟ έναν δημόσιο οργανισμό που λειτουργούσε απόλυτα παραθεσμικά μέσα στη καρδιά του κράτους, αναδεικνύοντας την νοοτροπία αλλά και την ιδιοκτησιακή, για το κράτος, αντίληψη των κυβερνώντων. Το έργο «Προσλήψεις στο ΚΕΕΛΠΝΟ και Εσύ μπορείς» θα ήταν μία κωμωδία αν δεν σκεφτόταν κάποιος τις τραγικές συνέπειες αυτής της αντίληψης που οδήγησαν στη φτώχεια, στην εξαθλίωση και στην ξενιτειά πολλούς συμπολίτες μας. Σκηνή Α’. Ο πρώην πρόεδρος των εργαζομένων του ΚΕΕΛΠΝΟ παρουσιάζει στο μικτό κλιμάκιο ελέγχου το έγγραφο 8094/11.12.2013 με 70 άτομα προσωπικό, μεταξύ των οποίων και 23 προσληφθέντες. Οταν οι ελεγκτές ζητάνε το παρουσιολόγιο, διαπιστώνεται ότι οι 23 δεν απασχολήθηκαν ποτέ στη δομή. Κανείς διευθυντής δεν έχει εισηγηθεί τη πρόσληψή τους, καμμία απόφαση του Δ.Σ. δεν υπάρχει, καμμία σύμβαση δεν έχει υπογραφεί. Σκηνή Β’ Οι ελεγκτές αναλώνονται σε μία δαιδαλώδη και χρονοβόρα διαδικασία (με κρύπτες πίσω από γυψοσανίδες) να μάθουν για τους άφαντους υπαλλήλους που προσλήφθηκαν στις 15.7.2013, όπου ούτε η ειδικότερη σχέση απασχόλησης, ούτε ο χαρακτήρας της σύμβασης, ούτε ο πραγματικός εργοδότης, ούτε ο φορέας υπηρεσίας τους, ούτε η προέλευση των αποδοχών τους, μπορούσε να φανεί εξ αρχής. Στο ΚΕΕΛΠΝΟ δεν υπήρχε σύστημα ηλεκτρονικού πρωτοκόλλου ενώ για το διάστημα 2012-2014 είχαν απολεσθεί τα βιβλία του υπηρεσιακού πρωτοκόλλου, με αποτέλεσμα η νόθευση εγγράφων και η όποια νομιμοφάνεια προσλήψεων να είναι παιχνιδάκι. Σκηνή Γ’ Μαρτυρικές καταθέσεις, που οδηγούν στην ανεύρεση των προσληφθέντων: 1)Υπουργός κ. Γεωργιάδης « Δεν προσέλαβα κανένα υπάλληλο, το ΚΕΕΛΠΝΟ τους προσέλαβε. 2)κα Κρεμαστινού Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΕΕΛΠΝΟ «Δεν μπορούσε το ΚΕΕΛΠΝΟ να προσλάβει χωρίς γνώση και έγκριση του Υπουργού. Πάντως δεν προσέλαβε το Δ.Σ. Ο υπουργός ήταν γνώστης και ενημερωνόταν γιά όλα τα ζητήματα και του προσωπικού. Την πολιτική την φτιάχνει ο υπουργός άρα και οι υπηρεσίες από κάτω ακολουθούν τις οδηγίες του υπουργού». 3) κ.Παπαδημητρίου πρώην Διευθυντής επί 25 χρόνια στο ΚΕΕΛΠΝΟ. «Υπήρχε εκπρόσωπος του υπουργού στο Δ.Σ. ήταν εκεί να βλέπει εάν τηρείται η νομιμότητα, Οι 23 πήγαιναν στις υπηρεσίες του Υπουργείου. Στο Υπουργείο ήταν»! αναφωνεί, παραδεχόμενος ότι το ΚΕΕΛΠΝΟ ήταν πάντα το μακρύ χέρι του Υπουργού. 4) κα Σκοπούλη πρώην Υφυπουργός Υγείας « Οι 23 άνθρωποι μπήκαν εκεί να καλύψουν κάποιες πολιτικές ανάγκες. Συμμετέχει ο εκάστοτε υπουργός. Εχουμε ένα παρακράτος με το ΚΕΕΛΠΝΟ, το καταλάβατε;» Στην επίμαχη ερώτηση στον κ. Γεωργιάδη «αφού τους είχε ανάγκη, γιατί δεν τους προσλάμβανε απευθείας στο υπουργείο για το γραφείο του και έπρεπε να προσληφθούν από το ΚΕΕΛΠΝΟ, ενώ δεν εργάστηκαν εκεί ούτε λεπτό», δεν απάντησε! Πως να απαντήσει άλλωστε, όταν το πόρισμα εξηγεί ότι δεν υπήρχε καμμία νομική δυνατότητα πρόσληψης ούτε ενός επιπλέον υπαλλήλου στο υπουργείο, αφού οι θέσεις είχαν καλυφθεί ενώ το ΚΕΕΛΠΝΟ δεν είχε ανάγκη ούτε ενός διοικητικού υπαλλήλου, αλλά εάν είχε, θα ζητούσε νοσηλευτές ή γιατρούς. ΄ Ο κ. Γεωργιάδης επίσης δηλώνει ότι πήρε 13 από τους προσληφθέντες στο γραφείο του για δουλειές του ΚΕΕΛΠΝΟ. Οταν ρωτήθηκε μία από αυτούς για τα προσόντα της πρόσληψής της απάντησε ότι παρακολούθησε σεμινάρια στην...

