Posts made in October, 2018

Ομιλία Ελένης Αυλωνίτου στη Βουλή στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων στις 23.10.2018

Oct 30, 2018

Ομιλία Ελένης Αυλωνίτου στη Βουλή στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων στις 23.10.2018

Ομιλία Ελένης Αυλωνίτου στη Βουλή στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων στις 23.10.2018

Περισσότερα

Περί τραπεζών ο λόγος

Oct 30, 2018

Περί τραπεζών ο λόγος Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην εφημερίδα KONTRANEWS στις 21.10.2018 Το τελευταίο καιρό με αφορμή τις αναταράξεις στο χρηματιστήριο και τις μεγάλες απώλειες του δείκτη των τραπεζών ακούγεται συχνά πυκνἀ στα τηλεοπτικά panels μία ακόμη συκοφαντία εναντίον της κυβέρνησης για την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών που έγινε επί της θητείας της, ένα ακόμη δήθεν σκάνδαλο περί αφελληνισμού του τραπεζικού συστήματος και απώλειας του Δημοσίου δεκάδων δισ. ευρώ. Ας δούμε λοιπόν τα πραγματικά στοιχεία για τις τράπεζες οι οποίες στο παρελθόν λειτούργησαν ως μοχλός διαπλοκής σε σφικτό εναγκαλισμό με το πολιτικό σύστημα και τα media. Από τα τρία μνημόνια το Ελληνικό Δημόσιο διέθεσε στις τράπεζες για την ανακεφαλοποίησή τους κεφάλαια 45,5 δισ, με δυνατότητα ανάκτησης 8.9 δις. Από το 2008 δὀθηκαν σε δάνεια εγγυήσεις, ομόλογα κλπ περίπου 240 δισ. Μόνο το 2012-2013 διατέθηκαν μέσω του ΤΧΣ 40 δισ που φούσκωσαν το δημόσιο χρέος ανάλογα. Η λεηλασία στο χρηματοπιστωτικό τομέα είχε ήδη ξεκινήσει. Μόνο επί κυβέρνησης Σαμαρά οι τιμές των μετοχών Εurobank και Εθνικής πουλήθηκαν 0,30 και 2,54 ευρώ αντίστοιχα όταν το ελληνικό Δημόσιο τις είχε αγοράσει 1,54 και 4,29 ευρώ αντίστοιχα. Με την μέθοδο της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών η κυβέρνηση Σαμαρά δρομολόγησε τον έλεγχο των τραπεζών από ιδιωτικά διεθνή και εγχώρια κεφάλαια και δημιούργησε τις συνθήκες απαξίωσης της περιουσίας του Δημοσίου με την αποδοχή της απώλειας δικαιωμάτων της πλειοψηφίας, αλλά και με το χάρισμα των warrants (δικαιώματα αγοράς μετοχών), ενός κερδοσκοπικού εργαλείου, στους ιδιώτες μετόχους. Αυτό ανάγκασε το ΤΧΣ να διαθέτει τις μετοχές του μόνο σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, ακόμη κι αν οι τιμές τους ήταν