Jan 28, 2007

Η Ματιά της Ελένης
Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην ΑΥΓΗ, 28 Ιανουαρίου 2007

 

Μακροπρόθεσμα

Εκτός από την προσέγγιση του μάνατζμεντ, στο ποδόσφαιρο υπάρχει και η φυτολογική προσέγγιση. Μία ομάδα δεν είναι απλά ένα οικοδόμημα, αλλά είναι ένας ζωντανός οργανισμός με ρίζες και με κορμό, όπου ξεφυτρώνουν στον κατάλληλο χρόνο οι καρποί. Οι μεγάλες ομάδες μάλιστα δεν είναι ετήσια φυτά, αλλά είναι πάντα δέντρα. Ενας άνθρωπος όμως που θα φυτέψει ένα δέντρο και που θα θελήσει να απολαύσει τους καρπούς του, θα πρέπει να έχει υπομονή. Υπομονή, φροντίδα και αγάπη γιά το δέντρο, υπομονή, πολύ δουλειά, προσεκτικό κλάδεμα και πάλι υπομονή. Δεν κόβεις το δέντρο σου γιατί κάποια χρονιά δεν καρποφόρησε, ενώ αν το κάνεις, τότε θα περιμένεις πολλά χρόνια γιά να ξαναμαζέψεις καρπό.

Ευτυχώς οι μεγάλες ομάδες έχουν βαθιές ρίζες που δεν κόβονται, οπότε συνεχίζουν πάντα να ξεπετάνε κλαράκια. Ετσι μέσα στη μαύρη μαυρίλα που έχει πλακώσει τη ψυχή των ανθρώπων του Παναθηναϊκού φέτος, ξεφύτρωσε ένα κλαράκι, ο Σωτήρης Νίνης, γιά να δείξει τον δυναμισμό που έχει πάντα ο κορμός και οι ρίζες του Παναθηναϊκού.

Ποδοσφαιριστής – φαινόμενο χαρακτηρίστηκε από τους δημοσιογράφους ο 17χρονος Νίνης, όταν στο ντεμπούτο του με τη βασική ενδεκάδα των πρασίνων στον αγώνα με το Αιγάλεω, κατέπληξε τους πάντες με το παίξιμό του, την μαχητικότητά του και το θράσος του, ενώ έφθασε δύο φορές κοντά στο πολυπόθητο για την ομάδα του γκολ. Ο πιτσιρικάς αποτέλεσε ανακούφιση για τους οπαδούς του ΠΑΟ στη δύσκολη φετεινή πορεία της ομάδας τους, ενώ έδωσε μια ελπίδα ανάσας για την αγωνιστική εξέλιξη της ομάδας στο μέλλον. Ο Σωτήρης στάθηκε τυχερός όταν ο προπονητής της ομάδας Μουνιόθ αποφάσισε να ρισκάρει και του έδωσε την ευκαιρία να παίξει στον αγώνα με το Αιγάλεω αφήνοντας άλλους εμπειρότερους παίκτες στο πάγκο. Ο πιτσιρικάς άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και έκανε όλη την Ελλάδα να μιλάει για το νέο ποδοσφαιρικό φαινόμενο που ξεπήδησε από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού.

Ηταν επόμενο όλοι να πέσουν πάνω στο μαθητή της β’ λυκείου, αποθεώνοντας το «μωρό», που βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Βέβαια ο Σωτήρης Νίνης δεν ξεπετάχτηκε από το πουθενά, πρωτοφάνηκε ως πολλά υποσχόμενο ταλέντο στον Απόλλωνα Αθηνών από παιδί, ενώ βρίσκεται χρόνια στο φυτώριο των ακαδημιών ποδοσφαίρου του Παναθηναϊκού. Εκεί άνθρωποι αφοσιωμένοι στο ποδόσφαιρο καλλιεργούν το μέλλον της ομάδας, ανεπηρέαστοι από τα σκαμπανεβάσματα της κορυφής.

Ο Σωτήρης φαίνεται ότι είναι πράγματι ένα μεγάλο ταλέντο, όπως όμως ήσαν και διάφοροι άλλοι συνομήληκοί του που κατά καιρούς έχουν εμφανισθεί στο ποδοσφαιρικό στερέωμα, αν και συχνά για διάφορους λόγους χάθηκαν χωρίς να αξιοποιηθεί αυτό το ταλέντο τους. Ελπίζω η ξάφνική εμφάνιση του Νίνη στο προσκήνιο του Παναθηναϊκού να μην αποτελεί επικοινωνιακό τέχνασμα της διοίκησης γιά να απαλυνθεί η πίεση της κοινής γνώμης, γιατί το ευκολότερο πράγμα με ένα ποδοσφαιρικό ταλέντο αυτής της ηλικίας είναι να το κάψεις γρήγορα.

Ο 17χρονος ταλαντούχος Σωτήρης δεν μπορεί να λύσει μόνος του με τα μαγικά του πόδια όλα τα προβλήματα της ΠΑΕ Παναθηναϊκού σε μία μέρα, ενώ σαν καινούργιο κλαράκι θέλει ακόμα φροντίδα και προστασία, ώστε να δώσει στο μέλλον τη μέγιστη καρποφορία. Ο οργανισμός του βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της ανάπτυξης, που θα ολοκληρωθεί στα 21 χρόνια του – σε τέσσερα χρόνια δηλαδή. Η ευάλωτη εφηβική ψυχοσύνθεσή του δεν θα αντέξει ακόμα το απεριόριστο στρες. Το μέλλον όμως του Παναθηναϊκού είναι ήδη εδώ. Ενα ερώτημα μόνο μένει, ασχολείται ο Τζίγγερ με την κηπουρική;