Oct 20, 2001

Ομιλία της Ελένης Αυλωνίτου στη Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ στις 20/10/2001

 

Σύντροφοι,

Το κακό με τους δίκαιους πολέμους είναι ότι σε κάνουν να μοιάζεις με τους άδικους αντιπάλους σου.

Είχαμε φτάσει κάποια στιγμή να αναρωτιόμαστε τι θα κάνουμε τώρα χωρίς βαρβάρους, και ξαφνικά γέμισε ο τόπος βαρβάρους. Τι να κάνουμε; Κατ’ αρχάς να μην τους μοιάσουμε. Γιατί μόνο βάρβαροι μπορούν να χαρούν γιά ότι έγινε στη Νέα Υόρκη, και μόνο βάρβαροι μπορούν να χαίρονται γιά ότι γίνεται τώρα στο Αφγανιστάν.

Το να υιοθετήσει η Ανανεωτική Αριστερά αντιπολεμική στάση μπροστά σε όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στον πλανήτη είναι φυσικό και επόμενο. Δεν μπορούσε να γίνει αλλοιώς. Το θέμα δεν είναι να κρατήσουμε ίσες ή άνισες αποστάσεις ανάμεσα σε ένα αποσβολωμένο πλανητάρχη και σε ένα παράφρονα. Το θέμα είναι πως θα μπορέσει η ανθρωπότητα να μην οδηγηθεί σε μιά σύγκρουση που θα φέρει το τέλος της Ιστορίας στ’ αλήθεια. 

Το κόμμα μας πήρε μιά θέση γιά τα γεγονότα αυτά.

Και έγινε ότι γίνεται συνήθως. Σύντροφοι που εδώ και χρόνια απαξιούν να υποβληθούν σε οποιαδήποτε εσωκομματική εκλογική αναμέτρηση θεώρησαν καλό να υποκαταστήσουν το κόμμα εκφράζοντας την απόλυτα σεβαστή προσωπική τους άποψη σαν θέση του κόμματος.

Αυτά τα πράγματα σύντροφοι από τη μιά μπερδεύουν τον κόσμο που δεν καταλαβαίνει ποιά είναι τέλος πάντων η θέση του κόμματός μας, και από την άλλη οδηγούν τα μέλη μας, ξέρετε εκείνους τους ανθρώπους που παρατάνε τις δουλειές τους και αφιερώνουν τον πολύτιμο χρόνο τους στο κόμμα να αναρωτιούνται τι ρόλο παίζουν.

Σύντροφοι, νομίζω ότι η Κεντρική Επιτροπή οφέιλει να ξεκαθαρίσει επιτέλους αν οι θέσεις και απόψεις της συντρόφισσας Δαμανάκη είναι και θέσεις του ΣΥΝ, τουλάχιστον από σεβασμό στα μέλη του Συνασπισμού.

Επειδή αναφέρθηκε κάτι γιά τον σύντροφο Παπαγιαννάκη, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν θεωρώ τη στάση του ίδια με εκείνη της συντρόφισσας Δαμανάκη. Ο σύντροφος Παπαγιαννάκης έχει σταθεί και έχει βοηθήσει το κόμμα σε πολύ δύσκολες στιγμές.