συμφέρουσες, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν έσοδα να μειώσουν το κόστος της ανακεφαλοποίησης για το Δημόσιο. Ποιά ήταν λοιπόν η περιουσία του Δημοσίου στις τράπεζες που δήθεν απώλεσε η σημερινή κυβέρνηση; Ηταν μηδενική. Το γεγονός ότι το Δημόσιο κατείχε μέσω του ΤΧΣ το 55% των μετοχών δεν είχε κανένα αντίκρυσμα. Οι μετοχές αυτές ήταν «προνομιούχες» μεν στο όνομα, αλλά το μοναδικό προνόμιο που εξασφάλιζαν στο Δημόσιο ήταν έναν εκπρόσωπο στις τράπεζες χωρίς κανένα δικαίωμα ψήφου στις αποφάσεις των μετόχων ή στη διοίκηση. Με τη τελευταία ανακεφαλοποίηση το ποσοστό συμμετοχής του ΤΧΣ στις τράπεζες μειώθηκε μεν περαιτέρω (11-30%), όμως οι νέες «κοινές» μετοχές έχουν πλήρη δικαιώματα ψήφου και μπορούν να ασκούν το ρόλο τους ουσιαστικά. Επιπλέον το 75% των μετοχών έχουν τη μορφή ειδικών ομολογιών με πολύ υψηλό επιτόκιο (8%), επωνομαζόμενες “CoCos,” γεγονός που δίνει κίνητρο στους επενδυτές να ξοφλήσουν γρήγορα και το Δημόσιο να πάρει πίσω τα χρήματά του.Εάν δε φανούν ασυνεπείς στις πληρωμές τους δύο φορές, τα CoCos μετατρέπονται σε κοινές μετοχές με πλήρη δικαιώματα στο 116% της αξίας τους, με αποτέλεσμα οι ιδιώτες να έχουν ισχυρό κίνητρο αποπληρωμής αν θέλουν να διατηρούν τον έλεγχο των τραπεζών τους. Με την τελευταία ανακεφαλοποίηση η συμμετοχή ιδιωτών μετόχων μείωσε σημαντικά την κρατική ενίσχυση από 25 δισ. σε 5 δισ. επιβαρύνοντας λιγότερο το δημόσιο χρέος, όμως, παρά τη μείωσή του, το ποσοστό του Δημοσίου στις τράπεζες, παραμένει σημαντικό και μακροπρόθεσμα με την πώληση των μετοχών θα ανακτηθεί μεγάλο μέρος της ζημιάς ενώ έσοδα προσδοκώνται και από την είσπραξη του ετήσιου τόκου των ειδικών ομολογιών μέχρι τη τελική αποπληρωμή τους. Τέλος, οι προηγούμενες ανακεφαλοποιήσεις δεν αντιμετώπισαν ποτέ το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων ενώ η τελευταία ανακεφαλαιοποίηση συνδέεται γιά πρώτη φορά με ένα σχέδιο δράσης για την μείωσή τους, ώστε να μπορούν οι τράπεζες να παρέχουν ρευστότητα στις επιχειρήσεις. Ποιά είναι η αλήθεια λοιπόν στις κατηγορίες της ΝΔ ότι η κυβέρνηση απέτυχε να αντιμετωπίσει το θέμα των κόκκινων δανείων και σ’αυτό οφείλονται οι πιέσεις στο χρηματιστήριο; Τον Ιούνιο 2010 τα κόκκινα δάνεια ήταν 31,8 δισ. και έφθασαν τα 97,68 δισ. τον Δεκέμβριο 2014, δηλαδή...

