fbpx

Posts made in July 18th, 2021

ΕΡΤ: Η κότα με τα χρυσά αυγά

Jul 18, 2021

ΕΡΤ: Η κότα με τα χρυσά αυγά Άρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στο Documento 29.6.2021   Έχουν περάσει λίγες μέρες από την επέτειο του ανοίγματος της ΕΡΤ (11.6.2015), που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επαναλειτούργησε, φέρνοντας ξανά τη ζωή και την ελπίδα στη Δημόσια τηλεόραση και σε όλους τους εργαζόμενους, που είχαν δει μέσα σε μια νύκτα τη ζωή τους να καταστρέφεται και οι ίδιοι να παίρνουν το δρόμο της απόλυσης χωρίς γυρισμό από τη «βολική» κυβέρνηση Σαμαρά. Υπάρχουν πολλοί από αυτούς τους εργαζόμενους ακόμη και ολόκληρες οικογένειες, που δεν θα ξεχάσουν ποτέ την επιστροφή τους στη κανονική ζωή, χρωστώντας ευγνωμοσύνη στη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.    Έκτοτε η ΕΡΤ αφέθηκε στη τύχη της.. Δυστυχώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επανέλαβε και δικαίωσε μια σειρά από παθογένειες που είχε πάντα η ΕΡΤ και έχασε μοναδική ευκαιρία να διαμορφώσει τις συνθήκες εκείνες που θα δημιουργούσαν μία Δημόσια τηλεόραση ουσιαστικά πολυφωνική, ανεξάρτητη και ακομμάτιστη.   Και μετά επέλασε στη χώρα η κυβέρνηση της Δεξιάς και του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπου η ΕΡΤ απετέλεσε πολύτιμο κομματικό και ρουσφετολογικό κελεπούρι, με εργολάβους καθημερινώς να τρίβουν τα χέρια τους από χαρά,  εργαζόμενους συνεχώς να υποβαθμίζονται ενώ το χρήμα να ρέει άφθονο.   Κατ’ αρχάς η ΕΡΤ, σε σχέση με τα ιδιωτικά κανάλια έχει ένα τεράστιο έσοδο από το ανταποδοτικό τέλος των 3 ευρώ που πληρώνουν τα ελληνικά νοικοκυριά, μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ για να απολαμβάνουν πέρα από το πρωτογενές της πρόγραμμα και ιδιαίτερες συγκεκριμένες παραγωγές της, στις οποίες δυστυχώς δεν έχει πρόσβαση το μεγαλύτερο ποσοστό των πολιτών που την πληρώνει.   Αναφέρομαι φυσικά στη πλατφόρμα της ERTFLIX, όπου για να δεις τις συγκεκριμένες παραγωγές που αγοράζει η ΕΡΤ, πρέπει να διαθέτεις smart tv και σύνδεση με γρήγορο internet, που όπως γνωρίζετε δεν διαθέτει κάθε ελληνικό νοικοκυριό που τη πληρώνει! Βλέπετε εμείς οι πολλοί είμαστε “large”, αρκούμαστε στο κοινό πρόγραμμα  και πληρώνουμε για να βλέπουν μόνο οι λίγοι  το ψυχαγωγικό πρόγραμμα της ERTFLIX.   Λίγο το ονοματάκι «Δημόσια τηλεόραση» μας μπερδεύει, αφού η ΕΡΤ μπαίνει σε πλειοδοσίες διαγωνισμών για αγορά εμπορικών προϊόντων με τα δικά μας χρήματα και τα κλειδώνει μόνο για ορισμένους πελάτες, αλλά το ξεπερνάμε!   Αυτό όμως που δεν ξεπερνάμε ποτέ και στεναχωριόμαστε πολύ, αφορά τη κούραση στο χέρι του Διευθύνοντος Συμβούλου στην ΕΡΤ, αλλά και του Προέδρου της να υπογράφουν συμβάσεις για υπηρεσίες λογιστικές, μάρκετινγκ, και ότι άλλες μπορείτε να φανταστείτε, πληρώνοντας εργολάβους 3 έως και 5 φορές επάνω, όταν η ίδια η ΕΡΤ διαθέτει διοικητικό προσωπικό στις αντίστοιχες ειδικότητες!   Να δεχθώ λοιπόν ότι η ΕΡΤ τους χρειάζεται. Δεν θα ήταν όμως καλύτερα να προσλαμβάνει προσωπικό κατ’ ευθείαν χωρίς μεσάζοντα, έστω και ορισμένου χρόνου, με τον αντίστοιχο μισθό εργαζόμενου και όχι να πληρώνει τον κάθε εργολάβο 5 φορές επάνω; Για παράδειγμα, αγοράζουν απέξω παραγωγές για το ραδιόφωνο (αγορά προγράμματος + μισθός παραγωγού), το βαφτίζουν «μικτή παραγωγή»  και πληρώνουν στον παραγωγό σκανδαλώδη μισθό 5000-6000 ευρώ, όταν ο μισθός παραγωγού είναι 1200 ευρώ! Εφευρετική πατέντα!   Κατανοώ όμως ότι ίσως φταίει κι αυτός ο νόμος 4782/2021 περί δημοσίων συμβάσεων, που αύξησε το ποσό των απευθείας αναθέσεων από 20000 σε 30000 και κατήργησε το συνοπτικό διαγωνισμό κάτω των 60000 ευρώ, αναγκάζοντας έτσι τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΕΡΤ κ. Γιώργο Γαμπρίτσο να χάσει κάπως την ικανότητα προσδιορισμού των πραγματικών ειδικοτήτων και αναγκών της ΕΡΤ και να αναγκαστεί να αυξήσει τη παραγωγικότητά του! Ενδεικτικά, δείτε στη Διαύγεια πως ρέουν τα σκανδαλώδη ποσά και χωρίς καμία διαγωνιστική διαδικασία.   Μήπως, λέω εγώ, θα ήταν καλύτερο να προχωρήσει εκείνο το έρημο οργανόγραμμα με τα ψηφιακά περιγράμματα των οργανικών μονάδων και οργανικών θέσεων και ο φορέας να γράψει τις ειδικότητες που χρειάζεται, ώστε να δει η ΕΡΤ τις πραγματικές ελλείψεις της σε αριθμό και ειδικότητες και να...

Περισσότερα

Λαϊκισμός: Το καταφύγιο της εξαπάτησης

Jul 18, 2021

Λαϊκισμός: Το καταφύγιο της εξαπάτησης Άρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στο Documento 12.6.2021   Βλέποντας τις προάλλες μια πολιτική εκπομπή και τους εκπροσώπους κομμάτων να αποφαίνονται για το εργασιακό νομοσχέδιο, διαπίστωσα ότι ο κόσμος αντιλαμβάνεται τη συζήτηση, ωσάν να αφορά δύο διαφορετικά νομοσχέδια.   Από την άλλη πλευρά οι δημοσιογράφοι δεν ξεδιάλυναν τη κατάσταση, θέτοντας τις κατάλληλες ερωτήσεις στους εκπροσώπους, σε σημείο που αν ο κάθε τηλεθεατής δεν έχει το νομοσχέδιο στα χέρια του για να το δει ιδίοις όμμασι, διατηρεί αμφιβολίες για το τι πραγματικά λέει. Χωρίς να θέλω να σταθώ στα επίδικα του νομοσχεδίου, κάποια στιγμή ο εκπρόσωπος της ΝΔ πέταξε το «εμείς εκπροσωπούμε τη λαϊκή οικογένεια» και ολοκληρώθηκε το έργο του γενικού μπουρδουκλώματος.. Ο λαϊκισμός σε όλο του το μεγαλείο!   Το πρόβλημα δεν είναι αν ο λαϊκισμός του κυβερνώντος κόμματος βρίσκεται σε επιστράτευση κι αν ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας μπερδεύτηκε ενώ ήθελε να πεί ότι «εμείς εκπροσωπούμε την «Αγία Οικογένεια» και όχι τη λαϊκή οικογένεια.   Το πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος δεν μπορεί να  αντιληφθεί τον λαϊκισμό στο λόγο και να τον ορίσει. Αυτό συμβαίνει γιατί ο λαϊκισμός ως χαμαιλέοντας και οπορτουνιστής διεισδύει στο δημόσιο λόγο των κομμάτων, χωρίς να είναι ο ίδιος ιδεολογία, αλλά  υιοθετεί διάφορες ιδεολογίες, ανάλογα τις συνθήκες και το περιβάλλον για να διαμορφώσει ετερόκλητα πράγματα σε προγραμματικό, νομοθετικό ή κομματικό λόγο.   Η ανάγκη του προκύπτει όταν η πολιτική κομματική  πρόθεση, που τυγχάνει πολλές φορές να είναι ιδιοτελής βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από το λαϊκό κοινωνικό ζητούμενο και οι πελαγωμένες «ελίτ» με τους διάφορους λομπίστες της πολιτικής αδυνατούν να αντιμετωπίσουν κατάματα τη κοινωνία, καθώς οι κυβερνητικές ματαιώσεις είναι πλέον πολύ μεγάλες.   Ο λαϊκισμός, που μπορώ να ομολογήσω ότι οι σειρήνες του έχουν δελεάσει κατά καιρούς όλα τα κόμματα σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, είναι ένα «απολίτικο» στυλ δημόσιου λόγου που απλοποιεί τα προβλήματα, αρνείται τις υπάρχουσες δυσκολίες  και ως καρικατούρα προσπαθεί να τα κάνει όλα μαζί, να ικανοποιήσει τους πάντες.   Είναι γεγονός ότι η άσκηση πολιτικής ικανοποιεί κάποιες ομάδες ανθρώπων και δυσαρεστεί κάποιες άλλες. Για τους λαϊκιστές όλα τα θέματα μπορούν να λυθούν αμέσως, αρκεί να εξουδετερωθούν οι «κακοί». Οι άνθρωποι αταβιστικά  αντιλαμβάνονται κάθε σχέση τους με όρους «φίλοι/εχθροί», δηλαδή ότι κερδίσω εγώ θα χάσεις εσύ. Μέτρησε όμως η κυβέρνηση πόσους ικανοποιεί με το εργασιακό νομοσχέδιο; Γιατί αν για παράδειγμα ικανοποιεί χίλιους φίλους και δυσαρεστεί ένα εκατομμύριο, παίζει το ρόλο του πολιτικού «Νονού» ή του ατζέντη συμφερόντων και όχι της λαϊκής καλής διακυβέρνησης του τόπου. Εάν δηλαδή παίρνει Χ από το ένα εκατομμύριο ανθρώπους για να τα δώσει στους χίλιους, δημιουργεί ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.   Βλέποντας λοιπόν αυτή τη κατάσταση ο πολιτικοποιημένος θεατής θα πρέπει να μην θυμώνει και προπαντός να μην απογοητεύεται. Γιατί δεν δείχνει τίποτα άλλο, παρά την ύστατη καταφυγή του δημόσιου λόγου, πριν την απελπισία. Αν ο πτωχευτικός κώδικας και ο εργασιακός νόμος που περιλαμβάνει  απλήρωτη εργασία, ατομική διευθέτηση του εργαζόμενου με τον εργοδότη για το χρόνο εργασίας του (και μάλιστα εν καιρώ μεγάλης ανεργίας!) και ποινικοποίηση της απεργίας προσφέρεται σε περιτύλιγμα προστασίας της λαϊκής οικογένειας, τότε εγώ είμαι Πάπας και δεν το ξέρω…   Δυστυχώς η «μυωπική» κυβέρνηση ακολουθεί ολισθηρό δρόμο, κοιτώντας να ικανοποιήσει μόνο το εσωκομματικό της ακροατήριο. Αν νομίζει ότι με την επικοινωνιακή της πολιτική θα καλύψει την εγκατάλειψη του μεσαίου χώρου από την άσκηση της εφαρμοσμένης πολιτικής της, είναι βαθιά παραπλανημένη.   Η Νέα Δημοκρατία γνωρίζει ότι  το Δημοκρατικό μας πολίτευμα δίνει πολλές δυνατότητες για κοινωνική δικαιοσύνη, που όμως εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι απότοκο ικανοποίησης ημετέρων ή τεχνοκρατικής επιλογής των διαχειριστών της εξουσίας.   Αν μία κυβέρνηση αισθάνεται την πατριωτική ανάγκη να αφήσει ένα...

Περισσότερα

Νέα Δημοκρατία: Το κόμμα των δεύτερων…ευκαιριών.