Περισσότερα

Αρθρο Ελένης Αυλωνίτου “Το ασφαλιστικό της ΝΔ” 2.12.2018

Dec 8, 2018

Το Ασφαλιστικό της ΝΔ Γιά να καταλάβει κάποιος τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΝΔ, ώστε συνειδητά να την απορρίψει, πρέπει να κατανοήσει τη θεωρία της εκεί που τον πονάει, γιά παράδειγμα στη σύνταξή του. Με κεντρική νεοφιλελεύθερη ιδέα ότι κανένας περιορισμός δεν πρέπει να τίθεται στην ικανότητα του ιδιωτικού τομέα να αυξάνει τα κέρδη του, καθώς αποτελεί τον βασικό μοχλό της ανάπτυξης, οι επιχειρηματίες θεωρούνται η τάξη που παράγει πλούτο, επομένως το συμφέρον τους συμπίπτει με το συμφέρον της κοινωνίας συνολικά. Αυτό σημαίνει ότι οι απαιτήσεις τους σε χαμηλή φορολογία, χαμηλούς μισθούς και υψηλές επιδοτήσεις θα πρέπει να ικανοποιούνται. Οι χαμηλότεροι φόροι των επιχειρήσεων αυξάνουν τα κέρδη, άρα και τις επενδύσεις, άρα αυξάνουν και την απασχόληση. Οι χαμηλότεροι μισθοί φέρνουν αυξημένα κέρδη, άρα αυξάνουν τις επενδύσεις και την απασχόληση. Επομένως οι ρυθμίσεις του χρόνου εργασίας, των απολύσεων, τα υψηλά επιδόματα ανεργίας πρέπει να καταργηθούν, όπως επίσης να πάει στο πυρ το εξώτερον κάθε συνδικαλιστική διεκδίκηση. Ομως η ΓΣΕΕ θεωρεί ότι «η αύξηση των κερδών δεν μετατρέπεται αναγκαστικά σε επενδύσεις», (μάλλον στα προηγούμενα χρόνια μετατρεπόνταν σε φορτωμένες βαλίτσες που ταξίδευαν σε ευρωπαϊκές τράπεζες), «καθώς οι επενδύσεις είναι συνάρτηση της ζήτησης, κυρίως της ιδιωτικής κατανάλωσης που εξαρτάται έντονα από το ύψος των μισθών». Επιπλέον η ΝΔ προτείνει για την αναθεώρηση του Συντάγματος τη δυνατότητα ενός κόφτη, ώστε να μην προκύπτουν δημοσιονομικά ελλείμματα, δηλαδή πλήρη συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού, καθώς αυτά μειώνουν τις δανειακές ανάγκες του δημοσίου και οδηγούν σε χαμηλότερα επιτόκια. Εφόσον όμως οι φόροι, αλλά και το έλλειμμα πρέπει να μειωθούν, μοιραίως το κράτος θα περιορίσει τις δημόσιες δαπάνες του, δηλαδή θα συρρικνώσει το κοινωνικό κράτος, ήτοι τις δαπάνες για την υγεία, την παιδεία τη πρόνοια και όποιον άλλο τομέα λειτουργεί προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Τέλος, εφόσον όλα αυτά είναι καλά γιά την οικονομία, άρα και γιά το σύνολο της κοινωνίας γιατί να μην επεκταθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα και στον δημόσιο τομέα και το κράτος να διευκολύνει αυτή την επέκταση ακόμη και στα δημόσια αγαθά της υγείας και παιδείας της κοινωνικής ασφάλισης; Ας δούμε λοιπόν τι θα συμβεί στο τομέα της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης με τη νεοφιλελεύθερη ΝΔ, που εδώ και χρόνια επιχειρεί μία στρατηγική ιδιωτικοποίησης με κίνητρο τη διαχείριση των ειφορών δισ. ευρώ από ιδιωτικά συμφέροντα, που επενδύουν στις χρηματιστικές αγορές. Η ΝΔ προτείνει στο πρόγραμμά της οριζόντια μείωση των ασφαλιστικών εισφορών από 20% στο 15% σε όλες τις κατηγορίες επαγγελματιών, οδηγώντας σε πλήρη κατάρρευση το δημόσιο σύστημα ασφάλισης, που με τόσο κόπο ορθοπόδησε με τη σημερινή κυβέρνηση. Είναι γνωστό ότι η ο ΣΥΡΙΖΑ παρέλαβε ένα ασφαλιστικό με 1,1 δισ. έλλειμμα και κατόρθωσε να το κάνει 1 δισ. πλεονασματικό, δημιουργώντας συνθήκες βιωσιμότητας μέχρι το 2070. Με τη πρόταση της ΝΔ έρχεται το πρώτο βήμα υπονόμευσης της κοινωνικής ασφάλισης, καθώς δημιουργείται στο σύστημα 2 δισ. έλλειμμα ετησίως, με αποτέλεσμα να υποστούν οι συνταξιούχοι νέες περικοπές των συντάξεων, καθώς η συνταξιοδοτική δαπάνη δεν μπορεί να ξεπερνά τα 16,2% του ΑΕΠ. Το κερασάκι όμως στη τούρτα για την ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης έρχεται με την πρόταση της ΝΔ για επιλογή του ασφαλισμένου της επικουρικής του ασφάλισης σε ιδιωτικές εταιρίες. Τι συνέπειες έχει αυτό; Ενα δημοσιονομικό έλλειμμα 55 δισ., εξαιτίας της μετάβασης στο σύστημα που προτείνει η ΝΔ, αφού ένα τμήμα ασφαλισμένων δεν θα πληρώνει εισφορές, πηγαίνοντας σε ένα άλλο ιδιωτικό σύστημα. Οι συνταξιούχοι πληρώνονται από τις εισφορές των εργαζομένων, επομένως μία τέτοιου μεγέθους διατάραξη θα κάνει τους συνταξιούχους να ψάχνουν στα ΑΤΜ να βρούνε τη σύνταξή τους. Ασε που ένα νέο μνημόνιο θα είναι προ των πυλών!. Στο δρόμο προς τη κάλπη ας ενημερωθούν οι συνταξιούχοι τι προτείνει η ΝΔ γιατί δεν έχουν περάσει λίγα στα χρόνια της λιτότητας των μνημονίων. Δεν έχουν...

