Αυγ 29, 2015

Ομιλία της Ελένης Αυλωνίτου στη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στις 29/8/2015

 

Πριν ένα μήνα συζητούσαμε στη διευρυμένη ΚΕ, με τη παρουσία και συμμετοχή των συντρόφων μας που σήμερα έχουν αποχωρήσει από το κόμμα, το πως πρέπει να κυβερνήσουμε μετά τα νέα δεδομένα της συμφωνίας της 12ης Ιουλίου. Φαίνεται όμως ότι, γιά τους αποχωρήσαντες σήμερα συντρόφους μας, προτρέχαμε λιγάκι. Εμείς θεωρούσαμε δεδομένο ότι έπρεπε να κυβερνήσουμε και μας απασχολούσε το πως. Οι πρώην σύντροφοί μας δεν είχαν άποψη γιά το πως, αφού κατά βάθος το δικό τους πρόβλημα ήταν άλλο. Ηταν το αν έπρεπε να κυβερνήσουμε ή αν έπρεπε να περάσουμε στην αντιπολίτευση, γιά να μην γινόμαστε δυσάρεστοι σε κανένα και να μην έχουμε τέτοιες σκοτούρες κυβερνητικής ευθύνης, που δεν ταιριάζουν στην εικόνα άμμωμης καθαρότητας που έχουν οι ίδιοι γιά τον εαυτό τους.

Φρόντισαν μάλιστα ενόψει εκλογών να διαφυλάξουν τους εαυτούς τους από τον κίνδυνο ανάληψης οποιασδήποτε κυβερνητικής ευθύνης αποχωρώντας από το κόμμα. Ετσι δεν έχει νόημα, τώρα που τους συναντάμε προεκλογικά σε άλλο κόμμα, να τους ρωτάμε πως θέλουν να κυβερνήσουν οι ίδιοι. Δεν θέλουν να κυβερνήσουν οι ίδιοι και έκαναν όλη αυτή τη διάσπαση ακριβώς γιά να μην απαντήσουν ποτέ σε αυτό το ερώτημα!

Μένει σε μας να προχωρήσουμε αυτό που ξεκινήσαμε, να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια και να την οδηγήσουμε στη κοινωνική και οικονομική ανασυγκρότηση.

Οπως ξέρουμε από τις οργανώσεις μας και από τον κόσμο που μιλάμε, πολλοί από τους ψηφοφόρους μας είναι μπερδεμένοι. Ακούνε “3ο μνημόνιο” και σου λένε, “τι είναι αυτά;”. Η αντιπολιτευτική σημειολογία μπερδεύει τη συζήτηση επί της ουσίας του θέματος και το σημαίνον γίνεται σημαινόμενο. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε στο κόσμο τη κατάσταση εξηγώντας με πρακτικούς όρους τι σημαίνει περικοπή χρέους, ανθρωπιστικά μέτρα, ισοδύναμα μέτρα. Ο κόσμος βέβαια δεν μας ζητάει να του κάνουμε σεμινάριο μακροοικονομίας, θέλει μιά απλή απάντηση στην ερώτηση “πού πάμε”. Πέφτει σε όλους μας η υποχρέωση να του εξηγήσουμε, να τα κάνουμε λιανά σε απλή γλώσσα, χωρίς θεωρητικές περικοκλάδες.

Ξεκινάμε από το τεχνικό θέμα και από εκεί περνάμε στη πολιτική ουσία, που είναι η ανάδειξη του ζητήματος εμπιστοσύνης:

– Ποιόν εμπιστεύεστε να διαπραγματευτεί τη μείωση του χρέους, εκείνους που το δημιούργησαν ή τον Αλέξη Τσίπρα;

– Ποιόν εμπιστεύεστε να πραγματοποιήσει μιά έντιμη οικονομική διαχείρηση σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, αυτούς που πήραν τα λεφτά της Ζήμενς και αυτούς που βρίσκονται στη λίστα Λαγκάρντ ή τον ΣΥΡΙΖΑ;

Δύσκολο; Οχι τόσο. Οι πολιτικοί μας αντίπαλοι μας βοηθάνε με κάθε τρόπο κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους. Η κα. Φώφη Γεννηματά φρόντισε να φέρει πάλι στο πολιτικό προσκήνιο τον Γιώργο Παπανδρέου, γιά να θυμίσει σε όλους τους Ελληνες πως φτάσαμε ως εδώ. Οι πρώην υπουργοί του κ. Σαμαρά δεν καταλαβαίνουν ότι δεν έχει τόση σημασία το τι λένε, αφού το γεγονός και μόνο ότι το λένε αυτοί απαξιώνει κάθε τους επιχείρημα. Ακόμα και η εναγώνια προτροπή της Νέας Δημοκρατίας, του Ποταμιού και του Πασοκ γιά συμμετοχή τους στη μετεκλογική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί αναγνώριση ότι, μετεκλογικά θα κυβερά ο ΣΥΡΙΖΑ.

Δική μας δουλειά είναι να μπορούμε να κυβερνήσουμε αυτοδύναμα, χωρίς να κουβαλάμε παλαιοκομματικά βαρίδια. Προχωράμε μπροστά, δεν κολλάμε στο παρελθόν. Μιλάμε με τον κόσμο και τονίζουμε ότι το πρόγραμμά μας, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει ορίζοντα τετραετίας, θα ολοκληρωθεί στη λήξη της τετραετίας. Η δική μας αποφασιστικότητα και αισιοδοξία δίνει τη καλύτερη απάντηση στους αντιπάλους μας σε όλο το πολιτικό φάσμα.

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *