Feb 25, 2004

Μέρες του 36

Αρθρο της Ελένης Αυλωνίτου στην Τοπική Μηνιαία Εκδοση Χαλανδρίου “Φλυαρία”, Φεβρουάριος 2004

 

Από το 1937 υπάρχει το ΙΚΑ. Κάθε υπάλληλος που δουλεύει στον ιδιωτικό τομέα ασφαλίζεται υποχρεωτικά στο ΙΚΑ γιά σύνταξη, περίθαλψη και εργατικό ατύχημα. Εισφορές πληρώνει ο εργαζόμενος και ο εργοδότης. Απλά πράγματα, ρουτινιάρικα, ανιαρά, σωτήρια όμως γιά τον κάθε εργαζόμενο, που κάποια στιγμή, όταν δεν θα μπορεί να δουλεύει, θα πάρει μιά στοιχειώδη σύνταξη. Δεν χαρίστηκε στους εργαζόμενους το ΙΚΑ, κατακτήθηκε.

Την εποχή που ιδρύθηκε το ΙΚΑ η εκπαίδευση στην Ελλάδα ήταν ανοιχτή γιά όλους – αρκεί να είχαν λεφτά να πληρώσουν. Μονάχα η στοιχειώδης εκπαίδευση ήταν δωρεάν. Πέρασαν χρόνια και χρειάστηκαν αγώνες γιά να καταργηθούν τα δίδακτρα σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

Ακόμα και όταν καθιερώθηκε η δωρεάν Πανεπιστημιακή εκπαίδευση, η κοινωνική πρόνοια στην Ελλάδα ήταν κάτι που έκανε ο παπάς της ενορίας. Χρειάστηκαν άλλες δύο δεκαετίες αγώνων γιά να αρχίσει η κυβέρνηση να φτιάχνει κάτι που να θυμίζει κάπως το Ευρωπαϊκό κράτος πρόνοιας.

Ζούμε όμως σήμερα στην εποχή της ανανέωσης, του εκσυγχρονισμού. Με πρόφαση και με κάλυμα έναν μεγάλο και ωραίο διάλογο όλα τα παλιά πετιώνται στα σκουπίδια· παλιοί βουλευτές, παλιά δέντρα, παλιές λίμνες και κυρίως παλιές λαϊκές κατακτήσεις. Γιατί; Γιατί έτσι κάνουνε στο Αμέρικα!

ΙΚΑ λοιπόν; Ναι, αλλά όχι και γιά τους νέους, άσε να παλιώσουν πρώτα! Ας πούμε τα πρώτα τέσσερα χρόνια ανασφάλιστοι. Δηλαδή όχι ακριβώς ανασφάλιστοι, θα μπορούν αν θέλουν αργότερα να εξαγοράσουν από τη τσέπη τους αυτά τα χρόνια ασφαλιστικά σε πολλές αφορολόγητες δόσεις. Από τη τσέπη τους όμως, ας ξεχάσουν τις εργοδοτικές εισφορές και την κάλυψη από το κράτος. Βέβαια έτσι δίνεται κίνητρο στους εργοδότες να διώξουν τους μεγαλύτερους για να γλιτώσουν το ΙΚΑ, δεν πειράζει όμως, θα εξαγγελθεί μετά και αντίστοιχο πρόγραμμα και για τις υπόλοιπες ηλικίες, ώσπου να μείνουμε όλοι στην ουσία ανασφάλιστοι. Στο Αμέρικα αυτό λέγεται ελεύθερη αγορά. Θέλεις να ασφαλιστείς κύριος, πληρώνεις και ασφαλίζεσαι!

Δημόσια παιδεία; Ναι, δηλαδή ίσως αλλά βασικά όχι. Να, ας πούμε τι χρειάζεται εκείνο το Υπουργείο Παιδείας; Αφού είναι γνωστό πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει δωρεάν παιδεία, το καταργούμε και πάμε παρακάτω. Από εδώ και πέρα η δημόσια τεχνική κατάρτιση θα υπάγεται στο Υπουργείο Εργασίας και η εκπαίδευση στα μη κρατικά πανεπιστήμια που θα ιδρυθούν.

Περνάμε από το κράτος προνοίας στο προνοητικό κράτος – προνοητικό γιά τα συμφέροντα των χρηματοδοτών του κυβερνώντος κόμματος, προνοητικό να μη χαλάει λεφτά σε κοινωνικές δαπάνες, προνοητικό να μην δυσαρεστεί τους Υπερατλαντικούς υποστηρικτές. Γυρνάμε στην εποχή που το κράτος έκανε τα κουμάντα του υπολογίζοντας μονάχα τους εύπορους, πριν καταφέρει το λαϊκό κίνημα να αποσπάσει ουσιαστικές παραχωρήσεις που βελτίωσαν αυτά τα χρόνια – όσο βελτίωσαν – τη ζωή του μέσου Ελληνα.

Γιατί όχι; Οι Γιωργάκηδες και οι Κωστάκηδες μπορούν σήμερα να πορεύονται χωρίς να υπολογίζουν την Αριστερά. Τουλάχιστον έτσι νομίζουν. Αν δεν φροντίσουμε τώρα να τους διαψεύσουμε, ψηφίζοντας τα ενωτικά ψηφοδέλτια του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, θα υποστούμε τις συνέπειες του παραγγέλματος του πλανητάρχη: όλο δεξιά!