Περισσότερα

Κράτος – Εκκλησία: μία ταραχώδης σχέση

Nov 28, 2018

Κράτος – Εκκλησία: μία ταραχώδης σχέση Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην εφημερίδα KONTRANEWS στις 18.11.2018 Εκ των πραγμάτων οι σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας είναι φιλοσοφικά αποσαφηνισμένες. Η διάκριση των ρόλων προκύπτει από τη διαφορά, τόσο της δομής τους αλλά και της αποστολής τους, με το κράτος συγκροτημένο ως πολιτειακή δομή και την εκκλησία ως πνευματικό σχήμα. Αν και η εκκλησία δεν είναι πολιτικός θεσμός, οφείλει όμως η οργάνωση και λειτουργία της να εναρμονίζεται με την συνταγματική νομιμότητα. Μέσα στα χρόνια διαφορετικά πρόσωπα της εκκλησιαστικής ηγεσίας επεζήτησαν ρόλο κοσμικού καθοδηγητή, όπου με διχαστικά κηρύγματα από άμβωνος ή με οικονομικές διεκδικήσεις δημόσιας περιουσίας προσπάθησαν να θέσουν υπό την εξουσία τους διάφορα θέματα της κοινωνικοπολιτικής ζωής και να διαδραματήσουν ένα πολιτικό ρόλο για τον εαυτό τους ως αυτόνομο πόλο εξουσίας. Η καθιέρωση του πολιτικού όρκου σε όλο το πλαίσιο της κρατικής λειτουργίας (βουλή, δικαστήρια κλπ), η κοσμική κηδεία και ταφή, η καύση των νεκρών, η θρησκευτική εκπαίδευση στα σχολεία, η ρύθμιση της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι κάποια επίμαχα σημεία που έφερναν σποραδικά σε σύγκρουση τη σχέση εκκλησίας και κράτους, όπου καμμία μέχρι σήμερα κυβέρνηση δεν ανέλαβε την πρωτοβουλία να σπάσει αυγά. Ετσι το κοινό ανακοινωθέν του Πρωθυπουργού και του Αρχιεπισκόπου να συμφωνήσουν σ’ένα πλαίσιο διευθέτησης της εκκλησιαστικής περιουσίας που, εφόσον εγκριθεί και από τα δύο μέρη, γίνει νόμος του κράτους, έπεσε πραγματκά ως κεραυνός εν αιθρία, όπου αμήχανοι όλοι διερωτήθηκαν τι είναι αυτό; Είναι απλά ένα σημαντικό βήμα στη σωστή κατεύθυνση. Το ξεκίνημα γίνεται με τη διευθέτησηση της οικονομικής ανεξαρτησίας της εκκλησίας γιατί κανένας διακριτός ρόλος δεν μπορεί να υπάρξει όταν υπάρχει οικονομική εξάρτηση. Με τον αναγκαστικό νόμο του 1939 η ελληνική πολιτεία αναγνώρισε ότι απέκτησε εκκλησιαστική περιουσία με αντάλλαγμα μικρότερο της αξίας της και ανέλαβε την υποχρέωση να μισθοδοτεί τον κλήρο με τη μορφή επιδότησης, προσαρμοζόμενη αναλόγως. Σε