Για τη Κατερίνα και τη Μαρία..

Apr 24, 2019

Για τη Κατερίνα και τη Μαρία..

H υπόθεση Novartis είναι ένα καραμπινάτο σκάνδαλο που στοίχησε 3 δις ευρώ στους φορολογούμενους πολίτες, αλλά αυτό λένε αφορά μόνο γιατρούς και άντε και κάποιους υπηρεσιακούς παράγοντες. Αυτό βέβαια δεν το αποφάσισε η Δικαιοσύνη γιατί ήδη είχαν αποφανθεί στελέχη της αντιπολίτευσης, όπως ο κ. Γεωργιάδης που βάζει το χέρι του στη φωτιά ότι κανείς από τους πολιτικούς δεν εμπλέκεται, ο κ. Κρεμαστινός, που αφού χλεύασε το έγγραφο του FBI που μιλάει για χρηματισμούς Ελλήνων υπουργών Υγείας, απεφάνθη ότι κανείς δεν θα κατηγορηθεί για τη Novartis αλλά και άλλα στελέχη που είχαν επίσης αποφανθεί τότε στην εξεταστική για την υπόθεση Τσοχατζόπουλου, ότι «Ουδέν πολιτικό πρόσωπο είναι αναμεμιγμένο και θα το δείξει το μέλλον!»

Όλοι αυτοί βέβαια δεν επιδιώκουν να υποκαταστήσουν ή να παρέμβουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο στη Δικαιοσύνη για δικαστικές υποθέσεις εν εξελίξει, όπως ανεπίτρεπτα κάνουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όταν εκφράζουν γνώμη για δικαστικές αποφάσεις! Ο κ. Γεωργιάδης βέβαια προχωράει παραπέρα λέγοντας ότι «κανείς δεν αποκλείει να υπάρχουν ανάμεσα στους δικαστές και κάποιοι επίορκοι» γιατί σκευωρία με μόνο τη κυβέρνηση, χωρίς δικαστική συνδρομή, είναι κομμάτι δύσκολο ενώ ανταπαντά ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών κ. Μιχαηλίδης ότι «οι πολιτικοί είναι επίορκοι και πιθανόν διαπράττουν το κακούργημα της κατάχρησης εξουσίας».

Εύλογα λοιπόν αποφάσισε η Δικαιοσύνη να ερευνήσει μήπως τυχόν υπάρχει πολιτική εμπλοκή στην υπόθεση. Να μην ερευνηθεί δηλαδή εάν η Novartis ήταν μόνο υπόθεση γιατρών και υπηρεσιακών παραγόντων; Πάντως, όπως διευκρίνισε ο κ. Κρεμαστινός, «εάν κάποια εταιρεία θέλει κάτι στην Υγεία δεν θα απευθυνθεί στον Υπουργό. Τα παίρνουν οι παρακάτω!» Μόνο τον κ. Σούρλα φαίνεται βρήκαν που είχε ομολογήσει παλαιότερα ότι τον πλησίασαν για να κάνει μια μικροαυξησούλα σ’ ένα φάρμακο, με μιζούλα φυσικά.

Σύμφωνα λοιπόν με τον κατάπτυστο Νόμο περί ευθύνης Υπουργών, μόλις ο εισαγγελέας έπεσε πάνω σε πολιτικά πρόσωπα, χωρίς να μελετήσει καν την εμπλοκή τους στην υπόθεση, έστειλε το φάκελο αμελητί στη βουλή, ώς όφειλε.

Η Βουλή έκανε προκαταρκτική εξέταση και χωρίς να μπει καν στην ουσία της υπόθεσης εξαίρεσε αδικήματα που έχουν παραγραφεί, όπως αυτό της απιστίας και έστειλε πίσω στη Δικαιοσύνη, ως καθ’ ύλην αρμόδια να ερευνήσει πιθανά αδικήματα δωροδοκίας και μαύρου χρήματος.

Η Δικαιοσύνη πράγματι απεδέχθη την νομολογία του πορίσματος της προκαταρκτικής επιτροπής της Βουλής, που κατέχει οιονεί δικαστική εξουσία και σαν από θαύμα η «σκοτεινή σκευωρία αθλίων» μετετράπη από τους κ. Βενιζέλο και Γεωργιάδη σε εσχάτη προδοσία του Πρωθυπουργού και των μελών της κυβέρνησης, που επιδιώκουν να καθοδηγήσουν, να υποκαταστήσουν ή να προκαταλάβουν τα αρμόδια εισαγγελικά και δικαστικά όργανα και κατά τον τρόπο αυτό να αλλοιώσουν θεμελιώδεις αρχές και θεσμούς του πολιτεύματος, δηλαδή τη διάκριση των εξουσιών και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης».

Αν καταλαβαίνω καλά διαμαρτύρονται γιατί η βουλή δεν μεταβάλλεται σε προστάτη όσων υπουργών θα ερευνηθούν από τη δικαιοσύνη για τυχόν εμπλοκή τους σε δωροδοκία, καθώς η μίζα, σύμφωνα με τον κ. Αθανασίου, συντελείται κατά την άσκηση των υπουργικών καθηκόντων και δεν οφείλεται στην αξιοποίηση της θέσης τους, με αποτέλεσμα ακόμη κι αν ετελέσθη να είναι παραγεγραμμένη! Ωραία υπερασπιστική γραμμή!

Το κατάπτυστο άρθρο 86 φτιάχθηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει και όλες οι υποθέσεις να μπαίνουν αρχείο, δηλαδή τα σκάνδαλα να είναι νόμιμα! Προτείνω λοιπόν η Βουλή να νομοθετήσει οι Υπουργοί να είναι υπεράνω των νόμων, γατί δηλαδή να διαφέρουν από τους αυτοκράτορες και βασιλιάδες;

Είναι δυνατόν οι πολιτικοί να κρέμονται στα μανταλάκια?

Όχι φυσικά, στα μανταλάκια μπορεί να κρέμονται μόνο πλάσματα ενός κατώτερου Θεού, όπως τα πρόσωπα των 32 οροθετικών γυναικών, που το 2012, αντί να τις φροντίσουν στα νοσοκομεία, οδηγήθηκαν στη φυλακή, χωρίς να έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα. Διαπομπεύτηκαν, επειδή ήταν φτωχές, επειδή κάποιες έκαναν χρήση ουσιών, επειδή ήταν γυναίκες. Η Κατερίνα αυτοκτόνησε και η Μαρία έφυγε για το μέρος όπου κανείς δεν μπορεί πλέον να την κρεμάσει στα μανταλάκια.

Γι’ αυτές δεν υπήρχε τεκμήριο αθωότητας γιατί δυστυχώς ο ισχυρός είχε τη δικαιοσύνη με το μέρος του. Αυτό πρέπει να σπάσει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να ενισχύσει τη δημοκρατία, βάζοντας προτεραιότητα την ισότητα των πολιτών απέναντι στους νόμους.

Για την ώρα ας κερδίσουμε οι πολιτικοί τον σεβασμό των συμπολιτών μας, που πρέπει να υπηρετούμε με ταπεινότητα και ας αφήσουμε τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της, για να δούμε στο τέλος αν υπήρξε μόνο σκάνδαλο ή και σκανδαλολογία.

Ελένη Αυλωνίτου

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας

www.avlonitou.gr