Sep 25, 2004

Ομιλία της Ελένης Αυλωνίτου στη Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ στις 25/9/2004

 

Σύντροφοι,

Λένε πως όποιος έχει καεί στο χυλό φυσάει και το γιαούρτι.

Οταν ιδρύθηκε ο Συνασπισμός, η πικρή πείρα από τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό μας οδήγησε στη θεσμοθέτηση της λειτουργίας των τάσεων, στη κατοχύρωση της ελεύθερης δημόσιας έκφρασης της γνώμης της μειοψηφίας, ακόμα και στο να λησμονήσουμε τον θεσμό της διαγραφής.

Σήμερα, με την πείρα των προβλημάτων που μας ταλάνισαν τα τελευταία χρόνια, αφού κάποιοι σύντροφοι που δεν είναι πιά εδώ διάλεξαν επί χρόνια να κάνουν εσωκομματικό ανταρτοπόλεμο γιά λογαριασμό τρίτων, φαίνεται πως μερικοί σύντροφοι θέλουν να σφίξουν τα λουριά, αλλάζοντας το καταστατικό.

Πρέπει όμως να επισημάνω ότι:

  • Τώρα όπως και τότε οι προτεινόμενες αλλαγές στοχεύουν στην επίλυση των προβλημάτων του χθές, προβλημάτων που έχουν ήδη ξεπεραστεί.
  • Τα πολιτικά προβλήματα δεν λύνονται με διοικητικά μέτρα.
  • Οι προτεινόμενες αλλαγές θα δημιουργήσουν νέα προβλήματα, που θα μας ταλανίσουν στο μέλλον.

Επισημαίνουμε όλοι την ανάγκη γιά αναβάθμιση του πολιτικού ρόλου των μελών μας, θέλουμε οι τάσεις να λειτουργούν δημοκρατικά, θέλουμε όλοι να ανοιχτούμε στον κόσμο, προτείνουμε όμως καταστατικές ρυθμίσεις που μόνο μία λειτουργία έχουν, να αυξήσουν την ικανότητα ολιγομελών εσωκομματικών ομάδων που λειτουργούν φραξιονιστικά να ελέγχουν το κόμμα.

Ποιός να εκλέγει τον αρχηγό του κόμματος; Οσο το δυνατόν λιγότεροι ή όσο το δυνατόν περισσότεροι; Οσο το δυνατόν περισσότεροι, απαντώ σύντροφοι. Δεν είναι προφανές;

Να δικαιούνται οι σύντροφοι να εκλέγουν όποιον θέλουν στις αιρετές εσωκομματικές θέσεις ή να τους αφαιρεθεί το δικαίωμα αυτό με τη καθιέρωση περιορισμού στον αριθμό θητειών; Να δικαιούνται, απαντώ σύντροφοι, αλλιώς το κόμμα γίνεται απλά συνασπισμός φραξιονιστικών ομάδων.  

Να επιλέγουμε τους Ευρωβουλευτές μας με εσωκομματικό δημοψήφισμα ή να δικαιούται η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή να ανατρέπει την απόφαση του συνόλου των μελών του κόμματος, γιά λόγους ισορροπιών των τάσεων; Απαντώ ότι κανείς δεν πρέπει να μπορεί να ανατρέψει απόφαση εσωκομματικού δημοψηφίσματος, ολικά ή μερικά.

Να επιτρέπουμε στους πολίτες που σκέφτονται να μας ψηφίσουν να επιλέγουν οι ίδιοι τους βουλευτές τους, ή να επιβάλλουμε περιορισμό στον αριθμό θητειών και να τους το απαγορεύσουμε; Εδώ βέβαια το θέμα δεν είναι απλά εσωκομματικό. Αν κάνουμε κάτι τέτοιο, τότε πολλοί ψηφοφόροι θα θεωρήσουν ότι τους λέμε «μην μας ψηφίσετε», οπότε βέβαια δεν θα μας ψηφίσουνε.

Σύντροφοι, τα πολιτικά προβλήματα δεν λύνονται με διοικητικούς περιορισμούς. Λύνονται με πολιτικά μέτρα και με περισσότερη δημοκρατία, όχι με λιγότερη.