αντάλλαγμα η εκκλησία παραιτήθηκε από τις αξιώσεις της στην περιουσία που απαλλοτριώθηκε μέχρι τότε. Η εκκλησία ανέλαβε να δίνει το 25% των εσόδων της (παγκάρι, δωρεές κλπ) στο κράτος και τη περιουσία που δεν χρησιμοποεί για τις λειτουργικές της ανάγκες, αλλά αποτελεί αντικείμενο εμπορικής αξιοποίησης να φορολογείται. Ομως, η μεν υποχρέωση της εκκλησίας να καταβάλλει εισφορά, καταργήθηκε προεκλογικά το 2004, ενώ η καταβολή φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας, αφού μειώθηκε σκανδαλωδώς, καταργήθηκε οριστικά το 2008. Ετσι η αρχική συμφωνία που έλεγε ότι οι φορολογούμενοι πολίτες πληρώνουν τη μισθοδοσία και ασφάλιση των κληρικών και η εκκλησία πληρώνει κάποιους φόρους, ανετράπηκε πλήρως.. Σύμφωνα με τον εκκλησιαστικό καταστατικό χάρτη η Εκκλησία και τα ιδρύματά της λειτουργούν ως Νομικά πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου με όρους αυτονομίας, δηλαδή υπόκεινται στον έλεγχο του υπουργείου Οικονομικών. Ποτέ όμως δεν έγινε ο απαραίτητος οικονομικός έλεγχος στις Μητροπόλεις κι όταν με την ένταξή μας στην ΟΝΕ απαιτήθηκε διαχειριστικός έλεγχος για να ελεγχθεί η καταβολή των νομίμων καταβαλλόμενων φόρων, πήγε στις καλένδες, καθώς το Υπουργείο Παιδείας, που εκ του νόμου απαιτείτο να δώσει τη συγκατάθεσή του, δεν την έδωσε ποτέ. Ομως στην ιστορία των διεκδικήσεων της εκκλησιαστικής περιουσίας προστέθηκε και η περίοδος μετά το 1952, όπου το μεγαλύτερο μέρος των αγρών και βοσκοτόπιων της εκκλησίας πέρασε στο κράτος και σήμερα αποτελεί δικαστική διαμάχη με την αμφισβήτηση και τελικώς τη διεκδίκηση εκ μέρους της εκκλησίας πολλών από αυτές τις εκτάσεις, με το αιτιολογικό ότι δεν δόθηκαν εκεί που έπρεπε, όπως ο αρχικός σκοπός όριζε (πρόσφυγες, ακτήμονες κλπ). Αυτό σημαίνει πολυετείς δικαστικοί αγώνες με αμφισβητήσιμους νικητές ενώ όλο αυτό το διάστημα η περιουσία παραμένει αναξιοποίητη. Τι καλύτερο λοιπόν από την ανακοίνωση του Πρωθυπουργού και του Αρχιεπισκόπου για τη δημιουργία Ταμείου Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας, το οποίον εφόσον γίνει αποδεκτό και από τις δύο πλευρές, αποσαφηνιστούν όροι και κατοχυρωθούν οι εμπλεκόμενοι θα λειτουργήσει προς όφελος και των δύο πλευρών; Η...