Περισσότερα

Το προσφυγικό δοκιμάζει την Ευρώπη

Oct 16, 2018

Το προσφυγικό δοκιμάζει την Ευρώπη Αρθρο της Ελένης Aυλωνίτου στην Εφημερίδα “KONTRA NEWS“ στις 7.10.2018   Στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ο πρωθυπουργός βραβεύτηκε για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης από την Ελλάδα. Στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα βραβεύτηκε όλος ο Ελληνικός λαός, που παρά τα δικά του προβλήματα σοβούσης της οικονομικής κρίσης και της λιτότητας των μνημονίων, άνοιξε την αγκαλιά του και προσέφερε θαλπωρή σε όσους έφυγαν από τις εστίες πολέμου για να σώσουν τις ζωές τους, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον για τις οικογένειές τους. Το άψυχο κορμάκι του μικρού Αϊλάν, που ξεβράστηκε σε μία παραλία της Τουρκίας τον Σεπτέμβριο του 2015, στοίχειωσε όλη τη διεθνή κοινότητα και έκανε τη κυβέρνηση της κας Μέρκελ να ανοίξει τις πόρτες της χώρας της στους πρόσφυγες που έφευγαν από τον πόλεμο και τη φτώχεια. Τότε πέρασαν από την Ελλάδα πάνω από 800.000 πρόσφυγες, αλλά σύντομα, με πρωταγωνιστές τις χώρες του Βίζεγκραντ, έκλεισαν τα βόρεια σύνορα, με αποτέλεσμα να εγλωβισθούν στη χώρα μας χιλιάδες μετανάστες. Αυτό οδήγησε στη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας με στόχο να ελεγχθούν οι προσφυγικές ροές και να τερματισθεί η παράτυπη μετανάστευση. Πράγματι, οι ροές μειώθηκαν σημαντικά και η χώρα μας ψύχραιμα διαχειρίστηκε το δυσανάλογο γι’αυτήν πρόβλημα, κτίζοντας δομές φιλοξενίας, Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) και παρέχοντας εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη, με σεβασμό στο Ευρωπαϊκό και Διεθνές δίκαιο. Από την αρχή τονίσαμε ότι η προσφυγική κρίση είναι πρόβλημα Ευρωπαϊκό και το Νοέμβριο 2017 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρότεινε ένα κανονισμό που διασφαλίζει ότι όλες οι χώρες της ΕΕ θα υποδέχονται ανάλογα με τις δυνατότητές τους ανθρώπους που διαφεύγουν από τη βία και τις διώξεις. Παρόλα αυτά οι χώρες του Βίζενγραντ επιμένουν σε μία αντιευρωπαϊκή και αντιανθρωπιστική συμπεριφορά ενάντια στις ευρωπαϊκές αποφάσεις, διακινδυνεύοντας το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Δυστυχώς αν δεν αντιμετωπισθούν τα αίτια που γεννούν προσφυγιά και μεταναστευτικά ρεύματα και δεν υπάρξει υποχρέωση όλων των χωρών της ΕΕ για την ανακατανομή των προσφύγων, τότε όλες οι χώρες πρώτης υποδοχής και ιδίως η Ελλάδα και η Ιταλία που δέχονται ασύμμετρα πολλαπλάσιες αιτήσεις ασύλου έχουν πρόβλημα. Η Ελλάδα το καλοκαίρι δέχθηκε διπλάσιες ροές προσφύγων από το 2017, δημιουργώντας οριακές καταστάσεις στα ΚΥΤ των νησιών. Στα πλαίσια αντιμετώπισης της κατάστασης επιταχύνθηκαν οι διαδικασίες αποφάσεων ασύλου, δημιουργούνται καινούριες θέσεις στην ενδοχώρα ενώ γίνεται προσπάθεια επιστροφών στη Τουρκία. Δυστυχώς όμως όσο υπάρχουν κράτη μέλη που κωφεύουν να συμμετέχουν σ’ένα δίκαιο καταμερισμό του προσφυγικού βάρους γιατί επενδύουν ψηφοθηρικά αξιοποιώντας την ξενοφοβικό λαϊκιστικό λόγο, η εξάρτηση από τις προσφυγικές ροές παραμένει, εκτός αν κάποιοι θεωρούν λύση να πνίγουμε τους ανθρώπους στη θάλασσα. Ως μοναδική λύση λοιπόν παραμένει η δίκαιη αναθεώρηση του Δουβλίνου ενώ οι ελληνικές θέσεις στην ΕΕ για την αναβάθμιση της Frontex σε Ευρωπαϊκή  ακτοφυκακή και σεναριοφυλακή, που θα δώσει τη δυνατότητα ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού επιστροφών, καθώς και αναβάθμιση της Ευρωπαϊκής υπηρεσίας ασύλου έγιναν αποδεκτές από όλους, εκτός από το ακροδεξιό κομμάτι του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Προφανώς παίρνουν τροφή από τον κ. Μητσοτάκη, όπου συνεχώς δυσφημεί τη χώρα εντός και εκτός συνόρων ότι: δεν φυλάμε τα σύνορα αποτελεσματικά (θα μας πει άραγε κάποτε τον τρόπο;) ισχυροποιώντας τη θέση χωρών που σηκώνουν τείχη στα σύνορά τους, δεν κάνουμε διάκριση προσφύγων και μεταναστών όταν αυτό καθορίζονται με τις διαδικασίες ασύλου σύμφωνα με τη Συνθήκη της Γενεύης. θα συντομεύσει τους 4 βαθμούς στη διαδικασία παροχής ασύλου, όταν δεν υπάρχουν 4 βαθμοί στην Ελλάδα και δείχνει παλαιές φωτογραφίες ως πρόσφατες για να περιγράψει την κατάσταση στη Μόρια, χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχει μεγάλο πρόβλημα εκεί. Το χειρότερο όμως είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποτελεί τον ηθικό αυτουργό μιας επιχείρησης λάσπης και συκοφαντίας από φιλικά προς αυτόν ΜΜΕ, που ανακαλύπτουν ατεκμηρίωτα και αδιασταύρωτα διασπάθιση δημόσιου χρήματος με τη διαχείριση μεταναστευτικών ευρωπαϊκών κονδυλίων, όταν...

Περισσότερα