Jul 18, 2021

Νέα Δημοκρατία: Το κόμμα των δεύτερων…ευκαιριών. Άρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στο Documento 3.6.2021   Με τη σημερινή κυβέρνηση κατάλαβα ότι είμαστε ένας αχάριστος λαός. Μας ταιριάζει ταμάμ η παροιμία «κάποιου του χάριζαν ένα γάιδαρο και τον κοίταζε στα δόντια». Και θα σας εξηγήσω γιατί το λέω αυτό. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δίνει στον ελληνικό λαό όλο δεύτερες ευκαιρίες και εμείς όλο γκρινιάζουμε. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον πτωχευτικό νόμο που είναι εν ισχύ από 1ης Ιουνίου. Αχάριστοι Έλληνες, αυτός ο νόμος μας εξασφαλίζει οικονομική ευρωστία και ένα  «σίγουρο» κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας, ακόμα κι όταν η τράπεζα πάρει το σπίτι μας και γκρινιάζουμε; Δηλαδή, εάν έχεις βάλεις υποθήκη το σπίτι σου γιατί χρειαζόσουν να πάρεις ένα δάνειο από τράπεζα τη συγκεκριμένη στιγμή και μετά από κάποια χρόνια δεν μπορείς να πληρώνεις τη δόση σου, η κυβέρνηση σου δίνει μία δεύτερη ευκαιρία. Από ιδιοκτήτης θα γίνεις ενοικιαστής του σπιτιού σου για 12 χρόνια, θα πληρώνεις το ενοίκιο που θα σου ορίσει η τράπεζα κάθε μήνα και μετά από 12 χρόνια θα μπορείς να αγοράσεις ξανά το σπίτι σου. Ποιά είναι λοιπόν η σούπερ δεύτερη ευκαιρία; Ότι τα ενοίκια των 12 ετών που θα έχεις ήδη πληρώσει δεν θα αφαιρεθούν από το δάνειο σου, αλλά θα τα χάσεις και θα πρέπει να βρεις λεφτά να ξανααγοράσεις το σπίτι σου. Καταπληκτικό; Τέτοιες ευκαιρίες δεν χάνονται εύκολα, γι’ αυτό όσοι πιστοί προσέλθετε γρήγορα μην γίνει καμία στραβή και αλλάξουν γνώμη και τα κάνουν πιο σκληρά τα πράγματα. Το αστείο της υπόθεσης είναι όταν ερωτώνται οι κυβερνώντες που θα βρουν τα λεφτά οι δανειολήπτες να αγοράσουν από την αρχή το σπίτι τους, η απάντηση είναι ότι μπορεί να έχουν βρει κάποια δουλειά ή να έχουν στήσει καμία επιχείρηση. Τόσο απλά. Αλήθεια, αφού ξεκίνησε ο πτωχευτικός νόμος με τα χρέη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που δεν εξυπηρετούνται και όλο αυξάνονται τι σκέφτονται οι τράπεζες να κάνουν;   Το κόμμα της ΝΔ στην ιστοσελίδα της Διαύγειας δείχνει ότι στο τέλος του 2020 εμφανίζει χρέος 343 εκατομμυρίων ευρώ προς τις τράπεζες, αυξανόμενο κατά 34,28 εκατομμύρια ευρώ από το 2019.  Βέβαια πρέπει να είμαστε υπερήφανοι γιατί η χώρα μας έχει εξασφαλίσει μία πρωτιά ανάμεσα σε 30 ευρωπαϊκές χώρες που έχουν δανειστεί από τράπεζες. Ενδεικτικά θα σας αναφέρω κάποια χρέη άλλων ευρωπαϊκών κομμάτων για το διάστημα 2018, 2019 που τα έχω βρει από τις ιστοσελίδες τους και θα καταλάβετε γιατί πρέπει να είμαστε «περήφανοι» για τις πρωτιές των κομμάτων μας. Ελλάδα: ΝΔ: 309 εκ. (2019). Για το 2018: ΠΑΣΟΚ: 254 εκ., ΣΥΡΙΖΑ: 3,9 εκ. Γερμανία: Για το 2018: CDU: 9.3 εκ., SPD: 48.2 εκ., FDP: 9.3 εκ., Die Linke: 8.2 εκ. Ολλανδία: CDA:     1.4 εκ. (2018). Ισπανία: PSOE:    40.2 εκ. (2018). Πορτογαλία: PS:   10.1 εκ. (2018). Έτσι βλέπουμε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να βρίσκονται στις δύο πρώτες θέσεις ανάμεσα στα 30 περίπου κόμματα που εξετάστηκαν, με τεράστια διαφορά στα ποσά από τα υπόλοιπα. Και ερχόμαστε σε μία άλλη ευκαιρία που δίνει η «κομματικά» καταχρεωμένη κυβέρνηση στους πολίτες της χώρας. Αφού δεν μας άγγιξε καθόλου η οικονομική και υγειονομική κρίση, η κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει ευκαιρίες στον λαό να ντυθεί σωστά και οικονομικά. Η κα Μαρέβα Μητσοτάκη πήγε τον Δεκέμβριο του 2020, εν μέσω σκληρού lockdown, ψιλά γράμματα, αφού πήρε ειδική άδεια από την Πολιτική Προστασία, στην Καλαμάτα για να συνοδεύσει στελέχη του οίκου Dior, που ήρθαν στη χώρα μας, προκειμένου να διερευνήσουν μετά από περιήγηση σε μουσεία, τη δυνατότητα η νέα τους collection το 2021 να έχει αναφορά στην Ελλάδα, με αφορμή και τα 200 χρόνια από την ανεξαρτησία. Όπως καταλάβατε, τα ρούχα της Μπουμπουλίνας, του Κολοκοτρώνη και των λοιπών αγωνιστών του 1821 ήταν σχεδιασμένα από τον οίκο Dior οπότε...

Περισσότερα