Περισσότερα

Διαφθοράς το ανάγνωσμα

Nov 7, 2018

Διαφθοράς το ανάγνωσμα Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην εφημερίδα KONTRANEWS στις 4.11.2018.   Επτά λογαριασμοί και μερικές δεκάδες υπολογαριασμοί του ζεύγους Παπαντωνίου-Κουράκου φαίνεται να έκρυβαν τη ζημιά για το Ελληνικό Δημόσιο, περίπου 400 ψωροεκατομμυριάκια. 2,8 εκατ. ελβετικά φράγκα βρέθηκαν στους επίμαχους λογαρισμούς σε αντάλλαγμα για την σύμβαση εκσυγχρονισμού των έξι φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού, να μην δοθεί κι ένα δωράκι για την επιλογή της αναβάθμισης; Πολλές εξηγήσεις αναδύονται. «Μετά από 15 χρόνια δεν έχει προκύψει τίποτα εις βάρος μου, η δίωξή μου είναι πολιτική», ομολογεί ο κ. Παπαντωνίου. Εχουμε προεκλογική περίοδο, γι’αυτό συμβαίνει, δικαιολογούνται κάποια νέα στελέχη του ΚΙΝΑΛ, ανοήτως υπερασπιζόμενοι το εκσυγχρονιστικό κομμάτι του ΠΑΣΟΚ. Από κοντά στελέχη της ΝΔ επικαλούμενοι τις δηλώσεις Πολλάκη ότι πρέπει να πάνε κάποιοι φυλακή γιά να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές. Απορώ πως ακόμη η ΝΔ δεν έχει αποκαλέσει τη προφυλάκιση Παπαντωνίου προϊόν σκευωρίας. Καμμία συγνώμη, καμμία αυτοκριτική από αυτούς που κυβέρνησαν τη χώρα τόσα χρόνια και απαξίωσαν το πολιτικό σύστημα, κάνοντας συνώνυμο στα μάτια των πολιτών την έννοια του πολιτικού με αυτή του κλέφτη. Το πολιτικό και μιντιακό σύστημα σιώπησε πλήρως για τις ευθύνες αυτών που διόρισαν και ανέχθηκαν τη λεηλασία της ελληνικής κοινωνίας. Δεν γνώριζε ο κ. Σημίτης για τις μίζες των υπουργών του, γιά τις μίζες δωράκια της Siemens που κατέθετε ο Τσουκάτος στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ; Χρηματιστήριο, Ολυμπιακά έργα, εξοπλιστικά, κόμμα με μαύρα ταμεία και αυτός δεν γνώριζε τίποτα; Μόνο έβλεπε τις μίζες να περνούν; Βέβαια ήταν αφοσιωμένος να κάνει την Ελλάδα «ισχυρή» ή μάλλον τις τσέπες κάποιων ισχυρές, με αντάλλαγμα τη διατήρησή του στην εξουσία. Από κοντά και η ΝΔ συνέχισε τη κούρσα της «ισχυρής» Ελλάδας, αποσιωπώντας τα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ και προσδοκώντας τη δική της συγκάλυψη στο μέλλον. Αλλωστε, είχε φροντίσει ο