Feb 18, 2007

Ο ΣΥΡΙΖΑ ωρίμασε στους δρόμους

Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην εφημερίδα “Η ΕΠΟΧΗ“, 18 Φεβρουαρίου 2007.

 

Το ζήτημα δεν είναι καθόλου καινούργιο. Πέρασε περισσότερο από ένας αιώνας από τότε που κάποιοι επέκριναν τους Γερμανούς Σοσιαλδημοκράτες ότι, “οι βουλευτές τους είναι πιό μόνιμοι και από τους υπαλλήλους που διορίζει ο αυτοκράτορας”. Συμβαίνει συστηματικά στα αριστερά κόμματα με ολιγάριθμες κοινοβουλευτικές ομάδες κάποιοι ικανοί βουλευτές να “μονιμοποιούνται” και υπάρχουν λόγοι γι’ αυτό. Η πείρα, η αποδεδειγμένη ικανότητα και αξιοπιστία, αλλά και η αναγνωρισιμότητα από το πλατύ κοινό συνηγορούν συχνά γιά τη καθιέρωση κάποιων προσώπων στη συνείδηση των αριστερών ψηφοφόρων, με τρόπο που η φυσιολογική αντικατάστασή τους από το εκλογικό σώμα να μην φαίνεται ποτέ επικείμενη…

Αξίζει να δει κανείς το φαινόμενο αυτό συγκρίνοντας με τα όσα συμβαίνουν αντίστοιχα στα μεγάλα κόμματα στην Ελλάδα. Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση τα δύο μεγάλα κόμματα ανανεώνουν περίπου το 1/3 των βουλευτών τους, όχι με απόφαση των ηγεσιών, αλλά με επιλογή των ψηφοφόρων. Παρόλα αυτά, ένας πυρήνας 20 βουλευτών περίπου στο κάθε μεγάλο κόμμα παραμένει αμετακίνητο στη βουλή γιά δύο δεκαετίες τουλάχιστον. Με αυτή τη θεώρηση εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι το πρόβλημα που έχουμε στον Συνασπισμό είναι ότι από κοινοβουλευτική ομάδα, εκλέγουμε μονάχα τον σταθερό πυρήνα.

Η φτώχεια όμως φέρνει γκρίνια, ιδίως σε ένα κόμμα όπως ο Συνασπισμός, που δεν είναι μονολιθικό. Η φτώχεια φέρνει ακόμα μεγαλύτερη γκρίνια όταν μπαίνουμε σε συμμαχίες μακράς πνοής με συμμάχους που δεν επιθυμούν να αφομοιωθούν στον Συνασπισμό. Η γκρίνια αυτή αγριεύει αρκετά υπό το φως δύο ιστορικών δεδομένων της Ελληνικής αριστεράς, της παράδοσης ο μεγαλύτερος να ρίχνει τους μικρότερους και της πάλαι-ποτέ ικανότητας της Ελληνικής αριστεράς να πριμοδοτεί αποτελεσματικά όποιον θέλει.

Αλλαξαν όμως οι καιροί. Σήμερα η δυνατότητα του Συνασπισμού να πριμοδοτήσει οποιονδήποτε είναι περιορισμένη, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων μας δεν ανέχεται άλλον να ψηφίζει και άλλος να βγαίνει. Υπάρχει βέβαια και η δυνατότητα περιορισμού θητειών ή εναλλαγής βουλευτών στη μέση της θητείας, αλλά γιά να είμαι απόλυτα ειλικρινής, ο περισσότερος κόσμος στον Συνασπισμό φοβάται ότι αν εφαρμόσουμε τέτοια μέτρα, τότε θα κινδυνεύσουμε να χάσουμε ψήφους.

Τι μένει λοιπόν; Δύο πράγματα, η αναλογικότερη εκπροσώπηση των κομμάτων στη βουλή και, ναι, ας το πούμε επιτέλους, να αυξήσουμε την εκλογική μας δύναμη! Φαίνεται ότι στις προσεχείς εκλογές θα έχουμε και τα δύο. Ο αναλογικότερος εκλογικός νόμος μας κληροδοτήθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που όταν βλέπει ότι χάνει, κάνει τον εκλογικό νόμο αναλογικότερο. Την αυξημένη εκλογική απήχηση την κερδίσαμε εμείς, μαζί με τους συμμάχους μας. Αν στην πρώτη δοκιμή ο ΣΥΡΙΖΑ άργησε να μορφοποιηθεί και εμφανίστηκε περισσότερο σαν συμφωνία κορυφής, σήμερα πιά έχει ωριμάσει εκεί που ωριμάζουν όλα τα αριστερά κόμματα, στους δρόμους και στους αγώνες. Τώρα πιά οι συμφωνίες κορυφής έρχονται μονάχα να επισφραγίσουν κάτι που από μόνο του σφύζει από ζωή.

Αναγκαίος όρος βέβαια μιάς καλής συνεργασίας με τους συμμάχους μας είναι να μην είμαστε μοναχοφάηδες στις κοινοβουλευτικές έδρες, οπότε πολύ σωστά ο Γιάννης Μπανιάς έθεσε τα σχετικά ζητήματα γιά ξεκαθάρισμα νωρίς, ώστε να μην τρέχουμε την τελευταία στιγμή. Επρεπε όμως κάποιος να πει επιτέλους ξεκάθαρα ότι γιά να υπάρχουν έδρες, πρέπει να υπάρχουν ψήφοι. Το σχετικό βάρος ανέλαβε ο Αλέκος Αλαβάνος και το ανέλαβε έμπρακτα, αφήνοντας τη σίγουρη έδρα του στη Β’ Αθήνας. Δεν θα σας κουράσω με τη σχετική ονοματολογία, τη βλέπετε σε όποια εφημερίδα ανοίξετε, αλλά με την κίνηση αυτή ο πρόεδρος του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ ελευθέρωσε τις εξελίξεις γιά την πλουραλιστική κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των συμμάχων του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των τάσεων του Συνασπισμού. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι έθεσε το ζήτημα της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης στις πραγματικές του διαστάσεις: δεν φτάνει να πειστούμε εμείς, πρέπει να πείσουμε τους ψηφοφόρους. Στις προσεχείς εκλογές, όποτε γίνουν, οι δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι έτοιμες να κάνουν ακριβώς αυτό.