εμπνευστής της υπουργικής ασυλίας κ. Βενιζέλος με το άρθρο 86 του Συντάγματος, που η ΝΔ κράτησε και δεν τροποποίησε στη δική της διακυβέρνηση. Το μεγάλο πάρτυ κράτησε ως το 2010, όχι μόνο γιατί η Ελλάδα κολύμπαγε στην επίπλαστη ευημερία της, αλλά και γιατί ίσχυε το τραπεζικό απόρρητο. Οταν το κράτος άρχισε να ζητάει στοιχεία γιά τις καταθέσεις των πολιτών, οι μεγαλοκαταθέσεις ταξίδεψαν στις Ελβετικές τράπεζες γιατί η οικονομική ελίτ της χώρας δεν εμπιστευόταν πιά το εγχώριο τραπεζικό σύστημα. Δύο χρονάκια ξεχάστηκε στα συρτάρια η λίστα Λαγκάρντ, αλλά βγήκε στον αφρό μαζί με τη λίστα Μπόργιανς με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ομως, η διαδικασία χρειάζεται χρόνο για να βρεθούν στοιχεία για τις αρχικές καταθέσεις να ιχνηλατηθεί η δαιδαλώδης διαδρομή μεταφοράς τους, να βρεθούν ποιοί είναι οι καταθέτες και ποιοί οι πληρεξούσιοι των λογαριασμών και τόσα άλλα. Πρόλαβε λοιπόν το ΣτΕ και αποφάσισε ότι πέραν της 5ετίας κάθε φορολογική αξίωση παραγράφεται. Πόσο χρόνο δηλαδή ο πολίτης θα τραβιέται, εάν το κράτος είναι ανίκανο να σε ελέγξει επί μία 5ετία; Οταν η κυβέρνηση κατάφερε επιτέλους να δημιουργήσει ένα λογισμικό σύστημα με δυνατότητες μέσα σε λίγο χρόνο να κάνει όλες τις απαραίτητες συσχετίσεις και επεξεργασίες, να μπαίνει σε τραπεζικούς λογαριασμούς σε βάθος χρόνου (2002-2014) και να διασταυρώνει στοιχεία φορολογικών δηλώσεων, πάλι ως απομηχανής Θεός ήρθε το ΣτΕ. Αυτή τη φορά αποφάσισε ότι κανένα στοιχείο δεν μπορεί να θεωρείται νέο ώστε να δικαιολογεί φορολογικό έλεγχο, έτσι κάθε στοιχείο τραπέζης που έχουν πλέον στα χέρια τους οι φορολογικές αρχές, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Μέχρι να βγει αυτή η απόφαση κάποιοι φοβούμενοι συμμετείχαν στο πρόγραμμα της εθελοντικής αποκάλυψης κεφαλαίων, με αποτέλεσμα να δηλωθούν 6 δισ. αδἠλωτα εισοδήματα και το κράτος να βεβαιώσει φόρους 570 εκατ. Πόσα λοιπόν θα είχαν εισπραχθεί, εάν δεν είχαν φοροδιαφύγει τεράστια ποσά από το 2002-2010; Κάποιοι εκτιμούν 550 δισ. Σίγουρα θα είχε αποφύγει η χώρα την υπαγωγή της στα μνημόνια. Πόσα χρήματα θα είχαν εισπραχθεί, εάν δεν είχε ποτέ εκδοθεί...

Περισσότερα

Περί τραπεζών ο λόγος

Oct 30, 2018

Περί τραπεζών ο λόγος Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην εφημερίδα KONTRANEWS στις 21.10.2018 Το τελευταίο καιρό με αφορμή τις αναταράξεις στο χρηματιστήριο και τις μεγάλες απώλειες του δείκτη των τραπεζών ακούγεται συχνά πυκνἀ στα τηλεοπτικά panels μία ακόμη συκοφαντία εναντίον της κυβέρνησης για την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών που έγινε επί της θητείας της, ένα ακόμη δήθεν σκάνδαλο περί αφελληνισμού του τραπεζικού συστήματος και απώλειας του Δημοσίου δεκάδων δισ. ευρώ. Ας δούμε λοιπόν τα πραγματικά στοιχεία για τις τράπεζες οι οποίες στο παρελθόν λειτούργησαν ως μοχλός διαπλοκής σε σφικτό εναγκαλισμό με το πολιτικό σύστημα και τα media. Από τα τρία μνημόνια το Ελληνικό Δημόσιο διέθεσε στις τράπεζες για την ανακεφαλοποίησή τους κεφάλαια 45,5 δισ, με δυνατότητα ανάκτησης 8.9 δις. Από το 2008 δὀθηκαν σε δάνεια εγγυήσεις, ομόλογα κλπ περίπου 240 δισ. Μόνο το 2012-2013 διατέθηκαν μέσω του ΤΧΣ 40 δισ που φούσκωσαν το δημόσιο χρέος ανάλογα. Η λεηλασία στο χρηματοπιστωτικό τομέα είχε ήδη ξεκινήσει. Μόνο επί κυβέρνησης Σαμαρά οι τιμές των μετοχών Εurobank και Εθνικής πουλήθηκαν 0,30 και 2,54 ευρώ αντίστοιχα όταν το ελληνικό Δημόσιο τις είχε αγοράσει 1,54 και 4,29 ευρώ αντίστοιχα. Με την μέθοδο της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών η κυβέρνηση Σαμαρά δρομολόγησε τον έλεγχο των τραπεζών από ιδιωτικά διεθνή και εγχώρια κεφάλαια και δημιούργησε τις συνθήκες απαξίωσης της περιουσίας του Δημοσίου με την αποδοχή της απώλειας δικαιωμάτων της πλειοψηφίας, αλλά και με το χάρισμα των warrants (δικαιώματα αγοράς μετοχών), ενός κερδοσκοπικού εργαλείου, στους ιδιώτες μετόχους. Αυτό ανάγκασε το ΤΧΣ να διαθέτει τις μετοχές του μόνο σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, ακόμη κι αν οι τιμές τους ήταν συμφέρουσες, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν έσοδα να μειώσουν το κόστος της ανακεφαλοποίησης για το Δημόσιο. Ποιά ήταν λοιπόν η περιουσία του Δημοσίου στις τράπεζες που δήθεν απώλεσε η σημερινή κυβέρνηση; Ηταν μηδενική. Το γεγονός ότι το Δημόσιο κατείχε μέσω του ΤΧΣ το 55% των μετοχών δεν είχε κανένα αντίκρυσμα. Οι μετοχές αυτές ήταν «προνομιούχες» μεν στο όνομα, αλλά το μοναδικό προνόμιο που εξασφάλιζαν στο Δημόσιο ήταν έναν εκπρόσωπο στις τράπεζες χωρίς κανένα δικαίωμα ψήφου στις αποφάσεις των μετόχων ή στη διοίκηση. Με τη τελευταία ανακεφαλοποίηση το ποσοστό συμμετοχής του ΤΧΣ στις τράπεζες μειώθηκε μεν περαιτέρω (11-30%), όμως οι νέες «κοινές» μετοχές έχουν πλήρη δικαιώματα ψήφου και μπορούν να ασκούν το ρόλο τους ουσιαστικά. Επιπλέον το 75% των μετοχών έχουν τη μορφή ειδικών ομολογιών με πολύ υψηλό επιτόκιο (8%), επωνομαζόμενες “CoCos,” γεγονός που δίνει κίνητρο στους επενδυτές να ξοφλήσουν γρήγορα και το Δημόσιο να πάρει πίσω τα χρήματά του.Εάν δε φανούν ασυνεπείς στις πληρωμές τους δύο φορές, τα CoCos μετατρέπονται σε κοινές μετοχές με πλήρη δικαιώματα στο 116% της αξίας τους, με αποτέλεσμα οι ιδιώτες να έχουν ισχυρό κίνητρο αποπληρωμής αν θέλουν να διατηρούν τον έλεγχο των τραπεζών τους. Με την τελευταία ανακεφαλοποίηση η συμμετοχή ιδιωτών μετόχων μείωσε σημαντικά την κρατική ενίσχυση από 25 δισ. σε 5 δισ. επιβαρύνοντας λιγότερο το δημόσιο χρέος, όμως, παρά τη μείωσή του, το ποσοστό του Δημοσίου στις τράπεζες, παραμένει σημαντικό και μακροπρόθεσμα με την πώληση των μετοχών θα ανακτηθεί μεγάλο μέρος της ζημιάς ενώ έσοδα προσδοκώνται και από την είσπραξη του ετήσιου τόκου των ειδικών ομολογιών μέχρι τη τελική αποπληρωμή τους. Τέλος, οι προηγούμενες ανακεφαλοποιήσεις δεν αντιμετώπισαν ποτέ το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων ενώ η τελευταία ανακεφαλαιοποίηση συνδέεται γιά πρώτη φορά με ένα σχέδιο δράσης για την μείωσή τους, ώστε να μπορούν οι τράπεζες να παρέχουν ρευστότητα στις επιχειρήσεις. Ποιά είναι η αλήθεια λοιπόν στις κατηγορίες της ΝΔ ότι η κυβέρνηση απέτυχε να αντιμετωπίσει το θέμα των κόκκινων δανείων και σ’αυτό οφείλονται οι πιέσεις στο χρηματιστήριο; Τον Ιούνιο 2010 τα κόκκινα δάνεια ήταν 31,8 δισ. και έφθασαν τα 97,68 δισ. τον Δεκέμβριο 2014, δηλαδή...

Περισσότερα